İlk Derece Mahkemesi 2026/67 E. 2026/731 K.

T.C. İSTANBUL 20. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO:2026/67 Esas KARAR NO:2026/731

DAVA:İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan) DAVA TARİHİ:26/01/2026 KARAR TARİHİ:13/10/2026

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: TALEP: Davacı vekilinin mahkememize verdiği dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin gıda ve kuruyemiş tedarik sektöründe faaliyet gösteren bir firma olduğunu, davalı borçlu firmaya uzun süredir ürün tedarik edildiğini, ancak teslim edilen ürünlere ilişkin faturaların ödenmediğini, faturaların sevk irsaliyesi mahiyetinde olması sebebiyle ürünlerin davalı tarafından teslim alındığının anlaşıldığını, davalıya karşı .... İcra Müdürlüğü 2025/... Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının borca, faize ve ferilerine haksız şekilde itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu, 2025/... başvuru numaralı arabuluculuk sürecinde taraflar arasında anlaşma sağlanamadığını, davalının borcunu ödemekten kaçınarak alacağın tahsilini imkansız hale getirdiğini, müvekkilinin ticari faaliyetlerinin aksadığını ve büyük zarara uğrama ihtimalinin bulunduğunu, bu nedenle öncelikle uygun görülecek teminat karşılığında davalının taşınır, taşınmaz ve banka hesapları üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep ettiğini, davalının icra takibine yönelik haksız itirazının iptaline karar verilmesini, takibin işlemiş faiz ve ferileriyle birlikte devamının sağlanmasını, alacağın tahsili amacıyla davalı aleyhine yüzde yirmi oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir. CEVAP: Davalı vekilinin mahkememize verdiği cevap dilekçesinde özetle; Davacı tarafın ileri sürdüğü iddiaların gerçeklikten uzak olduğunu, davacı tarafından tek taraflı düzenlenen faturaların müvekkili şirket bakımından bağlayıcılığının bulunmadığını, ortada hukuken geçerli bir borç ilişkisinin mevcut olmadığını, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını ve bu nedenle zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının .... İcra Müdürlüğü 2025/... Esas sayılı dosyası ile başlattığı ilamsız icra takibine konu 705.891,48 TL tutarındaki alacak iddiasının hukuki ve maddi dayanaktan yoksun olduğunu, davacının alacağını ispata elverişli hiçbir somut belge veya delil sunmadığını, müvekkili şirket tarafından icra takibine süresinde ve usulüne uygun itiraz edildiğini, takibin durduğunu, davacının kötü niyetle müvekkilinin ticari itibarını zedelemeye çalıştığını, faturalara süresinde itiraz edilmemiş olmasının hizmetin ifa edildiğini veya borç ilişkisinin doğduğunu göstermediğini, müvekkili şirket tarafından davacıdan herhangi bir hizmet alınmadığını, davacının haksız ve kötü niyetli olarak icra takibi başlattığını ve dava açtığını, bu nedenle davanın reddini, zamanaşımı deflerinin kabulünü, davacı aleyhine takibe konu meblağın %20'sinden az olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesini talep etmiştir. DELİLLER: .... İcra Müdürlüğü’nün 2025/... Esas sayılı dosyasının UYAP kayıtları, arabuluculuk son tutanağı, faturalar, davacının sicil kayıtları ile vergi kayıtları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE: Mahkememizce yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; dava davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine faturadan kaynaklanan alacak nedeniyle İİK 67 maddesi kapsamında açılan itirazın iptali davasıdır. Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı tarafından davalı tarafa ürün ve mal tedarik edilmesine rağmen davalı tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını, davalı tarafın takibe dayanak faturalara itiraz edilmediğini, bu nedenle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptaline, icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının alacak taleplerinin hukuki ve maddi dayanaktan yoksun olduğunu, davacının dava konusu alacağı ilişkin somut bir belge veya delil sunamadığını, salt fatura düzenlenmesi ve faturaya itiraz edilmemesinin davacıyı ispat yükünden kurtarmayacağını belirterek davanın reddi ile kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir. Dava zorunlu arabuluculuğa tabi davalardan olup davacı tarafça dosyaya sunulan 07/11/2025 tarihli arabuluculuk son oturum tutanağı ile davacı tarafça zorunlu arabuluculuk dava şartının yerine getirildiği ve tarafların anlaşamadığı anlaşılmıştır. .... İcra Müdürlüğünün 2025/... E. Sayılı icra dosyasının incelemesinde; davacı/alacaklı tarafından davalı/borçlu aleyhine 705.891,48 TL borcun ödenmesi amacıyla 15/10/2025 tarihinde icra takibi başlatıldığı, borçluya çıkartılan ödeme emrinin 20/10/2025 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun 20/10/2025 tarihinde icra takibine itiraz ettiği, takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır. HMK'nın 222/1 maddesi gereğince, davalı tarafa davaya ilişkili dönemini kapsayan ticari defter ve kayıtlarını belirlenen inceleme gününde mahkememiz kaleminde hazır bulundurması için kesin süre verildiği kesin süre içerisinde ticari defter ve kayıtlarının ibraz edilmemesi halinde ticari defter ve kayıtlarına delil olarak dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağı hususunun ihtar edildiği, verilen kesin süre içerisinde ticari defter ve kayıtların sunulmadığı anlaşılmıştır. Mahkememizce davacı ticari defter ve kayıtları üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde Mali Müşavir Bilirkişi tarafından 16/07/2026 tarihinde düzenlenen bilirkişi raporuna göre; "Davacının incelenen ticari defterlerine göre, davacı 120. Alıcılar hesap kodu altında davalı ile olan cari ilişkilerini takip etmekte olup; davacının ticari defterleri incelendiğinde, davacı tarafından davalı adına düzenlenen ve .... İcra Müdürlüğü’nün 2025/... Esas sayılı takibe konu edilen 22 adet olmak üzere toplam 492.931,70 TL bedelli faturaların davacının yasal ticari defterlerinde 120 Alıcılar hesabı altında muhasebe usul ve esaslarına uygun olarak kaydedildiği, yapılan işlemler neticesinde davacının takibe konu faturalardan kaynaklı olarak takip tarihi (15.10.2025) itibarıyla davalıdan 465,435,71 TL tutarında cari hesap bakiye alacaklı olduğu, takibe konu faturalar bazında yapılan incelemede; sarı renkle işaretlenen takibe konu faturaların toplam bedelinin 492.931,70 TL olduğu, takibe konu ilk faturanın düzenlendiği 29.08.2024 tarihi öncesinde cari hesapta 60.990,06 TL tutarında bakiye borç bulunduğu, 05.09.2024 tarihinde yapılan 50.000,00 TL tutarındaki ödemenin öncelikle bu bakiyeye mahsup edilmesi sonucunda takibe konu edilmeyen işlemlerden kaynaklanan 10.990,06 TL cari hesap bakiyesinin kaldığı, 06.12.2024 tarihinde davalı tarafından cari hesaba mahsuben yapılan 38.486,05 TL tutarındaki ödemenin de öncelikle söz konusu 10.990,06 TL bakiye borca mahsup edilmesi, kalan 27.495,99 TL’nin ise takibe konu ilk düzenlenen 29.08.2024 tarihli, ... numaralı ve 30.451,50 TL tutarlı faturadan düşülmesi gerektiği, bu mahsup sonucunda anılan faturadan 2.955,51 TL ve takibe konu faturaların tamamından toplam 465.435,71 TL bakiye alacak kaldığı, davalı yan 08/06/2026 günü saat 14:05'te Mahkemeniz duruşma salonunda yapılan incelemeye katılmamış, ticari defter ve belgelerini ibraz etmediği, davacı tarafından davalı adına düzenlenen ve takibe konu edilen faturaların E-Fatura şeklinde usulüne uygun olarak düzenlendiği, dosya kapsamındaki incelemeye göre, davacı tarafından davalı adına düzenlenen ve takibe konu edilen faturaların tamamının davacının ticari defter ve muhasebe kayıtlarında yer aldığı, söz konusu faturaların taraflar arasındaki mevcut ticari ilişki kapsamında davacı tarafından davalıya satışı ve teslimi yapıldığı belirtilen muhtelif kuruyemiş, kuru meyve, un, bitkisel yağ, baharat ve sair gıda ürünlerine ilişkin olarak düzenlendiği, takibe konu faturaların ve içeriği ürünlerin davalıya teslimine ilişkin herhangi bir somut veriye dosya içerisinde rastlanmadığı, buna karşın davalının da takipten önce söz konusu faturalara itirazına yönelik herhangi bir belge sunmadığı, bu bağlamda davacı tarafından düzenlenen diğer takibe konu faturaların geçerliliği ile kabul edilip edilmeyeceği hususunda yapılacak hukuki değerlendirme ve sonucuna göre karar verilmesinin tamamen Sayın Mahkemenin takdirine bırakıldığı kanaatine varıldığı, neticeten; rapor içeriğinde yapılan açıklamalar doğrultusunda, davacının davasında haklı görülmesi halinde, davacının incelenen ticari defter ve kayıtlarına göre, davacı tarafından davalı adına düzenlenen ve takibe konu edilen 22 adet olmak üzere toplam 492.931,70 TL bedelli faturaların davacının yasal ticari defterlerinde muhasebe usul ve esaslarına uygun olarak kaydedildiği, bu işlemler neticesinde davacının takibe konu faturalardan kaynaklı olarak takip tarihi (15.10.2025) itibarıyla davalıdan 465,435,71 TL tutarında cari hesap bakiye olarak alacaklı olduğu, takibe konu faturalar bazında yapılan incelemede; sarı renkle işaretlenen takibe konu faturaların toplam bedelinin 492.931,70 TL olduğu, takibe konu ilk faturanın düzenlendiği 29.08.2024 tarihi öncesinde cari hesapta 60.990,06 TL tutarında bakiye borç bulunduğu, 05.09.2024 tarihinde yapılan 50.000,00 TL tutarındaki ödemenin öncelikle bu bakiyeye mahsup edilmesi sonucunda takibe konu edilmeyen işlemlerden kaynaklanan 10.990,06 TL cari hesap bakiyesinin kaldığı, 06.12.2024 tarihinde davalı tarafından cari hesaba mahsuben yapılan 38.486,05 TL tutarındaki ödemenin de öncelikle söz konusu 10.990,06 TL bakiye borca mahsup edilmesi, kalan 27.495,99 TL’nin ise takibe konu ilk düzenlenen 29.08.2024 tarihli, ... numaralı ve 30.451,50 TL tutarlı faturadan düşülmesi gerektiği, bu mahsup sonucunda anılan faturadan 2.955,51 TL ve takibe konu faturaların tamamından toplam 465.435,71 TL bakiye alacak kaldığı, bu bağlamda davacının takibe konu faturalardan kaynaklı olarak toplam 465.435,71 TL asıl ve 240.455,79 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 705.891,50 TL tutarında alacaklı olduğu" şeklinde rapor düzenlenmiştir. "...6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) hükümlerine göre: Mahkeme, ticari davalarda tarafların ticari defterlerinin ibrazına kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine karar verebilir (HMK 222/1). Ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması şarttır (HMK 222/2). Bu şartlara uygun olarak tutulan ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması ve defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerektiği ise üçüncü fıkrada düzenlenmiştir. Açılış veya kapanış onayları bulunmayan ve içerdiği kayıtlar birbirini doğrulamayan ticari defter kayıtları, sahibi aleyhine delil olur (HMK 222/4). Taraflar, kendilerinin veya karşı tarafın delil olarak dayandıkları ve ellerinde bulunan tüm belgeleri mahkemeye ibraz etmek zorundadırlar. Elektronik belgeler ise belgenin çıktısı alınarak ve talep edildiğinde incelemeye elverişli şekilde elektronik ortama kaydedilerek mahkemeye ibraz edilir (HMK 219/1). Ticari defterler gibi devamlı kullanılan belgelerin sadece ilgili kısımlarının onaylı örnekleri mahkemeye ibraz edilebilir (HMK 219/2). İbrazı istenen belgenin, ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu ve bu isteğin kanuna uygun olduğuna mahkemece kanaat getirildiği ve karşı taraf da bu belgenin elinde olduğunu ikrar ettiği veya ileri sürülen talep üzerine sükut ettiği yahut belgenin var olduğu resmî bir kayıtla anlaşıldığı veya başka bir belgede ikrar olunduğu takdirde, mahkeme bu belgenin ibrazı için kesin bir süre verir (HMK 220/1). Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir (HMK 220/3). Bu kurallar birlikte değerlendirildiğinde ticari davalarda yani iki tarafın tacir olduğu ve dava konusunun ticari işletmeleri ile ilgili olduğu davalarda ticari defterler ile sözleşme ilişkisinin veya alacak miktarının ispatı mümkündür. Ticari defterler kesin delillerdendir. Yasada delil vasfı taşıdığı takdirde aksinin yazılı veya kesin delillerle ispatı gerektiği düzenlenmiş olduğundan, yasanın ticari defterleri kesin delil olarak düzenlediği açıkça anlaşılmaktadır. Ticari defterler kesin delillerden ise de ancak HMK'nın 222. maddedeki koşullar çerçevesinde ispat aracı olabilir. Ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması gerekir. Bir taraf kendi defterlerine delil olarak dayanmış ise karşı tarafın ticari defterlerine dayanılmamış olsa da karşı taraf defterlerinin incelenmesi zorunludur. Çünkü tarafın ticari defterleri yasada belirtildiği üzere karşı tarafın ticari defterleri ile uyumlu olduğu takdirde lehine delil olabilecektir. Karşı taraf defterleri incelenmediği takdirde dayanan tarafın kendi defterindeki kayıtların lehe delil olması mümkün değildir. Davacının da bu durumu bilerek ticari defterlere delil olarak dayandığı ve karşı tarafın ticari defterlerinin de incelenmesini istediği kabul edilmelidir. Aksinin kabulü halinde davacının ticari defterleri tek başına delil niteliği taşımadığından dayanılan böyle bir delilin incelenmesine gerek de olmayacaktır. Karşı taraf ticari defterlerini sunar ise birlikte incelenip değerlendirildiğinden delil olup olmadığı sonucuna göre değerlendirilebilecektir. Karşı taraf ticari defterlerini sunmadığı takdirde ise bu davranışı ile kendi ticari defterlerinin davacı defterleri ile uyumlu olup olmadığının incelenmesine engel olduğundan, engel olduğu sonucun varlığını kabul etmiş sayılmalıdır. Tacir olup ticari defter tutmak zorunda olan taraf, ticari defterleri bulunmadığını ileri süremeyeceğinden verilen kesin süreye rağmen ibraz etmediği takdirde, belgenin elinde olmadığına dair yemin etmesine gerek olmaksızın HMK'nın 220/3. maddesi gereğince sunmaktan kaçındığı belgelerdeki (ticari defterlerindeki) kayıtların, karşı taraf defterindeki kayıtlara uygunluğunu mahkeme kabul edebilir. Aksinin kabulü durumunda; karşı tarafın ticari defterlerini sunmaması halinde sunan tarafın muntazam tutulmuş ticari defterlerinin lehe delil olarak kabul edilemeyeceği şeklinde bir sonuç ortaya çıkar ki bu ticari defterleri ve karşı taraf elinde olduğu ileri sürülen belgeleri delil olarak kabul edip sunulmaması halinde sonuçlarını belirleyen HMK'daki açık düzenlemelere aykırı bir yorum olacaktır..." (Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 2016/2310 Esas 2017/2537 Karar sayılı ilamı). Taraflar arasında satım sözleşmesinden kaynaklı olarak ticari ilişki bulunduğu, davacı tarafından davalıya taraflar arasındaki ticari ilişki neticesinde davacı tarafça davalı taraf lehine dava konusu e-faturaların düzenlendiği ve icra takibine konu edildiği, davacının alacağına dayanak olan faturaların e-fatura niteliğinde olduğu, ve faturaların davalıya tebliğ edildiği, faturalara itiraz olmadığı, faturaların davacının ticari defterlerinde kayıtlı bulunduğu, faturaların içeriğinin sözleşmeye uygun olduğunun davacı tarafça kanıtlanmış olduğu ve sadece fatura içeriğinin kesinleştiği, bunun aksinin yani faturanın içeriğinin sözleşmeye uygun olmadığının ve kesinleşmediğinin kanıt yükünün bu kez davalıya geçtiği, davalı taraf defterlerini sunmayarak davacının ticari defter kayıtlarının HMK'nun 222. maddeye göre lehine delil oluşturup oluşturmadığının tam olarak incelenebilmesine engel olduğundan sunulmayan ticari defterlerinde de davacının alacaklı olduğuna dair kayıtların mevcut olduğu halde sunulmadığının ve bunun sonucunda da davacının incelenen defter kayıtlarının davacı lehine delil oluşturduğunun kabulü gerekmektedir. Davacı ticari defter ve kayıtlarında yapılan ödemelerin mahsubu sonucunda davacı tarafın takibe konu faturalardan kaynaklı olarak 465.435,71 TL alacaklı olduğu, davalı taraf icra takibinde borcu bulunmadığı yönünde itirazda bulunmuşsa da davalı tarafça borcu bulunmadığı hususunda ispata yarar delil ibraz edememiştir. Bu haliyle davacı taraf takip konusu fatura alacağından dolayı 465.435,71 TL davalı şirketten alacaklı olduğunu ispat etmiştir. Düzenlenen bilirkişi raporu dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli olmakla hükme esas alınmış ve davacı tarafça açılan davanın kısmen kabulü ile, davacı tarafın başlattığı .... İcra Müdürlüğü'nün 2025/... Esas sayılı icra dosyasında borçlu davalı tarafından 465.435,71 TL alacağa yönelik yapılan itirazın iptaline, takibin 465.435,71 TL alacağa takip tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile devamına, faize ve fazlaya ilişkin istemin reddine, asıl alacak likit ve belirli olduğundan hükmolunan asıl alacağın %20'si(93.087,14-TL) oranında icra inkar tazminatının borçlu davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, dair oluşan vicdani kanıya göre aşağıdaki şekilde karar verilmiştir. Her ne kadar takipten önce işlemiş faiz talep edilmişse de; somut olayda davacının davalıyı takip tarihinden önce temerrüde düşürmediğinden temerrüt şartları oluşmamıştır. Davacı her ne kadar TTK 1530. Maddesi uyarınca takip öncesi işlemiş faiz talebinde bulunmuşsa da Yargıtay 19.Hukuk Dairesi'nin 2017/3266 Esas - 2018/4228 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere 6102 Sayılı TTK'nun 1530/4 maddesi mal tedarik sözleşmelerinde uygulanacağından ve somut olayda taraflar arasında mal tedarik sözleşmesi bulunmadığından davacı tarafın takipten önce işlemiş faiz talebinin reddine karar verilmiştir. Kötüniyet tazminat talebi yönünden; Kötüniyet tazminatı, takibe girişmekte kötüniyetli bulunduğu borçlu tarafından açıkça kanıtlanmış olan ya da öyle olduğu ayrıca kanıtlanmasına gerek bulunmaksızın dosya kapsamından açıkça anlaşılabilen alacaklıya yönelik bir yaptırım niteliğindedir. Anılan yasa hükmüne göre, alacaklının anılan tazminata mahkum edilebilmesi, açıkça, takibin kötüniyetle yapılmış olması koşuluna bağlanmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki, alacaklının icra takibini kötüniyetli olarak yaptığı hususu, borçlu tarafından kanıtlanmalıdır. Öğretiye ve Yargıtay uygulamasına göre, alacağının bulunmadığını bildiği veya bilmesi gereken bir durumda olduğu halde, icra takibine girişen alacaklı, kötüniyetli kabul edilir. Açıklanan bu yasal durum ve ilke çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde davalı, davacının icra takibinde kötüniyetli olduğunu yasal delillerle kanıtlayamamış olup, dosya içeriğinde de kötüniyetin varlığını açıkça ortaya koyacak bir yöne rastlanmamıştır.Bu nedenle davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-)Davacı tarafça açılan DAVANIN KISMEN KABULÜ ile; a) Davacı tarafın başlattığı .... İcra Müdürlüğü'nün 2025/... Esas sayılı icra dosyasında borçlu davalı tarafından 465.435,71 TL alacağa yönelik yapılan İTİRAZIN İPTALİNE, takibin 465.435,71 TL alacağa takip tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile devamına, faize ve fazlaya ilişkin istemin reddine, b) Hükmolunan asıl alacağın %20'si(93.087,14-TL) oranında icra inkar tazminatının borçlu davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, c)Davalının kötüniyet tazminatı talebinin koşulları oluşmadığından reddine, 2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan harçlar tarifesi gereğince hükmolunan kısım üzerinden hesaplanan 31.793,91-TL nisbi karar harcından peşin yatırılan 12.054,87-TL harcın mahsubu ile bakiye kalan 19.739,04-TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, 3-Tarafların zorunlu arabuluculuk sürecinde anlaşamamaları nedeniyle 6325 Sayılı Kanunun 18/A-13 maddesi uyarınca zorunlu arabuluculuk gideri olan 4600,00-TL'nin kabul red oranına göre 3.033,24- TL'sinin davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, 1.566,76-TL'sinin davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, 4-Davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hükmolunan kısım üzerinden hesaplanan 74.469,71-TL nisbi vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, 5-Davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 45.000,00-TL nisbi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı tarafa verilmesine, 6-Davacı tarafça yatırılan 615,40-TL başvuru harcı ve 12.054,87-TL peşin harç olmak üzere toplam 12.670,27-TL harcın davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, 7-Davacı tarafından yatırılan 10.000,00-TL Bilirkişi ücreti ve 147,90-TL posta giderinden ibaret toplam 10.147,90-TL yargılama giderinin kabul red oranına göre 6.691,53-TL'sinin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, kalan kısmın davacı taraf üzerinde bırakılmasına, 8-Taraflarca yatırılan ve bakiye kalan gider avansının kararın kesinleşmesi halinde yatıran tarafa re'sen iadesine, Dair, davacı ve davalı vekilinin yüzüne karşı HMK'nın 345. maddesi gereğince gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi nezdinde istinaf kanun yolu açık olmak üzere verilen karar açıkca okunup usulen anlatıldı. 13/10/2026

Katip ... e-imzalıdır

Hakim ... e-imzalıdır