Bölge Adliye Mahkemesi 2025/31 E. 2026/1067 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ Esas No: 2025/31 - Karar No:2026/1067

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2025/31 KARAR NO : 2026/1067

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

BAŞKAN : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 19/11/2024 NUMARASI : 2023/205 E-2024/646 K

DAVACI : VEKİLİ : DAVALI :

DAVANIN KONUSU : İtirazın İptali (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan) KARAR TARİHİ : 08/10/2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 08/10/2026

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin davada mahkemece davanın kabulüne dair verilen karara karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine yapılan incelemede; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili özetle; davalı aleyhine Ankara 13. İcra Dairesi'nin 2023/2206 sayılı ilamsız icra dosyası marifetiyle başlatmış oldukları icra takibine karşı davalı tarafın vekili aracılığıyla 16/02/2023 tarihinde yapılan itiraz nedeniyle anılan icra takibinde ilgili müdürlük tarafından tensiben durdurulma kararı verildiğini, bunun üzerine taraflarınca 6102 sayılı TTK m.5/A uyarınca dava şartı arabuluculuk müessesesine başvurulmuş olduğunu, yapılan görüşmeler neticesinde anlaşma sağlanamadığını, işbu itirazın iptali davasını açmak mecburiyeti hasıl olduğunu, 01/03/2023 tarihli ve arabuluculuk numarası 2023/20990 olan anlaşmama tutanağının düzenlendiğini, davalı tarafın borca itirazının haksız ve kötü niyetli olduğunu, itirazının iptal edilmesi gerektiğini, davalı şirketin müvekkili şirkete yapılan sözleşme ve ekli 10 adet fatura karşılığında toplamda cari ilişki neticesinde 320.000,00 TL borcu bulunduğunu, bahsi geçen faturaların toplamından sözleşme gereği olarak davalının müvekkili şirkete sırasıyla vermiş olduğu Türkiye İş Bankası A.Ş.'nin 25/10/2022 tarihli, 7003490 seri numaralı ve 500.000,00 TL tutarlı çek, Türkiye İş Bankası A.Ş.'nin 25/11/2022 tarihli, 7003491 seri numaralı ve 500.000,00 TL tutarlı çek, Türkiye İş Bankası A.Ş.'nin 25/10/2022 tarihli, 7003492 seri numaralı ve” 500.000,00 TL tutarlı çek, Türkiye İş Bankası A.Ş.'nin 15/02/2023 tarihli, 3022583 seri numaralı ve 400.000,00 TL tutarlı çek ve nihayet Türkiye İş Bankası A.Ş.'nin 15/03/2023 tarihli, 3022584 seri numaralı ve 350.000,00 TL tutarlı çekin ve yine davalının müvekkil şirkete 22/08/2022 tarihinde " sözleşmeye istinaden avans ödemesi" açıklaması ile 600.000,00 TL tutarlı banka EFT'si ile 03/02/2023 tarihinde "cari hesaba mahsuben" açıklaması ile banka kanalıyla yapmış olduğu 56.812,12 TL'lik EFT'nin mahsup edilmesi neticesinde 320.000,00 TL borcu kaldığını, davalının 03/02/2023 tarihinde "cari hesaba mahsuben" açıklaması ile banka kanalıyla yapmış olduğu 56.812,12 TL tutarlı EFT'si ise müvekkili şirketin davalıya keşide etmiş olduğu Ankara 66. Noterliği'nin 31/01/2023 tarih ve 03198 yevmiye numaralı ihtarnamesinde hemen sonra gerçekleştiğini, taraflar arasındaki ticari ilişki olmasına rağmen davalı şirket mevcut bakiye borcunu ödemeyerek müvekkil şirketi halihazırda yadsınamaz ve kanunun öngördüğü faiz oranları ile dahi paranın alım gücü telafi edilemediğinden müvekkil şirketi her geçen gün daha da zor konuma sokmakta olduğunu, taraflar arasındaki ilişki gereği alacak likit alacak olduğunu, Yargıtay 19. HD. 2012/16708 E. 2013/761 K. sayılı ilamında özetle “...Dava konusu alacak faturalara dayalı cari hesap alacağı olup likit ( muayyen, belirlenebilir ) nitelikte bulunduğundan ük'nin 67/2 maddesi uyarınca davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle bu yöndeki istemin reddi isabetsizdir... " şeklinde karar verilmek suretiyle itirazı iptal edilen borçlunun %20'den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına mahkum edileceği yönünde karar verildiğini, bu nedenle dava konusu alacaklarının likit alacak teşkil ettiğinden anılan Yargıtay kararı doğrultusunda kararla birlikte davalının %20'den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ettikleri belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL açısından öncelikli olarak davalının taşınır ve taşınmazları üzerine ihtiyati tedbir konulmasına, davalı borçlunun Ankara 13. İcra Dairesi'nin 2023/2206 sayılı dosyası nezdindeki haksız ve kötü niyetli itirazının kısmen iptali ile takibin devamı ve davanın kabulüne, alacağın likit olması nedeniyle davalının %20'den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına mahkum edilmesine ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya tahmiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili özetle; davacının Ankara 13. İcra Müdürlüğünün 2023/2206 sayılı dosyası ile 320.000,00 TL anapara üzerinden ilamsız takip başlattığını, işbu takibe süresi içerisinde borcun tamamına ferileri ile birlikte itiraz ettiklerini, itiraz nedeniyle icra müdürlüğü tarafından takibin durdurulmasına karar verildiğini, davacının dava dilekçesinde alacağının 320.000,00 TL olduğunu ve likit alacak olduğunu açıkça ifade etmesine rağmen talep ve dava hakkını saklı tutarak şimdilik 50.000,00 TL olarak davayı ikame ettiği, mahkeme huzurunda ikame edilen davanın 50.000,00 TL harca esas değer gösterildiğini, itirazın iptali davalarının mahiyeti gereği ve aynı zamanda likit hale gelen alacağa ilişkin kısmi veya belirsiz alacak davası ikame edilemeyeceğini, her türlü yerleşik yargı içtihatları ile sabit olduğunu, HMK 107. maddesinde; "Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir." hükmünün bulunduğu, izah edilen nedenlerle davanın usulden reddine karar verilmesini, mahkeme aksi kanaatte ise eksik harcın tamamlanması için davacıya süre verilmesini talep ettiklerini, davacı tarafından müvekkiline yönelik keşide edilen Ankara 66. Noterliğinin 31.03.2023 tarih 3198 yevmiye nolu ihtarı ile özetle; 376.812,12 TL fatura borcunun ödenmesini talep edildiğini, iş bu ihtara cevaben Ankara 2. Noterliğinin 06.02.2023 tarih 3634 yevmiye nolu ihtarının keşide edildiğini, ilgili ihtarda yer alan taleplerinin taraflarınca reddedildiğini, ihtarının keşide edildiğini, akabinde davacı tarafından dava konusu Ankara 13. İcra Müdürlüğünün 2023/2206 sayılı dosyası ile haksız takip başlatıldığını, davacı ile müvekkili şirket arasında akdedilen 18.08.2022 tarihli sözleşme gereği müvekkilinin tahakkuk eden tüm borçlarını ödediğini, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 4.maddesi uyarınca müvekkilinin imalat bedelinin %30'unu nakit, %60'ını kambiyo evrakları ile ödeyecek, bakiye %10 oranındaki ödemenin ise işin bitiminde kesin hakkediş yapıldıktan sonra bir ay içerisinde ödenmesinin kararlaştırıldığıı, bugüne kadar taraflar arasında kesin hakkediş yapılmadığını, henüz bakiye %10 miktarında ödemesinin vadesinin gelmediğini, davacının yaptığı imalatlarda birçok eksiklik olduğu için kesin hakkediş yapmaktan kaçınıldığını, halen yapılan inşaatta çatıdan su akmakta olduğunu, bu sebeple müvekkili şirketin büyük mağduriyet yaşadığını, eksikliklerin tespiti için mahallinde keşif yapılmasını talep ettiklerini, yapılan tespitlerde, davacı tarafından yapılan işin fen ve sanat kurallarına aykırı olduğu gibi sözleşmeye de uygun olmadığının anlaşıldığını, müvekkili tarafından davacıya fazla ödeme yapıldığını, zararın tespitine yönelik çalışmalarımızın devam ettiğini, likit hale gelince ayrıca yasal yollara müracaat edileceğini, bu aşamada davacı tarafın icra takibine konu ettiği bedelin sözleşme bedelinin %10'u olduğunu, bu miktarın tahakkuk edip etmediğinin tespiti amacıyla davacı tarafa kesin hakkediş yapıldığını tevsik eder belgeyi sunması için kesin süre verilmesini, hakkediş belgesinin sunulamaması halinde başkaca bir incelemeye gerek kalmaksızın davanın esastan reddini talep ettiklerini, davacı taraf tanzim edilen fatura içeriklerinde belirtilen hizmetlerin hiçbirini gereği gibi ifa etmediğini, her ne kadar davacı tarafça tanzim edilen faturalara müvekkili tarafından 8 gün içerisinde itiraz edilmemiş olsa dahi bu durum fatura içeriğinin gereği gibi ifa edildiği anlamına gelmeyeceğini, zira Yargıtay yerleşik içtihatları, süresi içinde itiraz edilmeyen faturanın, konusu olan malın teslim edilmiş, iş veya hizmetin yapılmış olduğunun kabulü anlamına gelmeyeceğini, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 05.05.2005 tarih, 2004/ 7832 E., 2005 / 4738 K. sayılı ilamında özetle; ".......Faturanın içeriğine 8 gün içerisinde itirazda bulunulmadığı takdirde sadece faturada belirtilen verilerin doğru olduğu karinesi doğar; yoksa faturanın verilmesine neden olan iş veya hizmetin de yapılmış olduğunun kabulü anlamını taşımaz. ........" şeklinde hüküm tesis edildiğini, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, 07.03.2008 tarihli 2007/2029 Esas, 2008/1483 Karar sayılı ilamında ; "Davaya dayanak alınan faturanın Türk Ticaret Kanunu'nun 23. Maddesi gereğince kesinleşmiş ve tarafları bağlayıcı olduğunun kabul edilebilmesi için, fatura konusu işle ilgili yanlar arasında sözleşme yapıldığının yasal delillerle kanıtlanması ve bedelinin uyuşmazlık konusu işin de kabul edilebilir yeterlikte iş sahibine teslim edildiğinin yüklenici tarafından kanıtlanmış olmasının zorunlu olduğunu, mahkemenin kabulünde ve somut olayda olduğu gibi, açıklanan koşullar gerçekleşmeden sadece faturanın karşı tarafa tebliğ edildiğini, itiraz edilmemiş olması yanlar arasında akdi ilişkinin kurulmuş olduğunu, iş bedelinin istenebilir olduğunu kanıtlamaz." şeklinde hüküm tesis ettiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 05.05.2005 tarihli 2004/7832 Esas 2005/4738 Karar sayılı ilamında; "Faturanın içeriğine 8 gün içerisinde itirazda bulunulmadığı taktirde sadece faturada belirtilen verilerin doğru olduğu karinesi doğar. Bu durumdan, faturanın verilmesine neden olan iş veya hizmetin de yapılmış olduğunun kabul edildiği anlaşılmaz. Uyuşmazlık halinde, işin yapılmış olduğunun kanıtlanması gerekir. Ayrıca, davalıya tebliğ edilmiş olan fatura içeriğinin kesinleşmesi söz konusu olamaz. Faturanın deftere kaydı taşımanın gerçekleştiğine yalnızca karine teşkil eder. Bu karinenin aksinin ispatı her zaman olanaklıdır." şeklinde hüküm tesis edildiğini, müvekkilinin dava konusu işin bedeline yönelik bir itirazı bulunmadığını, müvekkilinin itirazının dava konusu işin sözleşmeye ve mevzuat hükümlerine uygun ifa edilmediğini ve kesin hakkedişin yapılmayarak tahakkuk şartının gerçekleşmediğine ilişkin olduğunu, bu manada salt faturaya itiraz edilmediğini gerekçe gösterilerek ifa edilmeyen sözleşmeye dayalı olarak alacak talebinde bulunulamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince; Toplanan deliller, incelenen taraflara ait ticari defterler, takip dosyası ile hüküm kurmaya ve denetime elverişli bilirkişi kök ve ek raporu hep birlikte değerlendirildiğinde; davanın, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacak için başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemli olduğu, taraflar arasında 18/08/2022 tarihli yüklenici sözleşmesinin düzenlendiği, davacının yüklenici, davalının iş sahibi olduğu, tarafların ticari defterlerine göre davacının davalıdan takip tarihi itibari ile 320.000,00 TL alacaklı olduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiği, taraflar arasındaki uyuşmazlığın sözleşmede kararlaştırılan %10' luk kısma karşılık gelen ödemenin vadesinin gelip gelmediği diğer bir anlatımla ödemenin yapılması için kesin hak ediş yapılmasının gerekip gerekmeyeceği noktasında olduğu, eserin teslimi, düzenlenen faturalar hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı anlaşılmıştır. TBK'nın 474 ve 477.maddeleri gereğince, davalı tarafça eserin ayıplı olduğuna, süresinde ihbarda bulunulduğuna, bu yönde delil tespiti yaptırdığına ve bu nedenle hak ediş belgesinin düzenlenmediğine dair herhangi bir yasal delil sunulmadığı, bu sebeple sözleşmeye uygun olarak gerçekleştirilen imalatın bu işi üstlenmiş olan davacı- yüklenici tarafından yapılmış kabul edilmesi gerektiği, Yargıtay içtihatları ile de karine olarak kabul edildiği, dosya kapsamı ve tarafların ticari defterlerine göre, taraflar arasında yazılı bir eser sözleşmesi ilişkisinin kurulduğu ve akdin geçerli olduğunun anlaşıldığı, açıklanan nedenlerle, davacı tarafından sözleşmeye konu işin tamamlanarak davalıya teslim edildiğinin kabulünün ve fatura tutarında alacaklı olduğunun kabulünün gerektiği sonuç ve kanaatine varıldığı, davacının ıslah dilekçesi sunmamış olması nedeniyle talebiyle bağlı kalınmış olup, alacağın likit olduğu ve İİK'nun 67.maddesinde düzenlenen yasal koşulların oluştuğu anlaşılmakla, davacının icra inkar tazminatı isteminin de kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; öncelikle huzurdaki davada açık sözleşme hükümlerine rağmen nasıl böyle bir karar verilmiş olabileceğinin şaşkınlığı içinde olduklarını, davacı tarafın işbu davadaki talebini ıslah etmeyerek Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2024/850 E.sayılı dosyasında yeni bir davaya konu ettiğini, bu nedenle istinaf mahkemesince yapılacak incelemenin daha büyük hukuki sonuçlara sebep olabileceği düşüncesiyle dikkatlice yapılacağına olan inançlarının tam olduğunu ,taraflar arasındaki hukuki sorunu özetleyecek olurlarsa, davacı tarafından müvekkiline yönelik keşide edilen Ankara 66. Noterliğinin 31.03.2023 tarih 3198 yevmiye nolu ihtarı ile özetle; “376.812,12 TL fatura borcunun ödenmesini talep edilmiştir.” işbu ihtara cevaben Ankara 2. Noterliğinin 06.02.2023 tarih 3634 yevmiye nolu ihtarı keşide edildiğini, ilgili ihtarda yer alan taleplerinin taraflarınca reddedildiğinin ihtar edildiğini, akabinde davacı tarafından dava konusu Ankara 13. İcra Müdürlüğünün 2023/2206 sayılı dosyası ile haksız takip başlatıldığını, takibe müvekkili tarafından süresinde itiraz edildiğini, davalı tarafça da istinafa konu dava açıldığını davacının işbu dava ve icra takibindeki taleplerinin mesnetsiz olup davanın reddi gerektiğini, davacı ile müvekkili şirket arasında "Aydın ili, Efeler ilçesi, Aydın katı atık bertaraf tesisi, katı atık ayrıştırma inşaatı, çelik çatı işleri" yapımına yönelik 18.08.2022 tarihli bir sözleşme akdedildiğini ,sözleşme gereği müvekkilinin tahakkuk eden tüm borçlarını (borcun %90'ını) ödediğini taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 4. maddesi uyarınca müvekkilinin imalat bedelinin %30 ‘unu nakit, %60’ını kambiyo evrakları ile ödeyeceğini sözleşmenin 5. maddesinin son paragrafı uyarınca bakiye %10 oranındaki ödemenin ise işin bitiminde kesin hakkediş yapıldıktan sonra bir ay içerisinde ödenmesi kararlaştırıldığını, sözleşmenin 5.maddesinin son fıkrası "..................toplam tutarın %30'u sözleşme ile nakit, %60'ı 60-90-120 gün çek olarak ödenecektir. İŞ BİTİMİNDE KESİN HAK EDİŞ YAPILDIĞINDA KALAN TUTAR NAKİT OLARAK KESİN HAK EDİŞ TARİHİNDEN 1 AY SONRA ÖDENECEKTİR." hükmünü amir olduğunu, bu kadar açık bir hükmün nasıl anlaşılamadığını izahta güçlük çektiklerini sözleşme gereği ödemesi gereken borcun %90'ını ödeyen müvekkilinin kesin hak ediş yapılsaydı doğal olarak kalan borcunu da ödeyeceğini bugüne kadar taraflar arasında kesin hakkediş yapılmamış olmakla henüz bakiye %10 miktarında ödemenin vadesi gelmediğini, davacının yaptığı imalatlarda birçok eksiklik olduğu için kesin hakkediş yapmaktan kaçındığını, halen yapılan inşaatta çatıdan su aktığını bu sebeple müvekkili şirketin büyük mağduriyet yaşadığını, yapılan tespitlerde, davacı tarafından yapılan işin fen ve sanat kurallarına aykırı olduğu gibi sözleşmeye de uygun olmadığının anlaşıldığını müvekkili tarafından davacıya fazla ödeme yaptığı kanaatinde olduklarını, davacı tarafın icra takibine konu ettiği bedelin sözleşme bedelinin % 10' u olduğunu ,bu miktarın tahakkuk edip etmediğinin tespiti amacıyla sayın mahkemeden davacı tarafa kesin hakkediş yapıldığını tevsik eder belgeyi sunması için kesin süre verilmesini, hakkediş belgesinin sunulamaması halinde başkaca bir incelemeye gerek kalmaksızın davanın esastan reddetmesini talep ettiklerini, ancak bu talepleri hakkında bir işlem tesis edilmediğini, müvekkilinin dava konusu işin bedeline yönelik bir itirazı bulunmadığını, müvekkilinin itirazının, dava konusu işin sözleşmeye ve mevzuat hükümlerine uygun ifa edilmediği ve kesin hakkedişin yapılmayarak tahakkuk şartının gerçekleşmediğine ilişkin olduğunu bu manada ifa edilmeyen sözleşmeye dayalı olarak alacak talebinde bulunulamayacağını, kesin hakkediş yapılmadığı dosya kapsamı ve davacı tarafın ikrarı ile sabit olmasına rağmen Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi gerekçeli kararında; "...taraflar arasında 18/08/2022 tarihli yüklenici sözleşmesinin düzenlendiği, davacının yüklenici, davalının iş sahibi olduğu, tarafların ticari defterlerine göre davacının davalıdan takip tarihi itibari ile 320.000,00- TL alacaklı olduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiği, taraflar arasındaki uyuşmazlığın sözleşmede kararlaştırılan %10' luk kısma karşılık gelen ödemenin vadesinin gelip gelmediği diğer bir anlatımla ödemenin yapılması için kesin hak ediş yapılmasının gerekip gerekmeyeceği noktasında olduğu, eserin teslimi, düzenlenen faturalar hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı anlaşılmıştır. TBK'nın 474 ve 477.maddeleri gereğince, davalı tarafça eserin ayıplı olduğuna, süresinde ihbarda bulunulduğuna, bu yönde delil tespiti yaptırdığına ve bu nedenle hak ediş belgesinin düzenlenmediğine dair herhangi bir yasal delil sunulmadığı, bu sebeple sözleşmeye uygun olarak gerçekleştirilen imalatın bu işi üstlenmiş olan davacı- yüklenici tarafından yapılmış kabul edilmesi gerektiği, Yargıtay içtihatları ile de karine olarak kabul edilmiştir......." gerekçesi ile davacının davasının kabulüne karar verdiğini, mahkemenin açık sözleşme hükmüne rağmen ispat külfetini ters yüz eden ve kanun hükümlerini açıkça hatalı yorumlayan kararına katılmalarının mümkün olmadığını, daha önce de beyan ettikleri üzere sözleşmenin ödeme şartlarını düzenleyen 5. maddesinde "... iş bitiminde kesin hak ediş yapıldığında kalan tutar nakit olarak kesin hak ediş tarihinden 1 ay sonra ödenecektir." hükmünün mevcut olduğunu, Türk Dil Kurumu sözlüğünde hak ediş kelimesinin; "Bir üretim veya yapım sırasında hak edilmiş durum veya para; istihkak" olarak tanımlandığını, uygulamada kesin hakkedişin; yüklenici ile olan hesabın nihai anlamda kesilmesi olarak tanımlandığını, hak ediş yapılabilmesi için tarafların karşılıklı olarak biraraya gelip mutabakat yapmalarının zaruret olduğunu, davacının mutabakat yapmaktan kaçınmasına yönelik eyleminden kendi lehine sonuç çıkarmanın mümkün olmadığını, sözleşmede açıkça bir vade tarihi belirlendiğini ve bu tarihin bir edime bağlandığını, mahkemenin kararına dayanak yaptığı Borçlar Kanununun 474. ve 477. maddelerinin; "Madde 474: İşsahibi, eserin tesliminden sonra, işlerin olağan akışına göre imkan bulur bulmaz eseri gözden geçirmek ve ayıpları varsa, bunu uygun bir süre içinde yükleniciye bildirmek zorundadır. Taraflardan her biri, giderini karşılayarak, eserin bilirkişi tarafından gözden geçirilmesini ve sonucun bir raporla belirlenmesini isteyebilir. Madde 477: Eserin açıkça veya örtülü olarak kabulünden sonra, yüklenici her türlü sorumluluktan kurtulur; ancak, onun tarafından kasten gizlenen ve usulüne göre gözden geçirme sırasında fark edilemeyecek olan ayıplar için sorumluluğu devam eder. İşsahibi, gözden geçirmeyi ve bildirimde bulunmayı ihmal ederse, eseri kabul etmiş sayılır. Eserdeki ayıp sonradan ortaya çıkarsa işsahibi, gecikmeksizin durumu yükleniciye bildirmek zorundadır; bildirmezse eseri kabul etmiş sayılır." hükümlerine amir olduğunu, görüldüğü üzere 474.maddede makul sürede işteki ayıpların yükleniciye bildirilmesi hususu düzenlendiğini ,davacı tarafından keşide edilen Ankara 66. Noterliğinin 31/01/2023 tarih ve 3198 Yev. Nolu alacak talebini içerir ihtarına müvekkili tarafından Ankara 2. Noterliğinin 06/02/2023 tarih ve 3634 Yev. Nolu ihtarı ile yanıt verildiğini ve bu ihtarda açıkça "davacının kesin hakkediş yapmaktan kaçındığı ve yapılan işte fen ve sanat kurallarına aykırılık olduğu gibi yapılan işin sözleşmeye de aykırı olduğu" hususlarının yazılı olarak bildirildiğini, müvekkilinin kesin hakkediş yapmaktan kaçınan davacının alacağını talep ettiğini görünce derhal yapılan işte ayıp olduğunu bildirdiğini, Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin en büyük yanılgısı bu ihtarı gerekçeli kararında değerlendirmemek olduğunu, kaldı ki Borçlar Kanununun 474. maddesinde yer alan mükellefiyetin, eserin açık veya örtülü kabulünden sonra doğacak bir mükellefiyet olduğunu müvekkilinin eseri ne açık ne de örtülü olarak kabul etmediğini, kesin kabulün ancak kesin hakkedişten sonra gerçekleşmiş sayılacağının her türlü izahtan vareste olduğunu dolayısıyla olmayan mükellefiyete dayalı olarak müvekkili aleyhine müeyyide tatbik edilemeyeceğini, mahkemenin kararına dayanak yaptığı Borçlar Kanununun 477. maddesinde yüklenicinin sorumluluktan kurtulmasının ancak eserin açık veya örtülü kabulünden sonra mümkün olduğunu ,müvekkilinin eseri açık veya örtülü kabul etmediği gibi ayıp iddiasını ilk fırsatta davacıya bildirdiğini, Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi kesin hakkediş yapılmadığını kabul ettiğini ancak müvekkiline kesin hakkediş yapılmış ve eser kabul edilmiş gibi işlem tesis ederek ağır yanılgıya düştüğünü beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir. Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karara karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dava faturaya dayalı bakiye iş bedeli alacağının tahsili istemiyle yapılan icra takibine davalının itirazının iptali , takibin devamı ile icra inkar tazminatı istemine ilişkin olup Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Taraflar arasında 18/08/2022 tarihli sözleşme ile Aydın ili Efeler ilçesi Aydın Katı Atık Bertaraf Tesisi - Katı Atık Ayrıştırma İnşaatı Çelik Çatı İşleri yapımını konu alan birim fiyatlı eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu ihtilafsız olup, iş bedelinin 5.maddede çelik konstrüksiyon ve yan panel profil imalatı birim fiyatı : 32,50 TL/kg + KDV , çatı trapez sac montaj işçiliği: 20,00 TL/m2 + KDV , yan panel montaj işçili: 20,00 TL/m2 + KDV olarak düzenlendiği, aynı maddenin ödeme başlıklı hükmünde ' Yaklaşık imalat ağırlığı 60.000 kg üzerinden hesaplanarak; toplam tutarın %30’u sözleşeme ile nakit, %60’ı 60-90-120 gün çek olarak ödenecektir. İş bitiminde kesin hakediş yapıldığında kalan tutar nakit olarak kesin hakediş tarihinden 1 ay sonra ödenecektir. ''şeklinde düzenlendiği sözleşme kapsamında işin 03/11/2022 tarihinde tamamlandığı , davacı tarafça 08/12/2022 tarihinde takibe dayanak toplam iş bedelinin hakediş faturası kestiği faturanın 03/11/2023 tarihli ihtarla davalıya gönderildiği, davalının 06/02/2023 günlü cevabi ihtarla kesin hakediş düzenlenmediğinden sözleşmenin 4.maddesi kapsamında talep edilen %10'luk alacağın vadesinin gelmediği yönünde itirazda bulunduğu davaya verdiği cevap dilekçesinde de aynı beyanla çatıda akma olduğu ve bunun yapılacak keşifle tespitini talep ettiği , Mahkemesince keşif yönünde ara karar oluşturulmaksızın dosya üzeriden yapılan inceleme ile davalının ayıp iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü yönünde karar verildiği görülmüştür. Dosya kapsamı itibariyle, davacı tarafça sözleşme kapsamında işin teslim edildiği ihtilafsız ise de; davalı tarafça yapılan işte ayıplar olduğu iddia edilmiş ve keşif deliline dayanılmış olmakla ,Mahkemesince mahallinde keşif de yapılarak davalının iddia ettiği şekilde yapıda ayıp bulunup bulunmadığı hususuna ilişkin deliller toplanarak ,keşfen rapor alınmak suretiyle bu rapora itiraz edilmesi halinde ek rapor/raporlar alınmak suretiyle davacını bakiye alacağından mahsubu gereken bir bedel olup olmadığı hususu incelenip değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının HMK'nın 353/1-a.6 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, 2-Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 19/11/2024 gün ve 2023/205 E-2024/646 K sayılı kararının HMK'nın 353/1-a.6 maddesi gereğince kaldırılmasına, 3-Davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 4-Davalı tarafından yatırılan 853,87 TL istinaf karar harcının istek halinde kendisine iadesine, 5-Davalı tarafından ödenen istinaf kanun yoluna başvurma harcı ve yaptığı istinaf yargılama giderlerinin ilk derece mahkemesince verilecek kararda dikkate alınmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK'nın 353/1-a maddesi gereğince KESİN olarak 08/10/2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi. Başkan Üye Üye Katip e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır