Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/4396 E. 2026/3931 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2024/4396
Karar No
2026/3931
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/525 E., 2024/417 K. SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2023 tarihli ve 2022/77 Esas, 2023/501 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, 2. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d-e, 35/2, 53/1-2-3, 58. maddeleri gereğince 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.02.2024 tarihli ve 2024/525 Esas, 2024/417 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... yönünden teşebbüsün derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Sanık ...'in olay anında apartmanın önünde bulunduğunun sanık anlatımıyla da kabul edildiği ancak sanığın orada bulunma kastının katılan ...'ın evden çıkmamasına yönelik olduğunun sabit olmadığı, bu haliyle isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesindeki suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık hakkında beraat kararı verilmesinde ve yine katılan ...'ın bıçaklanması neticesinde alınan adli raporuna göre hayati tehlike geçirdiği, herhangi bir iç organ hasarı ya da organ-işlev kaybı tarif edilmediği anlaşılmakla teşebbüs için belirlenen cezada isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamede'ki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların savunma haklarına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandıklarının anlaşıldığı, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs eyleminin sanık ... tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, haksız tahrik koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.02.2024 tarihli ve 2024/525 Esas, 2024/417 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2024/4396, K. 2026/3931, T. 13.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2024-4396-e-2026-3931-k-0ebd29e56df5