Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/2171 E. 2026/3782 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/2171
Karar No
2026/3782
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/101 E., 2025/410 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürme suçuna yardım etme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından kanunî süresi içinde öne sürüldükten sonra, sanık ...'ın 11.03.2026, sanık ...'ın 03.02.2026 tarihli dilekçeleri ile temyiz istemlerinden vazgeçtiklerini bildirdikleri ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu belirlenmiştir. Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2019/353 Esas, 2022/312 Karar sayılı kararı ile kurulan hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.12.2022 tarihli ve 2022/1719 Esas, 2022/2151 Karar sayılı kararı ile yeniden kurulan hükümlerin, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.11.2024 tarihli ve 2023/1991 Esas, 2024/7338 Karar sayılı ilâmı ile "suç vasfı ve suça iştirakin niteliği" yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.02.2025 tarihli ve 2025/101 Esas, 2025/410 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanıklar ... ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37, 81/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezaların ayrı ayrı 16 yıl hapis cezası olarak infazına, 2. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında maktule yönelik tasarlayarak öldürme suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suça iştirak şartlarının oluşmadığına, haksız tahrikin varlığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların öldürme kararını ne zaman verdikleri ve belli bir hazırlıkla eylemi gerçekleştirdiklerinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan

şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı bu itibarla tasarlayarak öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanıkların maktule yönelik eylemlerine uyan suç vasfı ve suça iştirak niteliklerinin doğru biçimde belirlendiği, maktulden sanık ...'a yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR A. Sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri yönünden Sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından kanunî süresi içinde öne sürüldükten sonra, sanık ...'ın 11.03.2026, sanık ...'ın 03.02.2026 tarihli dilekçeleri ile temyiz istemlerinden vazgeçtiklerini bildirdikleri ve temyiz davasının istek şartına bağlı bulunması nedeniyle, temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme ile sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçuna yardım etme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.02.2025 tarihli ve 2025/101 Esas, 2025/410 Karar sayılı kararında katılan vekili ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/2171, K. 2026/3782, T. 11.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-2171-e-2026-3782-k-7cdf4d4e49ad