Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/4471 E. 2026/3371 K. – Kasten Öldürmeye
Konu: Kasten Öldürmeye Teşebbüs
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/4471
- Karar No
- 2026/3371
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Öldürmeye Teşebbüs
D U R U Ş M A T A L E P L İ MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2487 E., 2024/3091 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2021/213 Esas, 2023/205 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.12.2024 tarihli ve 2023/2487 Esas, 2024/3091 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, meşru savunmaya, şüpheden sanık yararlanır ilkesine, gerekçesi de gösterilmeden teşdit yapıldığına, temel cezanın alt sınırdan tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.
2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;kısa karar ve gerekçenin çelişkili olduğuna, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.
III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği, meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Suça sürüklenen çocuğun, bıçakla katılanın batın bölgesine 1 kez vurarak yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; teşebbüs nedeni ile 9 ile 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayin edilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
3.Katılandan, suça sürüklenen çocuğa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik nedeniyle (1/4) ila (3/4) oranında indirim öngören 5237 sayılı
Kanun'un 29/1. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde (1/4) oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
4.Kabule göre de; Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması sırasında gerekçede ortalama düzeyde haksız tahrik indirimi yapıldığı belirtilmesine karşılık hükümde (1/4) oranda (asgari) indirim yapılarak gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2, 3 ve 4) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.12.2024 tarihli ve 2023/2487 Esas, 2024/3091 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.04.2026 tarihinde karar verildi.