Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2026/2 E. 2026/100 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2026/2
Karar No
2026/100
Karar Tarihi

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 41. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2026/2 - 2026/100 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 41. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2026/2 KARAR NO : 2026/100 (İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİ)

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP : İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 31/03/2026 NUMARASI : 2025/350 E. - 2026/161 K. DAVACI : VEKİLLERİ DAVALI :

DAVALI : VEKİLİ : DAVANIN KONUSU : Marka YİDK Kararının İptali

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 31/03/2026 tarih ve 2025/350 E.-2026/161 K. sayılı kararına karşı davacı tarafından süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulduğu anlaşılmakla verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki tüm belgeler incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... Kurumu ... nezdinde 08/12/2023 tarihinde 2023/167069 sayılı ... ibareli markanın 43.sınıftaki mal ve hizmetler için başvuruda bulunduğunu, başvurunun 2023/167069 numara ile Resmi Markalar Bülteninde yayımlanmasına karar verildiğini, davalı Şirketin 2024/110944 sayılı ... ibareli markasını gerekçe göstererek yayın kararına itiraz ettiğini, Markalar Daire Başkanlığınca itirazın kabulüne karar verildiğini, Markalar Daire Başkanlığının başvurunun reddi kararı üzerine yeniden inceleme talebinde bulunduklarını, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 18/06/2025 tarih 2025-M-9931 sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiğini, YİDK Kararının haksız ve hukuka aykırı bir işlem olduğunu, müvekkilinin gıda, lojistik, yiyecek içecek sağlama hizmetleri alanında faaliyetlerini sürdürdüğünü, müvekkili markasının ana unsuru olan "..." ibaresinin bir kişi ismi olduğunu, ayırt edici nitelik taşıdığını, müvekkilinin sahip olduğu çok sayıda restoran kafe ve pub markaları gibi bizzat veya franchise sistemi kurmak suretiyle kullanmayı planladığını, itiraza mesnet markayı taklit veya kopya etmediğini, müvekkilinin kötü niyetli olduğuna dair somut bir delil bulunmadığını ileri sürerek YİDK'in 18/06/2025 tarih 2025 -M- 9931 sayılı kararının iptaline, marka tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini istemiştir. Davalı ... Kurumu vekili cevap dilekçesinde özetle; Bütüncül olarak yapılan değerlendirme sonucu başvuruya konu marka ile redde mesnet marka arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunduğunu, bütünsel olarak bıraktığı izlenim itibariyle markaların karıştırılma olasılığı olduğunu, davacının kötü niyetli marka başvurusunun reddine yönelik YİDK nihai kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde özetle, itiraza mesnet müvekkili markası "..." ile dava konusu "... ..." ibareli markanın ana unsurunun "..." ibaresi olduğunu, ilgili tüketiciler tarafından müvekkiline ait marka ile karıştırılma ihtimali bulunduğunu, müvekkiline ait markanın birçok ülkede tescilli olduğunu, davacı tarafın müvekkili markalarından habersiz olma ihtimalinin bulunmadığını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davacının 43. sınıf mal/hizmetlerde tescil ettirmek istediği "... ..." ibareli başvuru markasındaki asli unsur ile itiraza mesnet davalıya ait "..." ibareli markadaki asli unsurun aynı olduğu, başvuruya itiraz eden davalının birçok ülkede başvuru konusu hizmetleri kapsayacak şekilde tescilli markalarının bulunduğu ve piyasada kullanımının da aynı şekilde devam ettiği, aynı sektörde faaliyet gösteren başvuru sahibinin itiraz sahibinin markasının varlığından habersiz olamayacağı, başvuru sahibinin basiretli bir tacir olarak sınırsız sayıda seçenek özgürlüğü varken yayına itiraz sahibine ait markanın aynısını, o markanın gerçek faaliyet alanına dahil hizmetlerde Türkiye'de adına tescil ettirmek için yaptığı başvurunun dürüst ticaret ilkeleriyle bağdaşmadığı, YİDK kararının yerinde olduğu, davacının marka başvurusunda kötü niyetle hareket ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı Şirket vekili istinaf başvuru dilekçesinde, Mahkeme gerekçesinin hukuki dayanağının bulunmadığını, ülkesellik ilkesinin hatalı yorumlandığını, markanın başka bir ülkede tescilli olmasının Türkiye'de tescil edilmesine engel olmayacağını, davalı şirketin başvuru tarihinden önce Türkiye'de tescilli bir markası bulunmadığı gibi başvurusunun da olmadığını, Türkiye pazarında yeri bulunmayan davalı Şirket lehine hüküm kurulmasının doğru olmadığını, Müvekkilinin başvurusundan aylar sonra yapılan başvurunun SMK'nin 5/1-ç maddesi uyarınca reddedildiğini, hukuki önceliğin kendilerinde olduğunu, Yabancı menşeili markanın Türkiyede tanınmış olduğu varsayımının doğru olmadığını ileri sürerek ilk derece Mahkemesi kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE: Dava, marka YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı SMK'nin 6/9. maddesi uyarınca kötü niyetle yapılan marka başvurularının itiraz üzerine reddedileceği, tescil başvurusu sırasında kötü niyetin başlı başına bir itiraz sebebi olarak öne sürülebilmesi mümkün olduğu gibi sonradan aynı nedenle hükümsüzlük davasının açılabilmesinin de mümkün bulunduğu, bu düzenlemelerin 4721 sayılı TMK'nin 2. Maddesinin uygulamasından kaynaklandığı (Yargıtay HGK 16/07/2008 T., 2008/11-501 Esas, 2008/507 Karar), somut olayda, davacı Şirketin başvuru markası ile davalının markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu, zira "..." ibaresinin her iki markanın da esas unsurunu oluşturduğu gibi emtia benzerliğinin de gerçekleştiği, taraf markaları arasında SMK'nin 6/1. maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimaline sebebiyet verebilecek derecede benzerlik bulunduğu, davalı ile benzer sektörde faaliyet gösteren davacının, davalı şirketten ve davalının markalarının varlığından haberdar olmamasının mümkün olmadığı, dikkate alındığında, hayatın olağan akışına göre yüzlerce seçenek özgürlüğü olan ve basiretli bir tacir gibi hareket etmesi gereken başvuru sahibi tarafından, davalının özgün ve orijinal nitelikteki markasının seçilmesinin ve tescil ettirilmek istenmesinin tesadüfi olamayacağı, diğer taraftan davacının bu markayı hangi saik ile seçerek başvuru konusu yaptığı konusunda ikna edici bir açıklamada da bulunamadığı, bu nedenle davacının marka tescil başvurusu sırasında markanın davalıya ait olduğunu bildiği, bu itibarla başvuruda bulunan davacının hukuki anlamda kötü niyetli olduğu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2011/5436 Esas, 2013/6621 Karar ve 02/04/2013 tarihli kararının da bu yönde olduğu, esasen kötü niyetli başvuru durumunun sadece mal ve hizmetlerle ilgili olmayıp, markanın tamamı ile ilgili olabileceğinden, marka başvurusunu kötü niyetli bulan YİDK kararının isabetli olduğu, marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığı, kötü niyetin tescilin tamamını kapsayacağı (Uğur Çolak, Türk Marka Hukuku, İstanbul, Eylül 2018, s.953) benimsenerek davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 732,00-TL maktu istinaf karar ve ilam harcının davacı tarafından yatırılan harçtan mahsubu ile yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına, 4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 22/10/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 15/11/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2026/2, K. 2026/100, T. 15.11.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2026-2-e-2026-100-k-d83880a8c6c0