Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9558 E. 2024/3906 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/451 E., 2015/345 K. Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 3, 43/1, 53 ve 109/2, 3-f, 5, 43/1, 53/1 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 6.Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2015 tarihli ve 2014/451 Esas, 2015/345 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Dosyada mübrez olan polis ifadeleri ve tanık beyanları ile diğer tüm delillerin sanığın cezalandırılması için yeterli olduğuna, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanık hakkında beraat hükümleri kurulurken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Olayın intikal şekli ve süresi, mağdurenin başka delillerle doğrulanmayan soyut beyanları ve savunma nazara alınarak sanığın atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle düzeltme nedeni dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen yukarıda anlatılan husus dışında hukuka aykırılık bulunmamış, düzeltilen sebep nedeniyle onama isteyen Tebliğname görüşüne kısmen iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçenin (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle, İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan ''beraatine'' ibaresinden önce gelmek üzere ''5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.