İlk Derece Mahkemesi 2026/1002 E. 2026/1075 K.

T.C. İSTANBUL 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2026/1002 Esas KARAR NO : 2026/1075

DAVA : İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan) DAVA TARİHİ : 09/03/2026 KARAR TARİHİ : 10/11/2026

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: Davacının davalıya yapılan işlerle ilgili çeşitli tarihlerde faturalar düzenlediğini ve gönderdiğini, davalının iş bu faturalara çeşitli tarihlerde ödemeler yaptığını ancak son yapılan işler için düzenlenen fatura bedellerini ödemediğini, cari hesap ekstresi incelendiğinde davalının 753.234,81 TL borcu kaldığını, ... İcra Dairesi’nin ... esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı ile takibin durdurulduğunu, itirazın iptali ile takibin devamına, %20’den az olmamak kaydıyla icra inkâr tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir. CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: Davalının davacıdan beklediği profesyonel gözetim hizmetini alamaması nedeniyle ağır ticari kayıplara uğradığını, hizmet sözleşmelerinde borcun ifasının sadece bir belgenin düzenlenmesi değil, o belgenin dayanağı olan edimin sözleşmeye ve dürüstlük kuralına uygun şekilde yerine getirilmesi olduğunu, davanın reddine, ... İcra Müdürlüğü’nün ... esas sayılı icra takibinin iptaline, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine, takip konusu alacağın %20’sinden az olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE: Davacı Mahkememiz nezdinde açmış olduğu dava ile; taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu, davalının kesilen fatura bedellerini ödemediği gibi icra takibine de itiraz ettiğini belirterek davalının itirazının iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ilk olarak sunduğu cevap dilekçesinde icra dairesinin yetkisine itiraz etmiş ise de; davaya konu alacağın para alacağı olduğu, 6098 sayılı Kanun'un 89/1 maddesi gereğince para alacaklarında alacaklının yerleşim yeri icra daireleri ve Mahkemelerinin yetkili olduğu, davacının takip tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin ... İcra Dairesi'nin yetki sınırları içerisinde olduğu anlaşılmakla davalının icra dairesinin yetkisine yönelik itirazına itibar edilmemiş, davanın esasına girilmiştir. Mahkememizce tarafların ticari defter ve kayıtlarının incelenmesi için bilirkişi görevlendirilmiş olup, tarafların ticari defterlerinin usul ve yasaya uygun olarak tutulduğu, yasal süresi içerisinde açılış ve kapanış tasdiklerinin yaptırıldığı, sahibi lehine delil vasfına haiz olduğu tespit edilmiştir. Davacının ticari defter ve kayıtları incelendiğinde; Takibe konu cari hesaba ilişkin davacı tarafın davalı tarafa düzenlediği 2025 yılına ait 18 adet ve KDV dahil/hariç 2.217.150,48 TL tutarlı faturanın olduğu, davacı tarafın 2.217.150,48 TL toplam fatura tutarının 753.234,81 TL tutarı üzerinden takibe geçtiği, faturaların açıklama kısmına mal hizmet bilgilerinin yazıldığı, miktar ve birim fiyatlarının belirtildiği, faturaların e-fatura olduğu ve teslim eden ile teslim alan kısımlarının olmadığı, iş bu faturaların tamamının davacı tarafın yasal defterlerine usulüne uygun olarak işlendiği, davalı tarafın yasal defterlerine 16.07.2025 tarihli, ... numaralı ve 70.980,39 TL tutarlı fatura dışındaki diğer tüm faturaların usulüne uygun olarak işlendiği tespit edilmiştir. Davacının kendi defter ve kayıtlarına göre davalıdan takip tarihi itibariyle 753.234,81 TL alacaklı olduğu tespit edilmiştir. Davalının talimat yolu ile incelenen ticari defter ve kayıtları incelendiğinde ise; taraflar arasında 2024 - 2025 yıllarında ticari ilişkinin bulunduğu davacı tarafından kesilen faturaların davalının defterine işlendiği ve kısmi ödemeler yapıldığı, 01.12.2025 tarihi itibari ile davalının kendi defter ve kayıtlarına göre davacıya borcunun 682.254,42 TL olduğunu, davalı ve davacı 2025 yılı ticari kayıtları arasındaki farkın 70.980,39 TL olduğunu ve bu farkın davacı tarafından 16/07/2025 tarihinde düzenlenen ...sayılı 70.980,39 TL. Tutarındaki faturanın davalı tarafından kayıtlarına işlenmediği faturadan kaynaklı olduğu tespit edilmiştir. Davacı tarafından düzenlenen faturaların e-fatura niteliğinde olduğu, sistem üzerinden kendiliğinden davalıya tebliğ edildiği, davalı tarafından 6102 sayılı Kanun'un 21/2. Maddesine göre faturalara yasal süresi içerisinde itiraz ve iade edildiğine dair herhangi bir delil sunulmadığı anlaşılmıştır. 6102 sayılı Kanun'un 21. Maddesinin 2. Fıkrası şu şekildedir: "Bir fatura alan kişi aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde, faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa bu içeriği kabul etmiş sayılır." Bu kapsamda davacı tarafından davalıya kesilen faturalara davalı tarafından 6102 sayılı Kanun'un 21. Maddesinin 2. Fıkrası gereğince yasal süresi içerisinde itiraz edilmediği gibi davacı tarafından kesilen tüm faturaların davalı tarafından BA formu ile vergi dairesine bildirildiği (davalı defter kayıtlarına işlenmeyen 16.07.2025 tarihli 70.980,39-TL bedelli fatura dahil), bu suretle faturaların içeriğinin davacı lehine kesinleştiği sabittir. Bilindiği üzere fatura kesilmiş olması tek başına alacağı ispat etmemekte olup, alacaklının faturaya konu hizmeti ifa ettiğini de ispat etmesi gerekmektedir. Buna karşılık alacaklı tarafından kesilen faturaların davalı borçlu tarafından vergi dairesine BA formu ile bildirilmesi halinde faturaya konu hizmetin ifa edildiği dolayısıyla faturanın içeriğinin kesinleştiği bu suretle alacaklı lehine karine teşkil etmekte olup, bu durumda aksini ispat yükü davalı - borçluya geçmektedir. Nitekim ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi ... E.,... K. Sayılı kararında aynı yönde şu değerlendirmeleri yapmıştır: "Dosya kapsamına göre davacı tarafça takip dayanağı yapılan faturanın davalı iş sahibi tarafından muhasebesel işlem olarak BA/BS formu ile kullandığı anlaşılmakla , Yargıtay'ca taraflarca düzenlenen BA/BS formları ve Vergi Dairesine yapılan bildirimlerin fatura konu malın teslim edildiğine, işin yapıldığına ilişkin karine oluşturduğu ,bu durumda bunun aksinin ispat edilmesi gerektiği kabul edildiğinden, davalının da bu yönde ispatı bulunmadığından mahkemece davacı tarafından işin yapılıp teslim edildiği kabul edilerek ödendiği usulen kanıtlanamayan bakiye iş bedeline hükmedilmesinde usul yasa ve dosya kapsamına aykırı bir durum olmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar vermek gerekmiştir." Yargıtay 11. Hukuk Dairesi ise ...E., ... K. Sayılı kararında aynı yönde şu değerlendirmeleri yapmıştır: "İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, takip dayanağının, toplamı KDV hariç 270.002,16 TL, KDV dahil 318.602,55 TL olan iki faturanın olduğu, davacının usulüne uygun tutulan ticari defterlerine kayıtlı oldukları, davalının ticari defterlerinde ise yer almadıkları, ancak davalıların oluşturduğu iş ortaklığı Vergi Dairesine verdiği ... dönemine ait BA formu ile davacı ...'dan iki belgeye dayalı olarak KDV hariç 270.002,00 TL'lik mal ve hizmet aldığı, faturaların adedi ve tutarlarının toplamının beyan edilen miktarla örtüştüğü, davalı tarafın resmi bir kuruma dava konusu malları teslim aldığına yönelik beyanı kendisini bağladığı, dava tarihinden sonra ... dönemi BA formuna yönelik düzeltme beyanı verilmesinin de sonuca etkisinin olmadığı, bu durumda faturaya konu malların teslim edilmiş olduğu ve davalı tarafından ödeme belgesininde sunulmadığı, ayrıca faturadan kaynaklanan alacağın likit ve bilinebilir mahiyette olması nedeniyle mahkemece icra inkar tazminatına hükmedilmesinde yasaya aykırı herhangi bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir." Yargıtay 17. Hukuk Dairesi de... E., ...K. Sayılı kararında aynı yönde şu değerlendirmeleri yapmıştır: "Mahkemece, dosya kapsamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu gereğince, davacının davalıdan takibe konu faturalardan kaynaklanan toplam 118.004,63.-TL alacağının bulunduğu, söz konusu faturaların davalının ticari defter ve kayıtlarında işlendiği gibi vergi dairesine de bildirmiş olduğu BA-BS form örneklerinde de bildirildiği, faturaların davalının defterlerinde ve vergi bildiriminde kayıtlı olması nedeniyle davacı lehine malların davalıya teslimi hususunun karine olarak sabit olduğu, bu karinenin aksinin davalı tarafından ispat edilememesi karşısında davalının icra takibine borcun 2.701,03.-TL'lik kısmını kabul etmesi de dikkate alınarak davalının 115.303,60.-TL'lik kısma itirazının haksız olduğu, alacağın faturalara dayalı ve likit olması karşısında davacının ayrıca icra inkar tazminatına müstahak bulunduğu anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi." Yargıtay 6. Hukuk Dairesi de ...E., ... K. Sayılı kararında aynı yönde şu değerlendirmeleri yapmıştır: "Faturanın delil olması ile ticari defterlerin delil olması ise birbirinden farklıdır. 6102 sayılı TTK'nın 21/2. maddeye göre faturaya itiraz edilmemiş ise içeriği kesinleşir ise de akdî ilişkinin yazılı delillerle ispatı gerekir. Fatura ticari defterlere kayıt edilmiş ise artık faturanın delil olmasıyla ilgili bu maddeye değil ticari defterlerin delil olmasıyla ilgili TTK'nın 222. maddeye bakmak gerekir. Ticari defterlere kaydedilmiş fatura akdi ilişkinin varlığını kanıtlar. Faturayı teslim aldıktan sonra süresi içinde itiraz ve iade etmeyerek ticari defterlerine kaydeden kimse ise, bu faturanın mal veya hizmet aldığı için geçerli bir sözleşme ilişkisine göre düzenlendiğini kabul etmiş sayılır ve fatura nedeniyle mal veya hizmet almadığını, bu faturadan dolayı borçlu olmadığını yazılı veya kesin delillerle ispatlaması gerekir. Mahkemece yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde; davacı tarafından davalının faturalarına itiraz edilmediği, davalının faturalarının tamamının davacının ticari defterlerine işlendiği, protokol tarihi itibariyle tarafların ticari defterleri incelendiğinde ise, protokol kapsamında yer alan çeklerin davalı şirket kayıtlarında 05.10.2016 tarihinde kayıt altına alındığı, davalı kayıtlarında protokol tarihi itibariyle görülen borcun protokol tutarı ile uyumlu olduğu tespit edilmiştir. Dosyanın tetkikinde; sözleşmede imalat bedelinin malzeme + %22,5 kâr şeklinde belirlendiği, cari hesaba göre davalı tarafından düzenlenen faturaların davacıya gönderildiği, bu faturaların her iki tarafın defterlerine kaydedildiği, 04.10.2016 tarihli protokolde de bakiye borcun 1.457.000 TL olarak taraflarca kabul edildiği tespit edilmiştir. Bu durumda davacının borçlu olduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olmuş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir." Bu bağlamda davaya konu somut olay değerlendirildiğinde; davacı tarafından davalıya kesilen takibe konu faturaların tamamının davalı tarafından BA formu ile vergi dairesine bildirildiği, davalı tarafından faturalara yönelik olarak 6102 sayılı Kanun'un 21/2. Maddesine göre yasal süresi içerisinde itiraz ve iade edilmediği, bu suretle fatura içeriklerinin ve alacağın davacı lehine kesinleştiği, yine davalı tarafından BA formu ile faturaların vergi dairesine bildirilmiş olması gözetildiğinde faturaya konu hizmetin ifa edildiğinin ve alacağın miktarının davacı lehine kesinleştiğinin karine kabul edilmesi gerektiği ve davacının alacağını ispatladığı değerlendirilmiştir. Davalı defter kayıtlarına işlenmeyen 16.07.2025 tarihli 70.980,39-TL bedelli fatura yönünden ise söz konusu faturanın davalı tarafından BA formu ile vergi dairesine bildirilmiş olması ve faturaya yasal süresi içerisinde itiraz edilmemesi gözetildiğinde bu fatura yönünden de davacının ifa ettiği hizmetin bedelini ispat ettiği değerlendirilmiş olup, aksini ispat yükünün davalı üzerine geçtiği anlaşılmıştır. Mahkememizce alınan bilirkişi raporu incelendiğinde; takip tarihi itibariyle davacının ticari defter ve kayıtlarına göre davalının davacıya 753.234,81 TL borçlu olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından yalnızca davacı tarafından kesilen 16.07.2025 tarihli 70.980,39-TL bedelli faturayı kendi defterlerine işlemediği ancak söz konusu faturanın BA formu ile vergi dairesine bildirildiği gözetildiğinde ispat yükünün davalı üzerinde olduğu değerlendirilmekle davalı tarafından öne sürülen itirazlar incelenmiştir. Davalı cevap dilekçesinde ve bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde davacının hizmeti gereği gibi vermediğini bu sebeple kendi müşterilerinden zarar gördüğünü, ticari kayıplar yaşadığını iddia etmiştir. Bir diğer husus ise davalının ayıp ihbarında bulunup bulunmadığının incelenmesidir. Davalı tarafından cevap dilekçesinin ekinde ne olduğu ve ne şekilde ayıp olduğu tam belirli olmayan 2 adet resim sunulduğu, 2 adet sunulan whatsapp yazışmasının ise davacı dışında "... " isimli ... kullanıcısı ile yapıldığı, davalı tarafından davacıya ayıp ihbarı yapıldığına dair bir delil sunulmadığı anlaşılmıştır. Bilindiği üzere 6098 sayılı Kanun'un hükümleri gereğince ayıptan sorumluluğun söz konusu olabilmesi için hizmet ifa edildikten sonra hizmet alan tarafından aldığı hizmetin gözden geçirilmesi yönünde hizmet alanın muayene ve ihbar külfeti bulunmaktadır. Muayene ve ihbar külfetini süresi içerisinde yerine getirmeyen taraf ise ayıba karşı sorumluluk hükümlerine başvuramayacaktır. Muayene ve ihbar külfetini yerine getirdiğini ispat yükü ise davalı üzerindedir. Bir diğer incelenmesi gereken husus ise ihbarın içeriğinin incelenmesidir. Ayıp bildirimin içeriğinde; hizmetin kabul edilmeme iradesi ile birlikte ilgili ayıplı hizmetteki bütün ayıpların mümkün olduğu ölçüde somut ve belirli bir şekilde tasvir edilmesi gerekmektedir. Alıcının satıcıya sadece yapılan hizmet ayıplı sözleşmeye uymuyor demesi yeterli değildir. Bu anlamda, herhangi bir eleştiri ayıp bildirimi anlamına gelmeyecektir. (..., Borçlar Hukuku Özel Hükümler s.119, Ayıp Bildiriminin İçeriği). Ayıp ihbarı konu itibarıyla alıcının aldığı hizmeti ifa olarak kabul etmeme nedenlerini içermelidir. Nihayetinde ayıp ihbarını alan ihbardan ayıbın niteliğini, kapsamını anlayabiliyor olmalıdır. Alıcının ihbarda yapılan hizmetin sözleşmeye uygun olamadığı, satılandan memnun kalmadığı gibi içeriği tam olarak belli olmayan genel ifadeler kullanması yetersiz olacaktır. Yani alıcı aldığı hizmette ayıplı olarak gördüğü nitelikleri ifade ederek somutlaştırmalıdır. Davaya konu somut olay bu yönde değerlendirildiğinde; basit yargılama usulü uygulanan ve tüm delillerin cevap dilekçesi ile birlikte sunulması gereken ve cevap dilekçesi ile tüm savunmaların öne sürülmesi gereken işbu davada davalı tarafından ayıp ihbarına ve davacıya bildirimine yönelik herhangi bir delil sunulmadığı gibi hiçbir aşamada ne gibi bir ayıp olduğunun dahi somutlaştırılmadığı anlaşılmakla davalının usul ve yasaya uygun olarak süresi içerisinde inceleme ve ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği gibi ayıptan tekeffül hükümlerine de başvuramayacağı anlaşılmıştır. Bu bağlamda tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde; takip tarihinde davacının davalıdan 753.234,81 TL alacaklı olduğunu ispatladığı, davalının ise borcun tamamının ödendiğine dair aksini ispatlayan herhangi bir delil veya belge sunmadığı anlaşılmakla 753.234,81 TL asıl alacak üzerinden davalının itirazının iptali ile takibin devamına karar vermek gerekmiştir. Davacı tarafından takip tarihine kadar işlemiş faiz yönünden de itirazın iptali talep edilmiş olup, takipten önce davacı tarafından davalıya borcun ödenmesi için 3 gün süre verilerek ihtarname gönderildiği ve ihtarnamenin noter kanalı ile 05.12.2025 tarihinde davalıya tebliğ edildiği ve davalının bu suretle temerrüde düştüğü anlaşılmakta olup, Mahkememizce alınan bilirkişi raporunda tarafların tacir olduğu gözetilerek temerrüt tarihi olan 3 günlük süre bitim tarihi 09.12.2025 tarihinden takip tarihine kadar işlemiş faizin de hesaplandığı ve davalı tarafından takip talebinde talep edilen işlemiş faiz miktarının daha düşük olduğu anlaşılmakla taleple bağlılık ilkesi gözetilerek davalının işlemiş faize itirazının da iptaline karar vermek gerekmiştir. Davalı tarafından faiz oranına da itiraz edilmiş olup, davacı tarafından avans faiz talep edildiği, davalı tarafından daha düşük oranda bir akdi faizin kararlaştırıldığının ispat edilememesine göre davacının işleyecek faiz oranı talebinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla davalının işleyecek faize itirazının da iptaline karar vermek gerekmiştir. Takibe konu alacağın faturaya dayalı likit olduğu bu suretle tazminat koşullarının oluştuğu anlaşılmakla itirazın iptaline karar verilen asıl alacağın %20'si oranında hesaplanan 150.646,96-TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine de karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir. HÜKÜM; Ayrıntısı ve yasal gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-Davanın KABULÜNE, Buna göre; davaya konu ... İcra Dairesi'nin ... E. Sayılı takip dosyasında 753.234,81-TL asıl alacak ve 12.784,36-TL işlemiş faiz ile yetki yönünden davalının İTİRAZININ İPTALİNE, TAKİBİN DEVAMINA, 2-İtirazın iptaline karar verilen asıl alacağın %20'si oranında hesaplanan 150.646,96-TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 3-Harçlar yasası uyarınca alınması gereken 52.326,76 TL harçtan, peşin yatırılan 9.251,60 TL harcın düşümü ile geri kalan 43.075,16 TL harcın davalıdan alınarak hazineye İRAD KAYDINA, 4-Davacı tarafından yapılan 9.251,60 TL Peşin harç ve 732,00 TL başvurma harcı 17.000,00 TL bilirkişi ücreti ve 965,00 TL posta gideri olmak üzere toplam 27.948,60 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE, 5-Davacı kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ye göre 122.563,07 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE, 6-Artan gider avansının karar kesinleştiğinde davacıya İADESİNE, 7- 6.000,00 TL Arabulucu ücretinin davalıdan tahsiliyle hazineye irad kaydına, Dair; Gerekçeli mahkeme kararının taraflara tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde istinaf yolu açık olduğuna dair davacı vekilinin ve davalı vekilinin yüzüne karşı verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı. 10/11/2026

Katip ... ¸e-İmzalıdır.

Hakim ... ¸e-İmzalıdır.