Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2024/1711 E. 2026/1904 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2024/1711
Karar No
2026/1904
Karar Tarihi

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2024/1711 - 2026/1904 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20.HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2024/1711 KARAR NO : 2026/1904 T Ü R K ... İ L L E T İ A D I N A K A R A R

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 29/02/2024 NUMARASI : 2023/337 E. - 2024/79 K.

DAVANIN KONUSU : Marka İle İlgili YİDK Kararının İptal Marka Hükümsüzlüğü İle Sicilden Terkin

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/02/2024 Tarih ve 2023/337 Esas - 2024/79 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, davalının 2021/115600 sayılı ve "..." ibareli marka için 43. sınıf mal/hizmetleri kaplayacak şekilde tescili için başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanına karşı müvekkilinin 2008/30669, 2009/47491, 2012/42220, 2012/95746 sayılı ve "...", "...", "...", "... ..." ibareli markalarına dayanarak itirazda bulunduğunu, itirazın reddine karar verildiği, bunun üzerine davacının madde ve gerekçelerle yeniden itirazda bulunduğu, YİDK’nın 12/05/2023 tarihli ve 2023/...-5773 sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiğini, oysa ki müvekkilinin otelcilik sektörünün önde gelen firması ... Inc. kapsamında yer alan bir işletme olarak dünyaca ünlü “... ...”nin de sahibi olduğunu,“...” markalarının başta otel, rezidans ve ... hizmetleri olmak üzere pek çok türde mal ve hizmet için kullanılmakta ve özel bir tasarıma sahip “...” logosunun dünyaca ünlü bir marka olduğunu,dava konusu edilen markanın “...” ve “...” kelime unsurlarından oluşmasına rağmen, işbu kelimelerin baş harfleri olan “...” ve “...” harflerinin öne çıkartılmış ve hatta, “...” harfinin “...” harfinin yansıması olacak şekilde konumlandırılmış olduğunu, davacının markalarının tescilli ve tanınmış olduğu hizmetlerin birebir aynı olduğunu, ayrıca davacının “...” markaları altında çok uzun yıllardır otelcilik ve eğlence sektöründe faaliyet gösterdiğini ve aynı zamanda “... ...”, “...”, “... ...”, “... ...”, “... ...” gibi “...” ibaresini esaslı unsur olarak içeren ve devamında tıpkı davaya konu marka başvurusunda olduğu gibi ..., ..., ... gibi İngilizce söz dizilerini içeren seri markalarının bulunduğunu, dolayısıyla dava konusu edilen markada yer alan “...” ibaresinin markalar arasındaki benzerliği ve karıştırılma ihtimalini daha da arttırdığını, davacının markasının tanınmışlığına ve ayırt ediciliğine zarar verileceğini ve markanın itibarını zedeleyeceğini, davalı şahsın dava konusu edilen markayı tescil ettirirken kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, ... YİDK’nın 12/05/2023 tarihli ve 2023/...-5773 sayılı kararının iptaline, 2021/115600 sayılı "..." ibareli marka başvurusunun tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Diğer davalı vekili, davalı şahsın ortağı olduğu ... ...’ın 2008 yılından bu yana aynı isimle ve aynı logo ile faaliyet gösteren, özellikle sanat camiası tarafından tercih edilen İstanbul'un en bilindik ve kabul görmüş restoranlarından biri olduğunu, “...” markasının aynı logo ile 2009 yılından muteber olmak üzere tescilli olduğunu, davalı şahsın ve ortağının 2009/44672 sayı ile tescilli bu markayı 2019 yılında eski sahibinden usulüne uygun bir şekilde devraldığını, yani davacının Türkiye'de ismi dahi yokken "..." markasının tescilli olarak kullanılıyor olduğunu, davacının huzurdaki uyuşmazlıkta SMK 25/6 hükmü kapsamında sessiz kalma nedeniyle hak kaybına uğradığını, zira davalının “...” markasını ve logosunu, son 5 yılı davacıya ait otelin tam karşısında olmak üzere 14 senedir kesintisiz olarak kullanıyor olduğunu, davacının iddialarının aksine dava konusu edilen markanın bütünsel olarak incelenmesi neticesinde işarette "..." harfine özel bir vurgunun bulunmadığının kolaylıkla anlaşılabileceğini, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmü koşulların oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davalının 2021/115600 sayılı ve "..." ibareli marka için 18.08.2021 tarihinde 43.sınıf mal/hizmetleri kaplayacak şekilde tescili için başvuruda bulunduğu, taraf markalarında “...” harfinin ortak kullanıldığı, davalının markasında geçen “...” kelime öbeği gözetildiğinde, taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal açılardan benzer olduğunun söylenemeyeceği, dava konusu edilen markadaki gibi, “ticari dürüstlük kuralları” içerisinde kalan bir şekilde, yani markasal hüviyette ayırt ediciliği haiz başka kelime unsuruyla bir arada ve tek başına ön plana çıkartılmadan kullanılan “...” ibaresinin, bu markayı davacının markaları ile görsel, işitsel ve kavramsal açılardan benzer kılmaya yetmediği; bu durumun, davacının “...”li markalarını görmüş ve tanımış olan bir tüketicinin, davalının dava konusu edilen “...”li markasıyla karşılaştığında bu markaları benzer bulması ve karıştırması ihtimalini ortadan kaldırdığı, markalardaki bu farklılıkların, seçicilik/algı/dikkat/özen seviyeleri konusunda bir genelleme yapılamayan alıcıların/tüketicilerin bu markalar altında sunulan ve markaların kapsamına giren/alınmak istenilen emtialar arasında aynı/benzer/türdeş olduğu anlaşılan mal ve hizmetlerin, aynı şirketten veya ekonomik olarak bağlantılı şirketlerden geldiği düşüncesine kapılma tehlikesini ve karıştırma/yanılma ihtimalini bertaraf ettiği, tüketicilerin iki farklı marka ile karşı karşıya olduklarını anlayacakları, her iki markanın sahibi arasında idari/işletmesel bir bağlantı bulunduğunu düşünmeyecekleri, taraf markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal açılardan benzerlik bulunmadığından, somut olayda emtia ayniyeti/ benzerliği/ türdeşliği şartının gerçekleşmiş olmasına rağmen, markaların karıştırılma ihtimalinin somut olayda bulunmadığı, davalının “...” işaretini kendisine marka olarak seçerken spekülasyon, yedekleme, şantaj vs. gibi amaçlarla veya davacının markaları ve faaliyetleriyle haksız rekabet doğuracak eylemlere giriştiği hususlarında dava/itiraz dosyalarına herhangi bir delil sunulmamış olduğu, somut olayda zaten taraf markalarının birbirlerine benzemediği, ayrıca da “...” kelime öbeğinin, davacının ilk marka tesciliyle hemen hemen aynı zamanda, "..." görselli 2008/56152 sayılı tescile konu edildiği, 2009/44672 başvuru sayılı markada da birebir aynı "..." görselinin kullanılmış olduğundan dava konusu edilen marka başvurusunun kötü niyetli yapıldığının ispat edilemediği, davacının tanınmışlık iddiasının davalının markasının kapsamına giren emtialar açısından tesciline/hükmüne bir engelinin/etkisinin olamayacağı,YİDK kararının iptali koşullarının oluşmadığı, davalı markasının hükümsüzlük ile terkin koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, SMK 6/1 maddesinde belirtilen üç şartın her birinin somut olayda gerçekleşmiş olduğunu, taraf markalarının aynı sektörde hizmet verdiği, tüketicinin taraflar arasında bağlantı olduğunun algılanacağını, dava konusu markanın davacının markasının tanınmışlığına ve ayırt ediciliğine zarar verileceğini ve markanın itibarını zedeleyeceğini, tanınmışlığının dosya kapsamında sunulan mahkeme kararları ile vurgulanmış olduğunu, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgeler incelendiğinde, davalının 2021/115600 sayılı ve "...+şekil" ibareli marka için 43. sınıf mal/hizmetlerde kullanılmak üzere tescil için başvuruda bulunulduğu, başvurunun ilanına karşı davacının 2008/30669, 2009/47491, 2012/42220, 2012/95746 sayılı ve "...", "...", "...", "... ..." ibareli markalarına dayanarak başvuruya itiraz ettiği, itirazların önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından reddedildiği, bu bağlamda uyuşmazlığın davalının başvurusuna konu markası ile davacının itirazına mesnet markaları arasında SMK'nın 6/1, 6/4, 6/5, ve 6/9 maddesi kapsamında ki koşulların oluşup oluşmadığı noktasında toplandığı anlaşılmaktadır. Somut uyuşmazlığa uygulanması gereken SMK'nın 6/1. maddesinde, tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvurunun reddedileceği belirtilmiştir. Bu durumda önemli olan, halkın işaretler arasında herhangi bir şekilde herhangi bir nedenle bağlantı kurma ihtimali olup, buradaki "ihtimal" kelimesi özenle ve özellikle kullanılmış bir kelimedir ve şekil, ses, anlam, genel görünüm, çağrışım ile bir seri içinde bulunma izlenimi bu kapsamda değerlendirilmektedir (Yargıtay HGK, 15/11/2013 Tarih, 2013/11-202, 2013/1587). Açıklananlar çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerekmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olduğu hususu da göz önünde bulundurularak yapılan incelemede; dava konusu edilen markanın, renk ve şekil unsurlarının da kullanıldığı karma bir marka olduğu, işarette siyah renkli elips şeklindeki bir zemin üzerine beyaz/mor renkli harflerle "..." ibareleri, alt alta iki satırda, baş harfleri birbirlerinin simetrisini oluşturacak bir kompozisyonda aynı büyüklükte ki puntolarla yazılmıştır. İşaretin bu kompozisyonu itibariyle, işarette geçen ibarelerin baş harfleri olan "..." ve "..." harflerinin aynı yazım karakteri ve tek başlarına görsel açıdan büyük punto ile yazıldığı, keza bu harflerin beyaz ve mor olarak ayrı ayrı yazılmış olduğu, böylece birbirinin simetrisi olan "..." harflerinin ön plana çıkarıldığı, işarette kullanılmış olan "-..." ve "-..." ibarelerinin ise beyaz renkte ve geri planda daha küçük puntolarla yazıldığı böylece nispeten işaretin markasal hüviyette ayırt ediciliğine katkılarının daha yüksek olduğu söylenememektedir. Dolayısıyla, dava konusu edilen markayı/işareti gören tüketiciler işarette tek başlarına "..." ve simetrisine odaklanacaktır. Davacının markaları, renk ve şekil unsurlarından yoksun kelime markalarıdır; işaretlerde "..." harfi tek başına veya "...", "..." gibi, İngilizce olan ancak dilimize de "..." şeklinde aynen geçmiş veya "dünya çapında” şeklindeki anlamı ile ticari hayatta ve konuşma dilinde sıklıkla kullanıldığı için anlamı bilinen/bilinebilecek cins isimlerle birlikte kullanılmıştır. Dolayısıyla, gerek bilirkişi raporunda gerekse de ilk derece mahkemesince benimsendiği üzere, davacının markalarında "..." harfinin esas unsur olduğu hususunda herhangi bir tereddüt yoktur. Her ne kadar, davacının markalarında olduğu gibi, tek bir harften müteşekkil markaların, kullanım sonucu markasal hüviyette belli bir ayırt edicilik, yani markasal bir hüviyet kazandığı durumlar söz konusu olabilse de, tek bir harfin, tek başına, markasal hüviyette ayırt ediciliğinin çok düşük olduğu, harflerin markasal kullanımlarının tek bir kişiye/kuruluşa tahsis edilmesi durumunun, ancak ve sadece o markaya/işarete, kullanım sonucu korunması gereken ilave bir ekonomik değer kazandırıldığı durumlarda söz konusu olabileceği, doktrin ve içtihatlarda kabul edilmektedir. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2015/12558 Esas, 2017/464 Karar ve 24.01.2017 tarihli, "... - ...-...” ibareli markalara yönelik olarak verdiği kararında, 20.04.2014 tarih 2014/8347 E.- 2014/16030 K. "... - ... ...” ibareli markalara yönelik olarak verdiği kararında,n 2019/3818 E., 2020/2265 K. ve 02.03.2020 tarihli, "... - ... ... + Şekil” ibareli markalara yönelik olarak verdiği kararında, "davacı markalarının (...) özellikle otelcilik ve ... hizmetleri yönünden tanınmış olduğu, (Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2015/12558 E., 2017/464 K. ve 24/01/2017 T.), 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi koşullarının davacı yararına gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesinin gerektiği belirtildiği", Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2019/1232 E., 2019/7964 K. ve 09.12.2019 tarihli, "... - ...” ibareli markalara yönelik olarak verdiği kararında, "davacının markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun "..." ibaresinden oluştuğu, davalı başvurusunun konusu olan işaretin asıl ve ayırt edici unsurunun bir bütün olarak ... olmasına rağmen ilk bakışta ... kelimesinin göze çarptığı, benzerliğin bulunduğu, davacının markalarının 43 üncü sınıf hizmetleri tümden içerdiği, davacının "..." ibareli markasının yazılı ve görsel tanıtım araçları ile gerçekleştirilen kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, sponsorluklar, kaliteli ve yaygın dağıtım ile ilgili sektör dışına taşacak biçimde, geçici konaklama ve bununla beraber yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri bakımından tanınmışlık vasfını kazandığı, tanınmış markaların daha yüksek bir korumayı hak ettiği, davacı markalarının kapsamındaki hizmetlerle ilişkilendirilmesi kaçınılmaz nitelikteki 43/1-4 inci sınıf hizmetler için başvurunun tescilinin, davacı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayabileceği, davacı markalarının ayırt edici gücünün ve etkileme alanının zayıflayacağı, davacının 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 8/4 maddesi hükmüne dayanarak da davalı şirketin başvurusunun tesciline itiraz edebileceğinin belirlendiği," bu hususlar birlikte irdelendiğinde de, davacı markalarının özellikle otelcilik ve ... hizmetleri yönünden tanınmış olduğu, davacının "..." ibareli markasının yazılı ve görsel tanıtım araçları ile gerçekleştirilen kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, sponsorluklar, kaliteli ve yaygın dağıtım ile ilgili sektör dışına taşacak biçimde, geçici konaklama ve bununla beraber yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri bakımından tanınmışlık vasfını kazandığı, tanınmış markaların daha yüksek bir korumayı hak ettiği açıktır. Burada önemle belirtmek gerekir ki, taraflar İstanbul ...'de aynı adreste karşı karşıya hizmet verdiklerini beyan etmektedirler. Davalı şahıs savunmasında; davalının ortağı olduğu "..." ...'ın 2008 yılında ilk olarak Cihangir semtinde faaliyete başladığı, "..." markasının aynı logo ile 2009 yılından muteber olmak üzere tescilli olduğu, davalı şahsın ve ortağının 2009/ 44672 sayı ile tescilli bu markayı 2019 yılında eski sahibinden usulüne uygun bir şekilde devraldığını beyan etmiştir. Ancak dosya kapsamından; Beşiktaş 2. Noterliğinin 26.03.2019 tarihli ve ... yevmiye numaralı marka devir sözleşmesinden, davalının 2008/56152 sayılı ""..." ibareli markayı "... San. Ve Tic. A.ş" den, dava dışı üçüncü kişi ile birlikte devraldığı ve markanın hükümden düştüğü anlaşılmaktadır. 2008/56152 sayılı ""..." ibareli markanın büyük harflerle, bitişik, siyah renkte düz bir yazı olarak tertip edildiği, başka bir ifadeyle her hangi bir şekil ya da renk unsuru içermemektedir. 2009/ 44672 sayılı ve 2020/1132565 sayılı markaların kompozisyonu dava konusu başvuruya benzer olduğu görülmüş ise de 2009/ 44672 sayılı markanın ... San. ve Tic. A.Ş" adına tescilli olduğu ve bu markanında hükümden düştüğü, 2020/1132565 sayılı marka başvurusunun ise davalı adına başvurulduğu ve fakat tescil harcı yatırılmadığından tescile bağlanmamış olduğu anlaşılmaktadır. Somut olayın özelliklerine göre; hali hazırda tescilli bir markası bulunmayan davalının, hükümden düşmüş tek tescilli 2008/56152 sayılı markasından da uzaklaştığı, dava konusu başvuru markasında birbirinin simetrisi olan "..." harflerinin ön plana çıkarttığı, bu haliyle ortalama düzeydeki alıcıların bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu derhâl ve hiç düşünmeden ilk bakışta algılamalarının mümkün olmadığı, algılayabilse bile marka ve işaretin birbirleriyle idarî ve ekonomik olarak bağlantılı şirketlere ait olduğu yönünde algılamada bulunulmalarının kaçınılmaz olduğundan, SMK 6/1 kapsamındaki çifte benzerlik koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır.Diğer yandan, davacı tarafından SMK'nın, 6/4, 6/5, ve 6/9 maddeleri uyarınca başvurunun tescil edilemeyeceği ileri sürülmüş ise de, davacı markalarının tanınmış olduğu kabul edilmekle birlikte somut olayın özelliklerine göre, tarafların uzun yıllardır aynı adreste karşı karşıya hizmet verdikleri, ticari dürüstlük kurallarına uygun hareket ettikleri, aksi hususta bir dava ya da uyuşmalıklarının bulunmadığı, dosya kapsamında bu hususa aykırı somut delil de sunulmadığı, sırf benzer marka başvurusu yapılmasının başvuranın kötü niyetini göstermediği, davacının kötü niyete dayalı iddialarının ispatlanamadığı anlaşıldığından, anılan tescil engelleri yönünden yasal şartların gerçekleşmediği kabul edilmiştir. Bu itibarla taraf markalarının genel izlenim yönünden benzer olduğu ve aralarında ilişkilendirme ve karıştırma olasılığının bulunduğu, emtia benzerliği şartınında gerçekleştiği, bir başka ifade ile başvuru markasının tescilinin ortalama tüketici kitlesinin bütüncül ve genel bakış açısı dikkate alındığında, taraf markaları arasında SMK 6/1 maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. HMK'nın 353/1-b-2. maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK.'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1- Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi 29/02/2024 gün ve 2023/337 Esas - 2024/79 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, 2-Davanın KABULÜ ile; 12/05/2023 tarihli ve 2023/...-5773 sayılı YİDK kararının İPTALİNE, 2021/115600 sayılı "..." ibareli markanın HÜKÜMSÜZLÜĞÜNE ve SİCİLDEN TERKİNİNE, 3-Harçlar Kanunu'na göre alınması gereken 732,00-TL maktu karar ve ilam harcından peşin olarak alınan 269,80-TL harcın mahsubu ile bakiye 462,15-TL'nin davalılardan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 4-Davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen 70.000,00-TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 5-Davacı tarafından ilk derece mahkemesinde yapılan 5.500,00-TL bilirkişi ücreti, 780,50-TL tebligat ve posta masrafı ile istinaf aşamasında yapılan 556,00-TL tebligat masrafı, 1.169,40-TL istinaf kanun yoluna başvurma harcından oluşan toplam 8.005,90-TL yargılama giderine, 269,80-TL başvurma harcı, 269,80-TL peşin harç tutarı eklenerek oluşan toplam 8.545,50-TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 6-Davalılar tarafından ilk derece ve istinaf aşamasında yargılama gideri yapılmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 7-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen davacıya iadesine (HMK ....333), 8-Davacıdan peşin olarak alınan 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine, 9-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına dair, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 06/11/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 09/11/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2024/1711, K. 2026/1904, T. 09.11.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2024-1711-e-2026-1904-k-3e5fd009df28