Danıştay 7. Daire 2025/263 E. 2025/1897 K.

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2025/263 Karar No : 2025/1897

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhlerine olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacının 01/01/2007 tarihinden itibaren gerçekleşen fiili ithalatları nedeniyle aldığı kontrol belgeleri için ödediği 1.797.668,06 TL çevre katkı payının iadesi istemiyle yapmış olduğu başvurusunun reddi yolundaki işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, dava konusu edilen tutarın tamamının işbu dosya safahatındaki iptal kararı üzerine mahkeme kararının yerine getirilmesi amacıyla başlatılan icra takibi sonucu davacıya ödenmiş olduğunun anlaşıldığı, ancak dava konusu işlemin, davanın açıldığı tarih itibariyle hukuka uygunluğunun incelenmesi gerektiğinden, olayda, eşyanın fiili ithal tarihi itibarıyla beyan edilen CIF değeri üzerinden hesaplanan çevre katkı paylarının yasal faiziyle iadesi talebinin reddinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ki bu hususun Danıştay Yedinci Dairesinin kararıyla onandığı, dava konusu işlemin, çevre katkı paylarının proforma fatura esas alınarak yapılan ödemelerden kaynaklı olarak fazladan tahsil edilen 130.775,49 USD'lık kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline, davaya konu edilen 1.797.668,06.-TL'nin tamamının mahkeme kararı üzerine davacıya yasal faiziyle iade edildiği ve fazladan tahsil edilerek iptaline karar verilen 130.775,49 USD'lik kısmın da iade edilen tutar içerisinde yer aldığı görüldüğünden anılan tutarın iadesine ilişkin hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, dava kısmen kabul kısmen ret ile sonuçlandığından davacı tarafından karşılanan 2.934,45 TL yargılama giderinin takdiren 293,44 TL'lik kısmının davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, davalı idare tarafından yapılan toplam 194,55 TL yargılama giderinin haklılık oranına göre takdiren 19,45 TL'lık kısmının davacı tarafından anılan Bakanlığa ödenmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 18.000,00-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, önceki kararda redde dair hüküm nedeniyle davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedildiğinden yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Kararın infazının karışıklığa yol açacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Bu durumda, kararların Danıştay tarafından bozulması halinde, vergi mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu yapılan kararın temyize konu hüküm fıkrasının Dairemizin 13/11/2023 tarih ve E:2023/3199, K:2023/4309 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu anılan hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA, 3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine, 4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/05/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.