Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1323 E. 2026/3263 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1323
Karar No
2026/3263
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1979 E., 2025/2566 K. DAVA TARİHİ : 30.08.2022 İLK DERECE MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2022/643 E., 2024/301 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre davalı aleyhine hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi dikkate alındığında, 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir. Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 16.05.2009-15.03.2021 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafça personel azaltılması sebebiyle 15.03.2021 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları ile asgari geçim indiriminin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı davaya cevap vermemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işyeri özlük dosyasında davacının davalı Kuruma hitaben düzenlemiş olduğu 12.03.2021 tarihli istifa dilekçesinin bulunduğu, söz konusu istifa dilekçesinde davacının "İl Müdürlüğünüzde sürekli işçi kadrosunda gençlik lideri olarak çalışmaktayım. Milli Eğitim Bakanlığına müzik öğretmeni olarak atanmamdan dolayı 22.02.2021 tarihinde vermiş olduğum dilekçemde belirttiğim üzere göreve başlama kararnamem gelmiş olup 15.03.2021 tarihi itibari ile istifamın kabul edilmesi hususunda gereğini arz ederim" şeklinde beyanda bulunduğu, dosyada mevcut işten ayrılış bildirgesinde işten çıkış nedeninin kuruma Kod (03) (İstifa) kodu ile bildirilmiş olduğu, bununla birlikte iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra 22.06.2021 tarihinde davacıya ihbar tazminatı ödemesi yapıldığı ve yine işyeri özlük dosyasında davacının iş sözleşmesinin sona ermesi nedeni ile hazırlanmış kıdem tazminatı bordrosunun bulunduğu, davacı davalı Kuruma özel neden içeren 12.03.2021 tarihli istifa dilekçesini sunmuş olsa da, iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra davalı Kurum tarafından davacıya ihbar tazminatı ödenmesi ve işyeri özlük dosyası içerisinde davacı için hazırlanan kıdem tazminatı bordrosunun bulunması karşısında davalı Kurumun davacının iş sözleşmesinin tazminat ödenmesini gerektirecek şekilde son bulduğunu kabul etmiş sayılacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; gerekçe dosyaya sunulan 12.03.2021 tarihli istifa dilekçesinden, davacının Millî Eğitim Bakanlığına müzik öğretmeni olarak atanması nedeniyle istifa ettiği, ... Kurumuna davacının çıkış kodunun istifa olarak bildirildiği, 15.03.2021 tarihinde işten ayrılışı yapılan davacının aynı gün 4/C'li olarak işe giriş bildirgesinin verildiği, davacının Millî Eğitim Bakanlığına öğretmen olarak atanması nedeniyle istifa etmesi, işten çıkış kodunun istifa olarak bildirilmesi, davacının işten ayrılışının yapıldığı aynı gün memur statüsünde işe girişinin yapılması karşısında davalı yanca kıdem ve/veya ihbar tazminatı ödemesi yapılıp yapılmamasının bu durumu değiştirmeyeceği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına yönelik taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin personel azaltılması sebebiyle davalı tarafça işten çıkarıldığını, müvekkilin istifa dilekçesini verdiği şartların dikkate alınmadığını, istifa dilekçesinin verildiği sırada müvekkilinin iradesini baskı altına alan sebepler mevcut olduğunu bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. 2. Davalı vekilinin temyiz talebi miktardan reddedildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, fesih ve buna bağlı olarak davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; A. Davalı Temyizi Yönünden Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, B. Davacı Temyizi Yönünden Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/1323, K. 2026/3263, T. 16.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-1323-e-2026-3263-k-b57c00480bed