Bölge Adliye Mahkemesi 2026/672 E. 2026/1321 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ 2026/672 Esas 2026/1321 Karar T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2026/672 KARAR NO : 2026/1321

TÜRK MİLLETİ ADINA KARAR

İİNCELENEN DOSYANIN MAHKEMESİ : Ankara 9.Asliye Ticaret Mahkemesi TARİHİ : 06/03/2026 NUMARASI : 2025/821 Esas 2026/163 Karar

TALEP : Zayi Belgesi Verilmesi TALEP TARİHİ : 31/10/2025 KARAR TARİHİ : 02/10/2026 GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 05/10/2026

Zayi belgesi verilmesi istemine ilişkin talebin yargılaması sonunda ilamda yazılı gerekçelerle talebin reddine yönelik olarak verilen hükme karşı talep eden vekili tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. TALEP Talep eden vekili dilekçesinde özetle; davacı şirketin 2023–2025 dönemine ait Yönetim Kurulu Karar Defteri, şirket faaliyetlerinin yürütülmesi kapsamında şirketin yöneticisi sıfatıyla ... tarafından muhafaza edilmekte iken 27/10/2025 tarihinde kaybolduğu, Şirket yetkilisi ..., söz konusu defteri içeren çantayı ... Sokak üzerinde aracının kaputuna koyduğu esnada unutarak Ankaradan Konya'ya hareket ettiği ve bu nedenle çantanın kaybolduğunu, Çantada söz konusu defterin yanı sıra bir dizüstü bilgisayar ve çeşitli iş evraklarının bulunduğunu, yapılan araştırmalara rağmen eşyaların bulunamadığını, ...Amirliği’ne başvurulduğu 2025/4574 sayılı Kayıp Eşya Şikayet Tutanağı düzenlendiğini, defterin noter tasdikli ve resmi nitelikte olması nedeniyle, ileride doğabilecek hukuki uyuşmazlıklarda delil kaybı yaşanmaması adına 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 82/7. maddesi uyarınca zayi belgesi verilmesini talep etmiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece; davacı beyanında defterlerin araç üzerine konulması ve unutularak hareket edilmesi esnasında kaybolduğunu belirtmiş olup, sübut etmeyen davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ Talep eden vekili istinaf dilekçesinde özetle; TTK m.82/7 hükmü hatalı ve dar yorumlandığını, ziya olgusunun sabit olup, ispatı için ceza başvurusunun şart olmadığını, basiretli tacir ilkesinin yanlış yorumlandığını, kaybolma halinin de ziya kapsamında olduğunu, kanunun amacının göz ardı edildiğini, emsal kararın somut olaya uygun olmadığını bildirerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir. HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ Talep, TTK'nun 82/7. maddesi uyarınca zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir. 6100 Sayılı HMK'nın 355.maddesi gereğince, istinaf incelemesinin istinafa gelen tarafın sıfatı ile istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususu gözetilerek ilk derece mahkemesinin taraflar arasındaki ihtilafta görevli mahkeme oluşu ve eldeki davada kesin yetki kuralına da aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla işin esasına girilerek yapılan incelemede; 6102 sayılı TTK'nın 82/7. maddesinde; "Bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu defterler ve belgeler; yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle ve kanuni saklama süresi içinde zıyaa uğrarsa tacir zıyaı öğrendiği tarihten itibaren onbeş gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinden kendisine bir belge verilmesini isteyebilir. Bu dava hasımsız açılır. Mahkeme gerekli gördüğü delillerin toplanmasını da emredebilir.” şeklinde düzenleme yapılmakla tacirlere ticari defter ve kayıtlarını saklama ve ibraz hususunda zorunluluk getirilmiştir. Somut olaya gelince; talep eden tarafından davacı şirketin 2023–2025 dönemine ait Yönetim Kurulu Karar Defteri, şirket faaliyetlerinin yürütülmesi kapsamında şirketin yöneticisi sıfatıyla ... tarafından muhafaza edilmekte iken 27/10/2025 tarihinde kaybolduğu iddiasıyla zayi belgesi verilmesi istemine ilişkin işbu dava açılmıştır. Tacir saklamakla yükümlü olduğu defter ve belgelerin saklanması ve korunmasına yönelik gerekli özeni göstermekle yükümlü olup, bu özene rağmen defter ve belgelerin ziyaa uğraması halinde zayi belgesi verilmesini talep edebilecektir. Somut olayda ise, talep eden şirketin davaya konu defterlerinin kaybolması hukuki sebebine dayanmış olup, zayi sebebine ilişkin iddia ve ispat ortaya koymamıştır. Bu hali ile davacının kayıp nitelendirmesi TTK 82/7 maddesi anlamında zayi olarak nitelendirilemez. Bu nedenle ilk derece mahkemesince davanın reddine dair ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygundur (Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 15/10/2007 tarih 2006/9938 esas 2007/12819 karar, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 03/12/2014 tarih 2014/13593 esas 2014/18941 karar sayılı emsal içtihatları). Tüm bu nedenlerle ilk derece mahkemesinin talebin reddi yönündeki kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden talep edenin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş ve takdiren aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. HÜKÜM: Yukarıda Açıklanan Nedenlerle; 1-Talep eden davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Talep eden davacıdan alınması gerekli olan 732,00 TL harç peşin alındığından istinaf karar harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 3-Talep eden davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, 4-İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadığından taraflar yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına, Dosya üzerinde yapılan inceleme HMK'nın 362/(1).ç maddesi gereğince kesin olmak üzere, tarafların yokluğunda dosya üzerinden oy birliği ile karar verildi.02/10/2026

Başkan - Üye - Üye - Zabıt Katibi -