Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2024/886 E. 2026/1751 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2024/886
Karar No
2026/1751
Karar Tarihi

T.C. İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2024/886 KARAR NO : 2026/1751

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İZMİR 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 06/12/2023 NUMARASI : 2022/347 Esas - 2023/988 Karar DAVANIN KONUSU : Kooperatif Yönetim ve Denetim Kurulu Üyelerinin Sorumluluğundan Kaynaklı Tazminat KARAR TARİHİ : 02/11/2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 02/11/2026

İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 06/12/2023 tarih 2022/347 Esas 2023/988 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: DAVA:Davacı vekili, davacı kooperatifte yöneticilik yapan davalıların, keyfi olarak, dava dışı yüklenici firmanın muaccel hale gelen alacağını ödemeyip, icra takibi yapılmasına ve dava açılmasına sebebiyet vermekle davacı kooperatifi zarara uğrattıklarını; bunun sonucunda davacı kooperatifin, asıl alacağın yanı sıra asıl alacak için hükmedilen işlemiş faizi (26.974,97 TL); icra inkar tazminatı ile faizini (6.184,20 TL + 702,97 TL), yargılama gideri ile faizini (3.312,96 TL + 376,59 TL) vekalet ücreti ile faizi (3.710,52 TL + 421,78 TL) ödemek zorunda kaldığını; bu şekilde toplam 41.683,99 TL fazla ödeme yaparak kooperatifi zarara uğrattıklarını belirterek, davalıların, yöneticisi oldukları davacı kooperatifi zarara uğrattıklarının tespiti ile 41.683,99-TL tutarındaki kooperatif zararının, ödemenin yapıldığı 25.01.2021 tarihinden itibaren ticari faiziiyle davalılardan tahsilini istemiştir. CEVAP:Davalılar, eski yönetim kurulu olarak ... Ada üzerinde yapılacak 5 adet dükkan için 09.05.2009 tarihinde .... Şti. ile sözleşme imzalayıp, İnşaat Mühendisi ...’ı da kontrol mühendisi olarak görevlendirildiği ve kontrol mühendisinin onayladığı faturaların bedellerini ödediklerini, ancak son kesilen faturanın 30.921,00TL’lik kısmını Haziran ayında yapılacak genel kuruldan sonra Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında tahsil edilecek aidatlardan ödenmesi gerektiğini, müteahhit .... ile görüşerek mutabık kaldıklarını, yasal defter ve kayıtlarda bu alacağın göründüğünü, bahse konu olan tarihsiz eksik işler tutanağı zaten müteahhit tarafından yapıldığını, kendilerinin de geçici kabul yaptıklarını, görüldüğü gibi kendilerinin yaptığı işlemlerin ... tarafından açılan davadan dolayı kooperatifin fazladan ödediği mahkeme masrafları ve faizle bir bağı olmadığını, 27.06.2020’den 1 ay sonra 2010 genel kurulunda seçimi kazanan ..., ...., ..., ... ve vefat eden ....’tan oluşan Yönetim Kurulu, ayıplı imalat yaptığını belirterek müteahhit ...’nın alacağını ödemediğini; bunun üzerine müteahhit firmanın da icra takibi başlattığını, 14.12.2010 tarih ve 363 sayılı yönetim kurulu kararı gereğince takibe itiraz edildiğini, kooperatif vekilinin dava dilekçesinde de belirttiği gibi işin geçici kabulü yapıldığına göre hak ediş bedelinin ödenmesi gerektiğini, şayet ayıplı ve eksik imalat var ise, ayıp ihbarında bulunarak, bedellerinin tahsili yoluna gidilebileceğini, bu durumda kooperatifin ilave ödemeler yapmak zorunda kalmayacağının açık olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep ettikleri görülmüştür. Davalılardan ..., yetkilerinin kooperatifin menfaatlerini göz önünde bulundurarak eksiksiz olarak kullandığını, 27.06.2010 tarihinde yapılan genel kurulda göreve geldiklerini, kendilerinden önceki Yönetim Kurulu, imalatları ayıplı olarak kabul ettiğini ve işyerlerini bu şekilde kiraya verdiğini ancak kooperatifin yeterli parasının bulunmasına rağmen ödeme yapmadığını, yüklenici firma, eksik ve ayıpları gidermek için herhangi bir girişimde bulunmadığını; eksik ve ayıplı imalatlar dururken icra takibi başlattığını, görevleri gereği icra takibine itiraz ettiklerini, itirazın iptali davasında (2011/26 Esas) yüklenici firmanın alacağı 402,61 TL olarak tespit edildiğini, karara davacı tarafın itiraz ettiğini, dava Yargıtay da iken 27.06.2015 tarihinde görevlerinin sona erdiğini, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ:Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı kooperatifin dava dışı yüklenici firma ile yapmış olduğu sözleşme kapsamında, dava dışı yüklenicinin ifa ettiği iş karşılığı düzenlenen geçici kabul kapsamında, 2010 yılı Temmuz ayında ödenmesi gereken bakiye 30.921,00-TL borcun, icra takibi sonucu 2021 yılı Ocak ayında 89.260,17-TL olarak ödendiği, iş bu nedenle davacı kooperatifin 58.339,17-TL fazladan ödeme yaptığı hususu sabit ise de, ödemenin yapılması gereken tarihteki Türk Lirasının satın alma gücü ile ödemenin yapıldığı tarihteki Türk Lirasının satın alma gücü karşılaştırıldığı takdirde, dosya kapsamına, ilme ve hukuka uygun benimsenen bilirkişi heyeti raporundan da anlaşılacağı üzere, davacı kooperatifin, iş bu borcu geç ödemesinden dolayı maddi bir zararının oluşmadığı, davalı kooperatif yöneticilerinin, dava dışı yükleniciye ödemesi gereken iş bu bedeli, kooperatifin diğer iş ve işlemlerinde harcadığı, davalı kooperatif yöneticilerinin, dava dışı yüklenicinin yaptığı işin eksik ve ayıplı olduğu iddiası ile itirazın iptali davası ve ayıp iddiasına dayalı olarak açmış oldukları alacak davasının sonucunun beklenmesi ve bu davaları takip etmeleri ve bu kapsamda kooperatif haklarının aranması şeklinde gerçekleşen iş ve eylemlerinin; kanuna, ana sözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırılık teşkil etmediği, iş bu iş ve eylemlerinde davalılara kusur izafe edilemeyeceğinden, davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı Davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. İSTİNAF NEDENLERİ:Davacı vekili, mahkeme kararıyla borçların süresinde ödenmemesini özendirdiğini, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, kooperatifin 30.921-TL'sı borcunu 89.260,17-TL olarak ödediğini, bu paranın bankaya yatırılması halinde bu miktarda faiz elde edilemeyeceğini, ayrıca ödenmek zorunda kalınan bedelin sadece ticari faizi ile birlikte değil; icra masrafı, icra vekalet ücreti, dava masrafı, dava vekalet ücreti ve %20 icra inkar tazminatı ile birlikte ödendiğini, kooperatifin herhangi bir şekilde ticari kazanç yada faiz geliri elde etmediği paraya ticari faizden fazlasını ödediğini, Kooperatifin ayıplı işler nedeniyle alacağı varsa davalılarca bu alacaklar için süresi içinde müteahhide karşı ileri sürmesi gerektiğini, takas mahsup talebinin yasal şartlarının mevcut olmadığını, Kooperatifin müteahhide karşı açtığı ayıplı iş nedeniyle tazminat davasının da zaman aşımı yönünden reddedildiğini, yöneticilerin enflasyondan yaralanarak borçları geç ödemek gibi bir görevleri yasanın özüne aykırı olduğunu belirtmiştir. GEREKÇE :Dava, TTK'nun 553 maddesi uyarınca, kooperatif eski yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna dayalı maddi tazminat talebine ilişkindir. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır. Davacı vekili, davacı kooperatif eski yöneticileri tarafından zamanında ödenmeyen borcun, geç ödenmesi nedeniyle oluşan zararın kooperatif yöneticilerinin sorumluluğu kapsamında davalılardan tahsilini istemiştir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 62/3 maddesinde "Yönetim kurulu üyeleri ve kooperatif memurları kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludur." şeklinde düzenleme mevcuttur.Yine aynı yasanın 98 maddesiyle atıf yapılan TTK'nun 553 maddesinde ''Kurucular, yönetim kurulu üyeleri, yöneticiler ve tasfiye memurları, kanundan ve esas sözleşmeden doğan yükümlülüklerini kusurlarıyla ihlal ettikleri takdirde, hem şirkete hem pay sahiplerine hem de şirket alacaklılarına karşı verdikleri zarardan sorumludurlar'' hükmü mevcuttur. Bu şekilde kusurluluk bir karine olmaktan çıkmış ve yönetim kurulu üyeliklerinde görev alanların kusurlu oldukları ispat edilmedikçe sorumlu olmadıkları düzenlenmiştir. (Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E: 2016/2905 K: 2019/301 T: 06.02.2019) Böylelikle Yargıtay emsal uygulamalarında aksi açıkça kanıtlanmadıkça kooperatif yönetim kurulu üyelerinin kusursuzluğu esastır. Somut olayda, davacı kooperatifin 58.339,17-TL fazladan ödeme yaptığı hususu sabit ise de, ödemenin yapılması gereken tarihteki Türk Lirasının satın alma gücü ile ödemenin yapıldığı tarihteki Türk lirasının satın alma gücü karşılaştırıldığı takdirde, takdirde, denetime ve hüküm kurlaya uygun bilirkişi heyeti raporundan da anlaşılacağı üzere, davacı kooperatifin, iş bu borcu geç ödemesinden dolayı maddi bir zararının oluşmadığı, davalı kooperatif yöneticilerinin, dava dışı yükleniciye ödemesi gereken iş bu bedeli, kooperatifin diğer iş ve işlemlerinde harcadığı, davalı kooperatif yöneticilerinin, dava dışı yüklenicinin yaptığı işin eksik ve ayıplı olduğu iddiası ile itirazın iptali davası ve ayıp iddiasına dayalı olarak açmış oldukları alacak davasının sonucunun beklenmesi ve bu davaları takip etmeleri ve bu kapsamda kooperatif haklarının aranması şeklinde gerçekleşen iş ve eylemlerinin; kanuna, ana sözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırılık teşkil etmediği, iş bu iş ve eylemlerinde davalılara kusur izafe edilemeyeceği gerekçesiyle yerel mahkemece davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı değerlendirilmiştir. Toplanan tüm delillere, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları delilere göre, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespit ve değerlendirmelerin dosya kapsamına uygun olmasına, raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmasına, özellikle de, TTK'nun 553 maddesi uyarınca davalıların kanundan ve esas sözleşmeden doğan yükümlülüklerini kusurlarıyla ihlal ettiklerinin kanıtlanamamış olmasına, mahkemece uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirilmesine, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, ilk derece mahkemesince verilen kararda bir hukuka aykırılık bulunmamakla, istinaf itirazlarının yerinde olmadığı değerlendirilerek, yerinde görülmeyen istinaf itirazlarının HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir. HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 2-Davacı yönünden istinaf karar harcı olan 732,00 TL'den peşin alınan 427,60 TL'nin mahsubu ile bakiye 304,40 TL harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 3-İstinaf başvurusu nedeniyle davacı tarafından yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin olmak üzere 02/11/2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2024/886, K. 2026/1751, T. 02.11.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2024-886-e-2026-1751-k-bb6733b4e7c4