Bölge Adliye Mahkemesi ·
Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1442 E. 2026/1421 K.
- Mahkeme
- Bölge Adliye Mahkemesi
- Esas No
- 2026/1442
- Karar No
- 2026/1421
- Karar Tarihi
T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
17. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2026/1442 Esas
KARAR NO: 2026/1421
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 19/06/2026
NUMARASI: 2025/674 Esas, 2026/542 Karar
DAVA: TAZMİNAT (Rücuen Tazminat)
KARAR TARİHİ: 05/11/2026
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından yapılan ihalelerin yüklenicisi olan davalının ihale ile iş aldığı dönemlerde çalıştırdığı işçi ...'un işçililik alacağına ilişkin açtığı davada verilen kararın icraya konu edilmesi üzerine müvekkili tarafından icra dosyasına net 106.965,27 TL ödeme yapıldığını, bu tutarın, dava dışı diğer firmalardan sorumluluğu oranında rücuen tahsili sağlanmış ise de, davalının sorumlu olduğu dönem bakımından icra dosyasına ödenen 57.265,09 TL'nin rücuen tahsili sağlanamadığından işbu davanın açıldığını, ihale şartnameleri ve sözleşmelerde yer alan hükümler ve ilgili Kanun hükümleri çerçevesinde davalının davaya konu bedelden sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 57.265,09 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı davaya cevap vermemiştir.
İlk derece Mahkemesi 19/06/2026 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında davalı tarafından çalıştırılan dava dışı işçiye yapılan işçilik alacağı ödemesinden davalının kendi dönemi ile sınırlı olmak kaydı ile sorumlu olduğu kabul edilmiş olup bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaya itibar edilerek davanın kısmen kabulü ile, 24.294,39 TL'nin ödeme tarihi olan 29/04/2024 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından yasal süresinde istinaf edilerek ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kaldırılması talep edilmiştir.
Dava, davacı tarafından dava dışı işçiye ödenen işçilik alacağının faizi ile birlikte rücuen tahsili istemine ilişkindir.İstinaf incelemesi 6100 sayılı HMK'nun 355. maddesi uyarınca istinaf başvurusunda ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzeni gözetilerek yapılmıştır.
6100 sayılı HMK'nun 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar gösterilmiştir. Buna göre maddenin 2. fıkrasında, miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu, 3. fıkrasında, alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda üç bin Türk Liralık kesinlik sınırının alacağın tamamına göre belirleneceği, 4. fıkrasında ise, alacağın tamamının dava edilmiş olması durumunda, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü üç bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın, istinaf yoluna başvuramayacağı düzenlenmiştir.
02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 41. maddesi ile HMK'nun 341. maddesinin 2. fıkrası değiştirilmek suretiyle 3.000,00 TL'yi geçmeyen mal varlığı davalarına ilişkin kararlar kesin hale getirilmiş ve aynı yasanın 44. maddesi ile HMK'ya eklenen ek madde 1 ile de kesinlik sınırı olan 3.000,00 TL'nin her yıl yeniden değerleme oranında artışa tabi olduğu kabul edilmiştir.
Kararın verildiği 19/06/2026 tarihi itibariyle yürürlükte olan yasal mevzuata göre, parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki (22/09/2025) miktar esas alınacak olup yeniden değerleme sonucunda 2025 yılı için kesinlik sınırı 40.000,00 TL olmuştur.
HMK'nun 352. maddesinde, Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairesince dosya üzerinde yapılacak ön inceleme sonunda karar verilecek haller sayılmış olup bu hallerden birisi de kararın kesin olması olarak gösterilmiştir. İstinaf kanun yoluna başvuru olanağı bulunmayan kesin nitelikteki kararlara ilişkin olarak HMK'nun 346/1 maddesi uyarınca mahkemesince bir karar verilebileceği gibi Bölge Adliye Mahkemeleri tarafından da istinaf isteminin reddine karar verilebileceği belirtilmiştir.
Bu açıklamalar ve yasal düzenlemelere göre somut olayda, davanın toplam 57.265,09 TL üzerinden açıldığı, mahkemece 24.294,39 TL üzerinden davanın kabulüne karar verildiği, buna göre reddine karar verilen 32.970,70 TL'nin, dava tarihi itibariyle HMK'nun 341. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının (40.000,00 TL) altında kalması sebebiyle ortada istinafı kabil bir karar bulunmadığı ve davacının istinaf hakkının olmadığı anlaşılmakla karara yönelik istinaf başvurusunun HMK'nun 341. ve 352. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerektiğine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf kanun yoluna başvuru talebinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 341/2 ve 352/1-b bentleri gereğince miktar yönünden REDDİNE,
2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken istinaf harçları davacı tarafından yatırıldığından başkaca harç alınmasına YER OLMADIĞINA,
3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde BIRAKILMASINA,
Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 352 ve 362/1-a maddesi gereğince kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.05/11/2026