Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5010 E. 2026/4422 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/126 E., 2025/570 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2024 tarihli ve 2024/124 Esas, 2024/386 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)37/1, 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 11... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.03.2025 tarihli ve 2025/126 Esas, 2025/570 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanunun 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanıklar tarafından iştirak iradesi altında fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, haksız tahrik indirim hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanıklar hakkında uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Dosya kapsamı itibariyle; olay günü daha önce aralarında husumet bulunan sanıklar ile katılanın karşılaştıkları, hayvan otlatma mevzusu nedeniyle aralarında çıkan tartışma neticesinde sanıkların katılana taş ile vurmak suretiyle katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike geçirecek ve vücudunda ağır (4) derece kırığa sebep olacak nitelikte yaraladıkları olayda; yaralanmanın niteliği, sanıklar ile katılan arasında öldürmeyi gerektirir düzeyde husumet bulunmaması, sanıkların ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu, bu itibarla 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınır ile makul arasında bir ceza tayini ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Adıyaman Adli Emanet Memurluğu'nun 2016/869 sırasına kayıtlı bulunan 1 adet şüphelilere ait kutu içerisinde bulunan el, yüz svaplarının imhasına karar verilmesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2 ve 3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiinin suç vasfı ve emanet eşyaları yönünden temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.03.2025 tarihli ve 2025/126 Esas, 2025/570 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2026 tarihinde karar verildi.