Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1854 E. 2026/4579 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/412 E., 2025/407 K. SUÇ : Kasten öldürmeye yardım etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bozma üzerine verilen Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2024 tarihli ve 2024/42 Esas, 2024/395 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ile sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.06.2025 tarihli ve 2025/701 Esas, 2025/5180 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanık lehine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29/1. maddesi uyarınca azamiye yakın oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2025 tarihli ve 2025/412 Esas, 2025/407 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın müşterek fail sıfatıyla cezalandırılması gerektiğine, üst sınırdan ceza verilmemesi ile sanık lehine haksız tahrik ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, vesaire,

2. Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri; sanık lehine en üst sınırdan haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bozma ilâmı doğrultusunda sanığın yardım eden olarak cezalandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, Dairemiz bozma ilâmının gereği yerine getirilerek sanık hakkında azami orana yakın haksız tahrik indiriminin uygulandığı ve takdîri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2025 tarihli ve 2025/412 Esas, 2025/407 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekili ile sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde karar verildi.