Bölge Adliye Mahkemesi 2022/183 E. 2026/1806 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 23. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/183 - 2026/1806 T.C. A N K A R A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ 23. H U K U K D A İ R E S İ (İ S T İ N A F B A Ş V U R U S U N U N E S A S T A N R E D D İ) ESAS NO : 2022/183 KARAR NO : 2026/1806

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN: MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi TARİHİ : 16/12/2020 ESAS-KARAR NUMARASI : 2016/316E., 2020/566K. DAVA : Tazminat KARAR TARİHİ : 28/10/2026 YAZIM TARİHİ : 28/10/2026

Davacılar vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 352. madde uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ : Davacılar vekili özetle: Müvekkili ... (...), diğer müvekkilleri ... ile ...'in müşterek çocuğu olduğunu, davalının ise Kadın Doğum Uzmanı Dr. ...'ın Tıbbi Kötü Uygulamaya İlişkin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesini tanzim ederek tarifede belirlenen toplam 400.000 TL'lik teminat limiti dahilinde maddi, manevi zarardan doğan sorumluluğu üstlendiğini, davalının sorumluluğunun TTK'nun 1485/1 hükmünün TTK1458 hükmüne atfı nedeniyle geriye dönük 10 yıllık süreyi de kapsadığını, zaman aşımı süresinin 10 yıl olduğunu, müvekkili ...'in hamileliği boyunca davalının sigortalısı doktor tarafından takip edildiğini, anılan doktorun genel olarak tıbbi kötü uygulaması sonucu, down sendromunun hamilelikte teşhis edilmediğini, küçük ...'un down sendromlu olarak doğduğunu, bağlayıcı ve sınırlayıcı olmamak üzere davalının sigortalısı doktorun tıbbi kötü uygulamalarının; a. Bilgilendirmeme, b. Aydınlatılmış rıza(onam) almama, c. Teşhiste kusur, d. İleri testleri önermeme, e. Ultrason kullanımında ihmal, f. Ultrason bulgularını değerlendirmeme, g. Konsültasyon istememe, h. CVS/ Amniosentez yapmama olduğunu, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre hasta-hekim ilişkisi vekalet sözleşmesi kapsamında olup doktor yüksek özen borcu altında olduğundan, hastanın müterafik kusuru bulunmadıkça gerçekleşen zarardan en hafif kusurundan dolayı zararın tamamından sorumluluğun söz konusu olduğunu, down sendromunun hayat boyu devam eden bir işgöremezlik hali olduğunu, müvekkili ...'in bu işgöremezlik hali nedeniyle maddi zarara uğradığını ve dahi bizzat bu acıyı yaşam boyu çekecek olması nedeniyle de manevi zarara uğradığını, keza BK 56/2 hükmünün Borçlar Kanununa yeni giren bir hüküm olduğunu, bu kapsamda artık bedensel zarara düçar olan kimsenin yakınlarına da manevi tazminat ödeneceğini (önceden Yargıtay kararlarıyla şimdi ise) yasal olarak öngörüldüğünü, neticede davalının sigortalısı doktorun tıbbi kötü uygulaması sonucu bebeğin down sendromlu olduğu saptanamadığını ve doğumdan sonra down sendromlu olduğunun anlaşıldığını, taraflarını bağlayıcı ve sınırlayıcı olmamak üzere ...'in işgöremezlik (sakatlık ve/veya özürlülük) oranın gerçekte çok daha yüksek olmakla birlikte 13.04.2015 tarihli Hacettepe Üniversitesinde %70 özürlü olarak tespit edildiğini, davalının sigortalısı doktorun tam kusuruna dayanılmamış olup müteselsilen talepte bulunulduğunu, kusur dahil her türlü denkleştirmenin de dikkate alındığını ileri sürerek fazlaya dair talep ve dava haklarının mahfuz kalması kaydı ile müvekkili küçük ... için 15.000 TL iş göremezlik (bakıcı ücreti dahil maddi) tazminat ve 20.000 TL manevi tazminat, müvekkili anne ... için 10.000 TL manevi tazminat, müvekkili baba ... için 10.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 55.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline davalıdan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili 14.05.2020 tarihli değer artırım dilekçesi ile fazlaya dair hakları saklı kalmak üzereçesinde fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere bilirkişi raporu doğrultusunda davacının sürekli / kısmı iş göremezlik maddi tazminatının 571.500,74 TL, bakıcı gideri 1.515.112,16 TL olarak tespit edildiğinin ancak davalı tarafından düzenlenen Tıbbı Kötü Uyulamaya İlişkin ZMSS teminat limitinin 400.000,00 TL olduğundan taleplerinin poliçe limiti ile sınırlı olduğunu beyanla, diğer davacılar için manevi tazminat talepleri ile birlikte dava tarihi olan 01.04.2016 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili özetle: Öncelikle iş bu davada tüketici mahkemelerinin görevli olduğunu, davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, hekim ...'ın müvekkili tarafından düzenlenmiş "Tıbbı Kötü Uygulamaya İlişkin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi" ile sigortalı olduğunu, genel yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğunu, müvekkilinin genel merkezinin İstanbul'da olduğunu, bu mahkemede İstanbul Anadolu Mahkemelerinin yetkili olduğunu, yapılması gereken tüm işlemlerin doğru bir biçimde ve zamanında gerçekleştirildiğini, manevi tazminat taleplerinin her ne kadar poliçe teminatı kapsamında olsa da Yargıtayın yerleşik içtihatları uyarınca zenginleşme aracı olarak kullanılmaması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince "... davacı anne ...'in gebelik sürecinde ... Devlet Hastanesinde Dr. ... ve başkaca doktorlar tarafından takip edildiği annenin 23 yaşında olduğu, ikili tarama testinde down sendromu riskinin negatif olduğu, iki kez ilgili Dr. ... tarafından test istendiği, uygulama ve değerlendirmelerin başka doktorlar tarafından yapıldığı, down sendromunun genetik bir hastalık olduğu, doktorun doğrudan bir zarar vermesinin söz konusu olmadığı, davacı vekili yeterli aydınlatmanın yapılmadığı, aydınlatılmış onamın alınmadığından zarardan sorumlu olduğunu iddia ettiği, ilgili hastaneden gelen hastanın bilgilendirildiğine veya onam formu alındığına dair onam formuna rastlanılmadığının belirtildiği 25/02/2014 tarihli cevabi müzekkerenin eki belgede down sendromu tarama testi olan "kombine test hastaya önerildiği ve yapıldığını 14/02/2014 tarihinde yapılan tarama testi sonucunda riskin down sendromu için belirlenen sınırların çok altında bulunması ve fetüsün NT değerinin normal sınırlarda ölçülmesi sonunda hastaya ilave bir tanı testinin önerilmediğini, ultrasonunda da anomali saptanmadığının belirtildiğinin" bildirilmesine, bilirkişi raporunda ayrıntılı olarak değerlendirilmesine hastalığın %100 saptanamadığı ayrıca saptandığında gebeliğin sona erdirilmesi / rahim tahliyesinin yapılabileceği ancak down sendromunun tespitinden sonra hastalarda farklı seyrettiği hususları da dikkate alındığında ilgili doktorun doğrudan kendi eylemi ile zarar vermemesi, bu hasta için tek başına takip etmemesi, test sonuçlarının devlet hastanesi olması nedeniyle başka hekimlerce değerlendirilmesi ve testlerde riskli bir durumun olmaması, tüm canlı doğanlar için risk olmadığı halde bu testlerin yapılmasının hem anneye ve cenine vereceği zararlar hemde diğer sosyolojik nedenlerle pratikte mümkün olmaması dikkate alınarak Dr. ...'ın davacı çocuğunun iddia edildiği gibi down sendromlu olarak doğmuş olmasından sorumluluğunun olmadığı, tıbbı kötü uygulama yaptığı kabul edilemeyeceğinden davanın reddine..." karar verilmiştir. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle: Dava dilekçesindeki hususları yineleyerek; maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedildiği nedenleriyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE: Dava, Tıbbi Kötü Uygulamaya İlişkin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesine dayalı olarak maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK 355/1 madde gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davacılar vekilinin istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden HMK 353/1.b.1 madde gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere: 1-) Davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1.b.1 madde gereğince esastan reddine, 2-) Alınması gereken 732 TL istinaf karar harcından, peşin alınan 59,30 TL harcın düşümü ile kalan 672,70 TL harcın davacılardan alınıp Hazine'ye gelir kaydına, 3-) İstinaf kanun yoluna başvuran tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, kullanılmayan avansın karar kesinleştiğinde gideri içerisinden karşılanarak iadesine, 4-) HMK 359/4 madde gereğince kararın taraflara resen tebliğine; tebliğ, harç tahsil müzekkeresi yazılması ve gider avansı iadesi işlemlerinin Dairemiz tarafından yapılmasına, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda TEMYİZ YOLU AÇIK olmak üzere ( HMK 361 madde gereğince tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde Dairemize veya Dairemize gönderilmek üzere başka yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine ya da ilk derece mahkemesine verilebilecek bir dilekçe ile kararın temyiz edilebileceği, temyiz incelemesinin ilgili Yargıtay Dairesi tarafından yapılacağı) üzere oybirliğiyle karar verildi. 28/10/2026

Başkan Üye Üye Katip