İlk Derece Mahkemesi ·

İlk Derece Mahkemesi 2026/2027 E. 2026/932 K.

Mahkeme
İlk Derece Mahkemesi
Esas No
2026/2027
Karar No
2026/932
Karar Tarihi

T.C. İSTANBUL 22. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2026/2027 Esas KARAR NO : 2026/932

DAVA : Tazminat (Şirket Yöneticilerinin Sorumluluğundan Kaynaklanan) DAVA TARİHİ : 23/10/2026 KARAR TARİHİ : 13/11/2026

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Şirket Yöneticilerinin Sorumluluğundan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili tarafından sunulan dava dilekçesinden özetle: Davamızın temeli; dava dışı borçlu şirket ortağı ve yetkili müdürü olan davalının şirketi kötü yöneterek, davacıyı zarara soktuğu gibi, kurmuş olduğu şirketin tüzel kişiliğini perdeleyerek, ticari kazançlarını kendi uhdesine geçirmiş, borçlanmaları şirket üzerinden yapmış, yetersiz öz kaynak kullanarak, davacıya olan şirket borçlarını kötü niyetli olarak ödemekten imtina ettiğini, tarafımızca 01.09.2026 tarihinde İstanbul Anadolu Arabuluculuk Bürosu 2026/... başvuru numarasıyla dava şartı olan arabuluculuğa müracaat edildiğini ancak davalı şirket yetkilisi ile gerçekleştirilen müzakereler neticesinde taraflar arasında herhangi bir anlaşma olmadığından süreç 18.09.2026 tarihinde anlaşmazlıkla sonuçlanmış olup son tutanağın e imzalı hâli dava dilekçe ekinde mahkemeye sunulduğunu ,şirket tek müdürü ve tek yetkilisi olarak dava dışı şirketin varlıklarını koruma, defterleri usulüne uygun tutma ve alacaklıların haklarını zayi etmeme yükümlülüğünün davalıda olduğu bir gerçeği, şirket varlıklarını şahsi tasarrufuna geçirerek müvekkilin zarara uğratılması, davalının şahsi sorumluluğunu doğurduğunu, davalıya, yetkilisi olduğu dava dışı şirketin borçlarının ödenmesi aksi takdirde dava dışı şirketin müvekkil şirkete olan borçlarından ötürü davalının şahsi malvarlığından tahsili cihetine gidileceğine dair ihtarı içeren 25.08.2026 tarih “...” barkod numaralı ihtarname gönderilmiş ve davalının bizzat kendisine 26.08.2026 tarihinde tebliğ edildiğini, ancak yapılan bu tebliğe davalı tarafından hiçbir cevap verilmediği gibi müvekkil şirkete herhangi bir ödeme de yapılmadığını, istikbalde verilecek mahkeme ilamının uygulanabilir olması için şirket ortağı olan davalının malvarlığına ihtiyati haciz koyulması gerekmekte ve talep edildiğini davacının, davalı şirket ortağının kötüniyetli hareket etmesi ve borcu ödemekten kaçınması sebebiyle uzun süren mağduriyetinin de dikkate alınarak ihtiyati haciz karşılığında teminat alınmaması yasaya, hakkaniyete ve adalete uygun olacağını İhtiyati haciz talebimize istinaden İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesi 2021/707 Esas sayılı dosyadan verilen emsal karar dilekçemiz ekinde sunulduğu ve ihtiyati haciz talebimizin kabulüne " karar verilmesini talep etmiştir. KANAAT VE GEREKÇE Dava; TTK 553/1 maddesine dayalı şirket müdürüne karşı açılmış sorumluluk davasıdır. Davacı yan ,davacı ile davalının tek yetkili ve ortağı olduğu dava dışı ... ... arasındaki karşılıklı taşımacılık işi yapılması sebebi ile ticari ilişki bulunduğunu, dava dışı şirketin, davacı şirkete cari hesap ekstresinden kaynaklı 3.953,76 USD borçlu olduğunu, bunun üzerine davacı şirketin cari hesap alacağı ve işlemiş faizler için .... İcra Müdürlüğü 2025/... E. sayılı icra takibi ile davalının yetkilisi ve tek ortağı olan dava dışı şirket aleyhine icra takibi başlatıldığını, icra emri 25.02.2025 tarihinde tebliğ edildiğini ancak dava dışı şirket tarafından takibe itiraz edilerek takibin durdurulduğunu, dava dışı şirketin itirazı sonrasında, 11.04.2025 tarihinde icra takibine yapılan itirazın kaldırılması talebi ile .... Asliye Ticaret Mahkemesi 2025/... Esas sayılı dava açıldığını, bu dosya kapsamında da 2026/... K. sayılı karar ile 21.05.2026 tarihinde icra takibine dava dışı borçlu şirketin yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin takip talebindeki şartlarla devamına karar verildiğini icra hakimliğince verilen karar doğrultusunda ek takip talebi düzenlendiği, dava dışı şirkete 25.07.2026 tarihinde ek icra emrinin tebliğ edildiği ancak davalı tarafından buna istinaden ödeme yapılmadığını, davalının müdür olduğu dönemde şirketin borçlandığını bu nedenle şirketin sorumlu müdürü davalının davacı şirketin doğrudan zararından TTK 553/(1) madde uyarınca sorumlu tutulması gerektiğini belirterek zararının davalıdan tazmini talep etmiştir. Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili yasal düzenleme ve kavramların açıklanmasında yarar vardır. Hukukumuzda kişiler; gerçek kişiler ve tüzel kişiler olarak ikili bir ayrıma tabi tutulmuştur. Başlı başına bir varlığı olmak üzere örgütlenmiş kişi toplulukları ve belli bir amaca özgülenmiş olan bağımsız mal toplulukları kendileri ile ilgili özel hükümler uyarınca tüzel kişilik kazanırlar. Amacı hukuka veya ahlâka aykırı olan kişi ve mal toplulukları ise tüzel kişilik kazanamaz (TMK m. 47). Tüzel kişiler, cins, yaş, hısımlık gibi yaradılış gereği insana özgü niteliklere bağlı olanlar dışındaki bütün haklara ve borçlara ehildirler (TMK m. 48) ve kanuna ve kuruluş belgelerine göre gerekli organlara sahip olmakla, fiil ehliyetini kazanırlar (TMK m 49). Türk hukuku ticaret ortaklıklarında sınırlı sayı ilkesini kabul etmiştir. Ticaret şirketleri tüzel kişiliğe haiz olup kanuni istisnalar haricinde TMK’nın 48. maddesi çerçevesinde bütün haklardan yararlanabilir ve borçları üstlenebilirler (6762 sayılı TTK m. 137, 6102 sayılı TTK m. 125). Ticaret ortaklıkları tüzel kişiliğe sahip olduklarına göre, istisnalar hariç olmak üzere ortaklık malvarlığının sahibi, aktif ve pasif malvarlığına sahip olan kişi tüzel kişidir (Poroy, R/ Tekinalp, Ü/Çamoğlu, E: Ortaklıklar Hukuku I, İstanbul, 2019, s.105). Tüzel kişinin iradesi, organları aracılığıyla açıklanır. Organlar, hukukî işlemleri ve diğer bütün fiilleriyle tüzel kişiyi borç altına sokar ve kusurlarından dolayı ayrıca kişisel olarak sorumludurlar (TMKm. 50). TMK’nın 50. maddesinde kullanılan organ kavramının özel hukuk tüzel kişileri için ne şekilde uygulanacağı ise yine 6762 sayılı TTK’nın 1/2 ve 138. maddelerinde (6102 sayılı TTK’nın 1 ve 126. maddeleri) hüküm altına alınmıştır. 6762 sayılı TTK’daki 138. maddenin dili güncelleştirilerek alınan 6102 sayılı TTK’nın 126. maddesinde“Her şirket türüne özgü hükümler saklı kalmak şartıyla, Türk Medenî Kanununun tüzel kişilere ilişkin genel hükümleri ile bu Kısımda hüküm bulunmayan hususlarda Türk Borçlar Kanununun adi şirkete dair hükümleri her şirket türünün niteliğine uygun olduğu oranda, ticaret şirketleri hakkında da uygulanır.” kuralına yer verilmiştir. O hâlde tüzel kişiliğin söz konusu olabilmesi için, oluşturulacak kişiliğin kendine özgü bir malvarlığı olmalı ve bu malvarlığı bir amaç içinde ve bağımsız olarak ortaya konmalıdır. Onu oluşturan ve koyan üyelerin, ortaklarının malvarlığından da bağımsız olması gerektiğini belirten bu temel prensibe “malvarlığının bağımsızlığı” veya “mal ayrılığı” prensibi denilmektedir [Antalya, G: Tüzel Kişilik Perdesinin Aralanması Teorisi, Tüzel Kişilik Perdesinin Aralanması I. Uluslararası Ticaret Hukuku Sempozyumu (Editör: Ulusoy, E: T Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Sempozyum Kitabı, İstanbul, 2008, s.143 vd.)]. Ayrılık ilkesi gereği tüzel kişilik; tüzel kişiliği meydana getirenler ile üçüncü kişiler arasına sanki bir perde olarak çekilmektedir. Üçüncü kişiler muhatap oldukları tüzel kişilik bir perde olarak kullanıldığında, perdenin arkasındaki üye ya da ortaklara ulaşamamaktadır [Ulusoy, E.: Şirketler ve Bankacılık Hukukunda Kapsama Alma ve Sorumlu Kılma Amacıyla Tüzel Kişilik Perdesinin Aralanması, Tüzel Kişilik Perdesinin Aralanması I. Uluslararası Ticaret Hukuku Sempozyumu (Editör: Ulusoy, E: T Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Sempozyum Kitabı, İstanbul, 2008, s. 352 vd). Ancak tüzel kişi ile üyeleri arasındaki bu ayrılık prensibinin mutlak olarak her durum ve koşulda uygulanması bazı haksız durumların ortaya çıkmasına yol açmaktadır. Hukuk kuralları dolanılmak suretiyle kanuna karşı hile yapılması, ayrı tüzel kişilik kavramına sığınarak onun ardında yer alan gerçek kişilerin taraf oldukları sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini ihlal etmeleri ya da üçüncü kişilere zarar vermeleri, sonra da tüzel kişilik kavramının ardına gizlenilmesi dürüstlük kuralı ve hakkın kötüye kullanılması yasağı ilkelerine açıkça aykırı olup hukuk düzenince de korunamaz. Bu gibi durumda tüzel kişilik perdesi aralanmalı ve perdenin ardında yer alanlar gerektiğinde sorumlu tutulmalıdır [Sağlam, İ: Tüzel Kişilik Perdesinin Aralanmasına Genel Bir BakışTüzel Kişilik Perdesinin Aralanması I. Uluslararası Ticaret Hukuku Sempozyumu ( Editör: Ulusoy, E: T Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Sempozyum Kitabı, İstanbul, 2008, s. 154 vd.)]. Eş söyleyişle tüzel kişiye hukuk hayatında ayrı bir hukuki varlık tanınması ve sermaye şirketlerinde ortakların sınırlı sorumlu olması gibi sonuçlar, ancak TMK 2. madde çerçevesinde kurallara uygun hareket edilmesi ve tüzel kişiliğin ortakları veya yöneticileri tarafından kötüye kullanılmaması hâlinde söz konusu olabilir. "İyiniyet kurallarına riayet edilmemesi, tüzel kişiliğin kötüye kullanılması (abus de la personnalite morale) hâllerinde tüzel kişilik perdesinin kaldırılması veya delinmesi (liftingpiercing of theveil) veya yok sayılması (disregard of thecorporateent-tiy) ve tüzel kişilik perdesinin arkasındaki gerçek duruma göre bir sonuca varılması gerekmektedir. Özel hukuk alanında çok geniş bir uygulaması olan tüzel kişiliğin yok sayılması, bu topluluklara yasalarla kişilik tanımanın amaçlarıyla ters düşen uygulamalar dolayısıyla ortaya çıkmıştır (Battal, A.:Bir Alan Araştırması Işığında Sermaye Şirketlerinin Sorumluluğu Konusundaki Hukuki Bilgi Eksikliğinin Olumsuz Sonuçları Ve Perdenin Kaldırılması Teorisi Yardımıyla Giderilmesi, Yargıtay Dergisi, Ekim 1998, C24, s 659 vd.). Tüzel kişilik perdesinin kaldırılması, bazı şartların varlığı hâlinde, tüzel kişilik dikkate alınmadan, mevcut kişiliğin arkasına saklanan kimsenin borçtan sorumlu tutulması veya çiğnediği yasağın sonuçlarına katlanmasıdır. Tüzel kişilik perdesinin kaldırılmasından, tüzel kişinin kişiliğine ve mal varlığına ilişkin ayrılık ilkesinin uygulanmaması ve onun hukuki bağımsızlığının bir nevi dikkate alınmayıp onun bertaraf edilmesini anlayabiliriz. Bu kavram hukukumuzda ve yabancı hukuklarda düzenlenmemiş olup; mahkemeler hukuku (caselaw) ve öğreti ile özellikle de bankacılık sektörü ve sermaye piyasasındaki yolsuzlukların önlenmesi gayesiyle ortaya çıkmıştır. Türk Hukukuna ise ilk defa 1963 yılında giren tüzel kişilik perdesinin kaldırılması teorisi öğretide kimi zaman tülün kaldırılması, tüzel kişilik perdesinin aralanması, örtünün delinmesi ya da ışıldak gibi değişik terimlerle ifade edilmiştir (Antalya –s. 152; Poroy/ Tekinalp/Çamoğlu-s.106; Çamoğlu, E.: Ticaret Ortaklıkları Bakımından Perdenin Kaldırılması Kuramı ve Yargıtay Uygulaması, BATİDER, C.32, S.2, Haziran 2016; Memiş, T./ Öztek, S: Şirketler Hukuku ve İcra İflas Hukuku İlkeleri Karşısında Borçlu Şirketin Alacaklılarının Hakim Ortağa Karşı Korunması (Tüzel Kişilik Perdesinin Aralanması I. Uluslararası Ticaret Hukuku Sempozyumu (Editör: Ulusoy, E: T Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Sempozyum Kitabı, İstanbul, 2008, s. 197 vd.) Akıncı, Ş: Alacaklılardan Mal Kaçırmak İçin Kurulan Yeni Şirkete Müracaat İmkânı Bakımından; Muvazaa, Tüzel Kişilik Perdesinin Kaldırılması ile Organik Bağ Kavramlarının Elverişliliği ve Yargıtay Uygulamaları, Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.27, S.3, 2019, s.652 vd.; Yüksel, K.: Şirketler Hukukunda Tüzel Kişilik Perdesinin Kaldırılması Örtünün Aralanması, Tüzel Kişilik Perdesinin Aralanması I. Uluslararası Ticaret Hukuku Sempozyumu (Editör: Ulusoy, E: T Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Sempozyum Kitabı), İstanbul,2008,263 vd. ). Yargıtay içtihatlarında benimsenerek öğretide de vurgulandığı gibi; malvarlığının bağımsızlığı ve sınırlı sorumluluk ilkelerinin istisnası olan tüzel kişilik perdesinin kaldırılması teorisi ancak istisnai ve sınırlı durumlarda titizlikle uygulanması gereken bir teoridir. Bu kurala ihtiyatlı bir biçimde yaklaşılmalı; istisnai bir kural olduğundan mümkün olduğunca dar yorumlanmalı ve bu teorinin uygulanmasına ancak tüzel kişilik kavramının arkasına saklanılarak dürüstlük kuralına aykırı davranıldığı, kendisine tanınan hakkın kötüye kullanılarak üçüncü kişilerin zarara uğratıldığı, zarara yol açan tüzel kişinin sorumluluğuna hükmedebilmek için ise başka bir yasal nedene dayanılmasının mümkün olmadığı durumlarda başvurulmalıdır. Aksi hâlde tüzel kişilere tanınmış olan mal ayrılığı güvencesinin zedenlemesi durumuyla karşı karşıya kalınılabilir. Belirtmekte yarar vardır ki, mahkeme kararıyla kaldırılmasına hükmedilen şey tüzel kişilik değil, tüzel kişiliğin perdesidir (Akıncı, s. 661; Çamoğlu, s. 12; Antalya, s.152; Tekinalp, G./Tekinalp, Ü.: Perdeyi Kaldırma Teorisi, Reha Poroy’a Armağan İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi 1995, s.395 vd.; Poroy/ Tekinalp/ Çamoğlu s. 107 vd.). Tüzel kişi ile ortaklarının faaliyet alanlarının ve malvarlıklarının iç içe geçmesi birbirine karışması, bir şirketin ticari defterlerinin ya da ticari sır kabul edilen belgelerinin diğer şirkete ait iş yerinde bulunması, ikisinde de aynı ticari defterlerin kullanılması ve ortak hesap yapılması (tek merkezden idare edilmesi), ortaklığın faaliyet konusunu sürdürebilmesi için yeterli sermayesi bulunmadığı hâlde alacaklıları ya da üçüncü kişileri zarara uğratmak niyetiyle bilinçli olarak faaliyet göstermeye devam edilmesi, şirket ortaklarının kendi kişisel malvarlıkları ile şirketin malvarlığı özdeş-tekmiş gibi hareket etmeleri, şirketlerin ya da ortağın üçüncü kişileri aldatacak şekilde kendi kişilikleri ile tüzel kişiliğin aynı olduğu izlenimini vermeleri, bu kapsamda birbirlerinin tanıtımlarını yapmaları, aynı tüzel kişilikmiş gibi anlaşılacak benzer isimleri ve logoları kullanmaları, yani dışarıya karşı tek bir tüzel kişilikmiş gibi intiba yaratmaları, şirketlerin aynı konuda faaliyet göstermeleri ve (tek başına bu hususa dayanılmamak koşuluyla) hâkim ortaklarının ya da yöneticilerinin aynı kişiler olması, tüzel kişilik kavramının arkasına sığınılacak şekilde art niyetli davranışlarla zararlandırıcı faaliyetlerde bulunulması, işlemlerin diğer tarafınca sözleşmelerin kiminle yapıldığı dahi anlaşılamayacak şekilde karışıklığa yol açılması, şirketin kendi çıkarları gözetilmeksizin yürütülmesi veya yalnızca ve bilinçli olarak açıkça hâkim ortak korunacak şekilde diğerleri zarara uğrayacak şekilde işlemler yapılması hâlleri gösterilebilir. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Davacı şirket ile dava dışı davalının tek ortağı ve müdürü olduğu şirket arasında karşılıklı taşıma işlemine ilişkin ticari ilişki olduğu, davacı şirketin cari hesap alacağı ve işlemiş faizler için .... İcra Müdürlüğü 2025/... E. sayılı icra takibi ile davalının yetkilisi ve tek ortağı olan dava dışı şirket aleyhine icra takibi başlatıldığını, icra emrinin 25.02.2025 tarihinde tebliğ edildiği ancak dava dışı şirket tarafından takibe itiraz edilerek takibin durdurulduğu, dava dışı şirketin itirazı sonrasında, 11.04.2025 tarihinde icra takibine yapılan itirazın kaldırılması talebi ile .... Asliye Ticaret Mahkemesi 2025/... Esas sayılı dava açıldığını, bu dosya kapsamında da 2026/... K. sayılı karar ile 21.05.2026 tarihinde icra takibine dava dışı borçlu şirketin yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin takip talebindeki şartlarla devamına karar verildiği dosya içeriği ile sabittir. Buradan hareketle davacı yanın , dava dışı ... ... ile aralarındaki ticari ilişki sebebi ile cari hesap ilişkisinden kaynaklanan fatura bedelini dava dışı şirketten tahsil etme yolunu seçmesine rağmen, dava dışı şirketin tek ortağı ve müdürü olan davalıdan TTK'nun 553-555 maddesine dayalı olarak tahsili yoluna (elde ki dava açılarak) gidildiği izahtan varestedir. Bir sermaye şirketi türü olan limited şirketlerde ortaklar açısından sınırlı sorumluluk ilkesi geçerlidir. Ortağın asıl borcu, taahhüt ettiği sermayeyi ödemektir. Sermaye borcunu tam olarak yerine getiren ortağın sorumluluğu sona ermektedir. Türk hukukunda ortaklar, limited şirketin borçlarından şahsen sorumlu değildirler. Ortakların sorumluluğu sadece ortaklığa karşı ve esas sermaye payı ile sınırlıdır. Nitekim 6102 sayılı TTK'nın 573/2 maddesine göre ortaklar şirket borçlarından sorumlu olmayıp, sadece taahhüt ettikleri esas sermaye paylarını ödemekle ve şirket sözleşmesinde öngörülen ek ödeme ve yan edim yükümlülüklerini yerine getirmekle yükümlüdürler. 6102 sayılı TTK'nun 644/1.maddesi atfıyla limited şirketlerde de uygulanması gereken 553. maddesi uyarınca kurucular, yönetim kurulu üyeleri, yöneticiler ve tasfiye memurları, kanundan ve esas sözleşmeden doğan yükümlülüklerini kusurlarıyla ihlal ettikleri takdirde, hem şirkete hem pay sahiplerine hem de şirket alacaklılarına karşı verdikleri zarardan sorumludurlar. TTK'nun 553-555 maddeleri gereğince, şirket alacaklıları ve pay sahiplerinin şirket yöneticileri hakkında sorumluluk davası açmaları imkanı mevcuttur. Yöneticinin, ortaklığın mal varlığını azaltan veya kötüleştiren yasa ve ana sözleşme hükümlerine aykırı davranışları, ortaklar ve alacaklıların da dolaylı zarar görmesine yol açar. Başka bir anlatımla, ortaklığın doğrudan doğruya zarar görmesi, ortakların ve alacaklıların dolaylı zararı olarak sonuç doğurur. TTK'nun 553. maddesi uyarınca şirket alacaklıları, şirket yöneticileri hakkında sorumluluk davası açabilir. Söz konusu davanın açılıp görülebilmesi için, oluştuğu iddia olunan zararın doğrudan ya da dolaylı zarar niteliğinde olup olmadığının tespiti gerekmektedir. Şirket alacaklısı konumunda olan üçüncü şahısların sorumluluk davası yolu ile kendileri adına istemde bulunabilmelerinin koşulu, oluştuğu ileri sürülen zararın, doğrudan zarar niteliğinde olmasıdır. Şirket yöneticilerinin, şirketin almış olduğu borcu ya da başkaca edim yükümlülüklerini yerine getirmemek amacıyla şirketi atıl kılarak acz içine düşürmeleri hali, üçüncü kişiler yönünden doğrudan zarar niteliğindedir. Bu kapsamda şirket alacaklıları; kurucuların, yönetim kurulu üyelerinin, yönetimle görevli diğer kişilerin, tasfiye memurlarının veya kuruluşta etkili kişilerin kanundan ve esas sözleşmeden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihmal etmeleri nedeniyle doğrudan zarara uğramaları durumunda, anılan kişileri dava edebilir ve tazminatın kendilerine ödenmesini isteyebilirler. Bu durumda alacaklılar, yöneticilere karşı sadece doğrudan doğruya zararları için talepte bulunabilir. Bu nedenle davacının, doğrudan doğruya oluşan bir zararının varlığını ispat etmesi gerekir. Bu bağlamda yasal düzenlenmeden de açıkça anlaşılacağı üzere, şirket yöneticilerinin alacaklılara karşı sorumlu olması için yöneticinin, kanundan ve esas sözleşmeden doğan yükümlülüklerini kusuruyla ihlal ettiğinin kanıtlanması ve bunun sonucunda davacının doğrudan bir zararının oluştuğunun kanıtlanması gerekir. Davcının şirketten olan alacağını tahsil edememiş olması, tek başına davalı yöneticinin sorumlu tutulmasını gerektirmez. Doğrudan zararın söz konusu olduğu durumlarda yöneticilerin veya denetçilerin eylemleri sonucunda şirket alacaklılarının ortaklığın zararından müstakil olarak gördükleri zararlar söz konusudur. Anılan zarar türünde ortaklığın zarar görüp görmemesinin bir önemi bulunmamaktadır. Bu dava türünde ise alacaklılar, talep ettiği tazminatın kendisi adına hükmedilmesini isterler. Uyuşmazlık konusu olayda dava dışı ... ...'nden alacaklı olduğunu iddia eden davacının dava dilekçesinde yaptığı açıklamalar değerlendirildiğinde, ileri sürülen maddi olgular tamamen dava dışı şirketin müdürü konumunda olan davalının dava dışı şirketin zararına neden olduğu iddia edilen eylemleridir. Başka bir anlatımla, davaya konu açıklanan zararlar, dava dışı şirketin doğrudan zararı, alacaklı konumunda olduğunu iddia eden davacının ise dolaylı zararı kapsamındadır. Öğretide ve uygulamada özellikle vurgulandığı üzere, mal varlığının bağımsızlığı ve sınırlı sorumluluk ilkelerinin istisnası olan tüzel kişilik perdesinin aralanması teorisi ancak istisnai ve sınırlı durumlarda titizlikle uygulanması gereken bir teori olup, bu teoriye ihtiyatlı bir biçimde yaklaşılmalı; istisnai bir teori olduğundan mümkün olduğunca dar yorumlanmalı ve bu teorinin uygulanmasına ancak tüzel kişilik kavramının arkasına saklanılarak dürüstlük kuralına aykırı davranıldığı, kendisine tanınan hakkın kötüye kullanılarak üçüncü kişilerin zarara uğratıldığı, zarara yol açan tüzel kişinin sorumluluğuna hükmedebilmek için ise başka bir yasal nedene dayanılmasının mümkün olmadığı durumlarda başvurulmalıdır. Oysa ki somut olayda, ... tüzel kişiliği adına aynı alacak için başlatılan takip halen derdest olup, dava dışı şirket hakkında verilmiş bir iflas kararı da bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, tüzel kişilik perdesinin aralanmasının istisnai niteliği gereği davacı alacaklı için dava dışı şirketin yöneticisi olan davalının sorumluluğuna hükmedebilmek için ise başka bir yasal nedene dayanılmasının mümkün olmaması gerekir. Yukarıda ilkeleri ayrıntısı ile belirtilen , öğreti ve uygulamada özellikle vurgulandığı üzere , mal varlığının bağımsızlığı ve sınırlı sorumluluk ilkelerinin istisnası olan tüzel kişilik kişilik perdesinin aralanması teorisinin uygulanması şartları oluşmadığı, ayrıca 6102 sayılı TTK'nun 644. maddesinin atfıyla uygulanacak 553.-556. madde uyarınca 3. kişi alacaklının şirket müdürüne karşı dolaylı zararını ancak şirketin iflası halinde isteyebileceği kabul edilmiştir. Bu hale göre, uyuşmazlık konusu olayda davacı tarafça ileri sürülüp ispatlanan ve davacının doğrudan zararı kapsamında bulunan herhangi bir maddi olgu bulunmadığı, iddia edilen zararda öncelikle dava dışı şirketin TTK'nun 553.556. madde uyarınca zararının doğduğu, dolayısıyla davacının dava dışı şirketten olan alacağını tahsil edememesi sebebiyle oluşan zararın davacı yönünden dolaylı zarar kapsamında kaldığı, bu madde uyarınca açılacak davalarda bu nedenle davacının, yönetici sorumluluğu kapsamında hükmedilecek tutarın dava dışı şirkete verilmesini talep etmesi mümkün olup, kendisine verilmesini talep hakkı bulunmadığı dikkate alınarak, davacının davasının aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar vermek gerekmiş, ( aynı yönde ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nin 13/05/2026 Tarihli, 2023/1467 Esas, 2026/631 Karar sayılı kararı) aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir. HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere: 1-Davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle REDDİNE, 2-Alınması gerekli harç dava açılırken alınmış olduğundan tekrar alınmasına yer olmadığına, 3-Davacı tarafça yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına, 4-6325 Sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A-(11)-(13) maddesi ve Arabuluculuk Kanunu Yönetmeliği tarife hükümleri uyarınca Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen 6.000,00 TL arabuluculuk ücretinin davacıdan alınarak Hazineye irad kaydına, 5-Taraflarca yatırılan avansın kullanılmayan kısmının, karar kesinleştiğinde ilgili tarafa resen iadesine, Dair, taraf vekillerinin yokluğunda dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 2 haftalık süre içerisinde İSTİNAF yolu açık olmak üzere karar verildi.13/11/2026

Başkan ... ¸e-imzalıdır ☪ Üye ... ¸e-imzalıdır ☪ Üye ... ¸e-imzalıdır ☪ Katip ... ¸e-imzalıdır ☪

Atıf: İlk Derece Mahkemesi, E. 2026/2027, K. 2026/932, T. 13.11.2026, www.arakarar.com/karar/ilk-derece-karar-2026-2027-e-2026-932-k-7382d3cb6f5a