Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8831 E. 2023/7462 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/8831
Karar No
2023/7462
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/67 E., 2015/224 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/67 Esas, 2015/224 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.03.2019 tarihli ve 14-2015/328961 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. GEREKÇE Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken akıl hastaları için uygulanan aynı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve aynı Kanun'un 57 nci maddesine göre Yüksek Güvenlikli Sağlık Kurumlarında Koruma ve Tedavi Altına alınmasına karar verilmesi hukuka aykırı ise de; 1. Olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin ikinci fıkrası gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen suça sürüklenen çocuğun mahkeme sorgusunun yapıldığı 03.03.2015 tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. 3. (1) ve (2) numaralı bentlerde yer verilen nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/67 Esas, 2015/224 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ve katılan ...'nin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/8831, K. 2023/7462, T. 09.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-8831-e-2023-7462-k-2d1ef0ef962e