Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/3686 E. 2026/4490 K. – Nitelikli Kasten
Konu: Nitelikli Kasten Öldürmeye Yardım Etme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/3686
- Karar No
- 2026/4490
- Karar Tarihi
- Konu
- Nitelikli Kasten Öldürmeye Yardım Etme
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/574 E., 2025/135 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye yardım etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, katılanlar vekili, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.10.2024 tarihli ve 2023/4340 Esas, 2024/6851 Karar sayılı kararı ile, sanık ...'nin tekerrüre esas alınan ilâmı hakkında uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2025 tarihli ve 2024/574 Esas, 2025/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82/1-a, 39/2-a-c, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 19 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, iştirakin derecesine,
2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
III.GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından, hakkındaki hüküm kesinleşen sanık ...'a yardım eden sıfatıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2025 tarihli ve 2024/574 Esas, 2025/135 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde karar verildi.