Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/2453 E. 2026/4582 K. – Kasten Öldürmeye

Konu: Kasten Öldürmeye Teşebbüs

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/2453
Karar No
2026/4582
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürmeye Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3326 E., 2025/120 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kadirli Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2024 tarihli ve 2024/244 Esas, 2024/351 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a. Katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Katılan ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c. Katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.01.2025 tarihli ve 2024/3326 Esas, 2025/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurusunun katılan ...'a karşı eylemi nedeniyle verilen hükümde teşebbüsün derecesi, katılan ...'ye karşı eylemi nedeniyle verilen hükümde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması hususları eleştirilerek ve hükümlerin, adli emanetlerle ilgili E-1 ve 4 nolu bölümleri çıkartılarak, 1 nolu bölümün yerine "1-Adli emanetin 2024/396 sırasında kayıtlı ...'e ait 4 adet atış artığı svabının karar kesinleştiğinde İMHASINA" ibaresinin ve 4 nolu bölümün yerine "4-Adli emanetin 2024/387 sırasında kayıtlı ... numaralı Türkiye/... yapısı yarı otomatik av tüfeğinin ve 4 adet 12 kalibre av fişeği kartuşunun TCK'nin 54/1 maddesi gereğince MÜSADERESİNE" ibaresinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine, eksik incelemeye, sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğuna, suçların vasfının ...'a karşı kasten yaralama, ... ve ...'a olası kastla yaralama olarak belirlenmesi gerektiğine, aksi kanaatte teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek fazla ceza tayin edildiğine, haksız tahrik indiriminin en üst hadden uygulanması gerektiğine ve sanık hakkında takdîri indirim ile diğer lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Sanığın yarı otomatik av tüfeği ile yerden 80 cm yükseklikte olup katılanlara 34.20 metre mesafede olan evinin balkonundan katılanları doğrudan hedef alarak 4 el ateş etmek suretiyle katılan ...'yi basit tıbbi müdahale ile giderilemez, katılan ...'ı yüzde sabit ize ve hayati fonksiyonlarını orta (3) derecede etkiler nitelikte kemik kırığına, katılan ...'ı ise hayati fonksiyonlarını orta (3) derecede etkiler nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda; taraflar arasındaki husumet, suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri, katılanların yara yerleri ve nitelikleri birlikte değerlendirildiğinde, suçların vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığından, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın eylemlerine uyan suçların vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre sanığın katılan ...'a karşı eylemi nedeniyle verilen hükümde teşebbüsün derecesi, katılan ...'ye karşı eylemi nedeniyle verilen hükümde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve tekerrür hükümlerinin uygulanmaması dışında ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, sanığın katılanlar ... ve ...'a karşı eylemleri nedeniyle verilen hükümlerde teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre belirlenen cezaların isabetli olduğu, sanık hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı eylemleri nedeniyle verilen hükümlerde ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında uygulanmamasına karar verildiği ve sanık lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen ve düzeltilen hususlar dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.01.2025 tarihli ve 2024/3326 Esas, 2025/120 Karar sayılı kararında sanık ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık ve müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kadirli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/2453, K. 2026/4582, T. 11.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-2453-e-2026-4582-k-998e4e41ac3c