Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2022/13234 E. 2026/4945 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2022/13234
Karar No
2026/4945
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/292 E., 2021/1076 K. SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan ve düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, özel hayatın gizliliği ve şantaj suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın farklı tarihlerde on beş yaşından büyük katılan mağdure ile rızasıyla cinsel ilişkiye girmek şeklinde gerçekleştirildiği kabul edilen eylemleri nedeniyle değişen suç vasfına göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine, diğer atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca özel hayatın gizliliği ve şantaj suçlarından esastan reddine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçu yönünden ise düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun oluşmadığına, katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, kararın kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanığın olay tarihinde kullandığı telefonun incelenmediğine, Mahkemenin eksik araştırma yaptığına, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen kararın temyiz incelemesi neticesinde bozulmasına, sanığın üst sınırdan cezalandırılmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal ve Şantaj Suçlarından Verilen Kararlar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen “on yıl veya daha az hapis cezasını veya adli para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (...) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

B. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Verilen Karar Yönünden Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün gerekçesinde oluşa ilişkin kabule yer verilmediği gibi katılan mağdurenin eyleme ne şekilde rızasının bulunduğu ve eylemin nitelendirmesinin dayandığı delillerin neler olduğu gerekçelendirilmeden Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 1 41... sayılı Kanun'un 230. maddelerine aykırı şekilde karar verilmesi karşısında anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 289/1-g maddesine muhalefet edilmesi, hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

IV. KARAR A. Özel Hayatın Gizliliğini İhlal ve Şantaj Suçlarından Verilen Kararlar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2022/13234, K. 2026/4945, T. 02.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2022-13234-e-2026-4945-k-e6564b9d823d