Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/2636 E. 2026/4616 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/1154 değişik iş TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Nitelikli tehdit suçundan Giresun Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2021 tarihli ve 2020/458 Esas, 2021/837 Karar sayılı kararıyla hükmedilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair kararının 24.01.2022 tarihinde kesinleşmesini müteakip, denetim süresi içinde 13.10.2022 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan mahkûm olunduğunun ihbar edilmesi üzerine, bahse konu hapis cezasının aynen infazına dair Giresun İnfaz Hâkimliğinin 04.10.2023 tarihli ve 2023/4916 Esas, 2023/4957 Karar sayılı kararıyla 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükümlü ...'nın, işbu cezasını infaz etmekte iken 11.01.2024 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanması suretiyle infazına ilişkin Giresun İnfaz Hâkimliğinin 11.01.2024 tarihli ve 2024/169 Esas, 2024/212 Karar sayılı kararı sonrasında, hükümlünün denetimli serbestlik yükümlülüklerini yerine getirmemekte ısrar etmesi nedeniyle üçüncü ve son ihlal tarihi olan 13.03.2024 tarihi ile koşullu salıverme tarihine kadar olan sürenin infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine dair Giresun İnfaz Hâkimliğinin 28.03.2024 tarihli ve 2024/1269 Esas, 2024/1421 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2024 tarihli ve 2024/510 değişik iş sayılı kararı akabinde, hükümlünün hakkında

yeniden denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair talebinin reddine dair Giresun İnfaz Hâkimliğinin 21.09.2024 tarihli ve 2024/3605 Esas, 2024/3723 Karar sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına ve hükümlü hakkındaki denetimli serbestlik tedbirinin aynen devamına ilişkin mercii Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2024 tarihli ve 2024/1154 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 28.03.2025 tarihli ve 94660652-105-28-37895-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.04.2025 tarihli ve 2025/44023 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.04.2025 tarihli ve 2025/44023 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, hükümlünün Giresun İnfaz Hâkimliğinin 04.10.2023 tarihli kararı ile verilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının infazı için ilk kez ceza infaz kurumuna 08.01.2024 tarihinde alındığı, Giresun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 08.01.2024 tarihli ve 2023/10323 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 22.01.2025 ve koşullu salıverilme tarihinin 22.01.2025 olarak belirlendiği, Hükümlünün Giresun İnfaz Hâkimliğinin 11.01.2024 tarihli ve 2024/169 Esas, 2024/212 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına hükmedilmesini takiben, denetimli serbestlik yükümlülüklerini yerine getirmemekte ısrar etmesi nedeniyle Giresun İnfaz Hâkimliğinin 28.03.2024 tarihli kararıyla açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği ve anılan kararın Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2024 tarihli ve 2024/510 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilerek kesinleştiği, Daha önce denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasını infaz eden hükümlünün bu infaz usulü için kanunda öngörülen azami sürenin tamamını kullansa dahi infaza konu cezasından dolayı koşullu salıverildikten sonra infaza verilen başka ceza ya da cezalarının infazı için tekrar Ceza İnfaz Kurumuna alındığında, bu ceza ya da cezaları yönünden Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden yararlanabileceği, hükümlünün koşullu salıverildikten sonra infaza verilen başka ceza ya da cezalarının infazı için tekrar Ceza İnfaz Kurumuna alınması gibi bir durumun söz konusu olmadığı, Kaldı ki, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin talebine dair değerlendirmeye esas olmak üzere, öncelikle infaz gördüğü anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığınca iyi halli olduğuna dair bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hükümlü hakkındaki denetimli serbestlik tedbirinin aynen devamına dair karar verilemeyeceği anlaşılmakla, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı" başlıklı 105/A maddesinin (6) ncı fıkrasının (b) bendi; (6) Hükümlünün; .... b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi, ... hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine, denetimli serbestlik müdürlüğünün bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilir.

3. Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin "Açık ceza infaz kurumuna iade" başlıklı 87 nci maddesinin (1) ... fıkrasının (b) bendi; (1) Hükümlünün; .... b) Hakkında belirlenen; 1) Yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi, 2) Denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına uymamakta ısrar etmesi, 3) Denetimli serbestlik personelinin uyarı ve önerilerine uymamakta ısrar etmesi, 4) Denetim planında yükümlülüklerin infazına ilişkin belirlenen kurallara uymamakta ısrar etmesi, ...... hâlinde, komisyonun kararı üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi, infaz hâkiminden talep edilir. İnfaz hâkiminden karar gelene kadar, denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilir. Şeklinde düzenlenmiştir.

4.Kanunda hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden sadece bir kez yararlanabileceğine, bu infaz usulünden yararlanan hükümlünün bir daha bu infaz

usulünden yararlanamayacağına dair kısıtlayıcı bir hüküm bulunmadığından, hükümlü daha önce denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasını infaz etse ve bu infaz usulü için kanunda öngörülen azami sürenin tamamını kullansa dahi infaza konu cezasından dolayı şartla tahliyesine karar verildikten sonra infaza verilen başka ceza ya da cezalarının infazı için tekrar Ceza İnfaz Kurumuna alındığında, bu ceza ya da cezaları yönünden Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden yararlanması mümkündür.

5.Şartla tahliye tarihinden önce kesinleşip gelen cezaları yönünden ise öncelikle toplama kararı alınması ve yeni belirlenecek şartla tahliye tarihine göre 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu durumda daha önce denetimli serbestlik tedbirinden faydalanan hükümlünün denetimli serbestlikten yararlandığı süre dikkate alınmak suretiyle denetimli serbestlikten yararlanabileceği kalan süre belirlenmelidir.

6.Hükümlünün 1 yıl 15 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08.01.2024 tarihli ve 2023/10323 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün cezasının infazı amacıyla 08.01.2024 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı, şartla tahliye tarihinin 16.07.2024, bihakkın tahliye tarihinin ise 22.01.2025 olarak belirlendiği, İnfaz hakimliğinin 11.01.2024 tarihli ve 2024/169 Esas, 2024/212 Karar sayılı kararı ile şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, ancak hükümlünün denetimli serbestlik yükümlülüklerini yerine getirmemekte ısrar etmesi nedeniyle İnfaz Hakimliğinin 28.03.2024 tarihli ve 2024/1269 Esas, 2024/1421 Karar sayılı kararı ile hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına, şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının infazı amacıyla Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine karar verildiği, bu karara karşı hükümlü vekili tarafından yapılan itirazın da itiraz merciininin 17.05.2024 tarihli ve 2024/510 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

7.Şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının infazı amacıyla Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine karar verilen hükümlünün dilekçe ile müracaat ederek cezasının yeniden denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilmesini istediği görülmektedir.

8.5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin altıncı fıkrasının (b) bendi ve Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 87. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, hükümlünün infaza konu 1 yıl 15 gün hapis cezasının infazı sırasında şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, ancak hükümlünün risk ve ihtiyaç durumu gözetilmek suretiyle hazırlanan denetim planında yer alan yükümlülüklerini yerine getirmemekte ısrar etmesi nedeniyle İnfaz Hakimliğinin 28.03.2024 tarihli kararı ile hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına, şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının infazı amacıyla Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine karar verildiğinden, artık bu cezası nedeniyle mevzuatta yer alan mevcut düzenlemeler gereğince bir daha denetimli serbestlikten yararlanma hakkı bulunmadığından, hükümlünün şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının Açık Ceza İnfaz

Kurumunda infaz edilmesi gerektiği anlaşılmakla, İnfaz hakimliğince hükümlünün yeniden denetimli serbestlikten yararlanma talebinin yasal şartları oluşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesinde bir hukuka aykırılık bulunmadığından, bu karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, hükümlünün talebinin yeniden denetimli serbestlikten yararlanmaya yönelik olduğu, İnfaz hakimliğince verilen kararda bu hususun değerlendirildiği ve talebin reddine karar verildiği, hükümlünün mazereti ile ilgili yapılan bir değerlendirme ve verilen karar olmadığı halde, ".....hükümlünün mazereti yetersiz kabul edilmiş ise de, hükümlünün denetimine devam ettiği, denetim ile elde edilmesi planlanan amaca uygun davrandığı, .... sanığın denetimini ihlal ettiği güne ilişkin de geçerli mazereti sunduğu görüldüğünden" bahisle itirazın kabulüne, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine yer olmadığına, denetimli serbestlik tedbirinin aynen devamına dair verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08.11.2024 tarihli ve 2024/1154 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2026 tarihinde karar verildi.