Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8080 E. 2024/2906 K. – Cinsel Saldırı

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/217 E., 2015/480 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2015/217 Esas, 2015/480 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında, cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birini cümlesi ve 62 nci madde uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin sanığı teşhis edemediğine, dosya kapsamında ceza vermeye yeter delil bulunmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Mahkemece kabul edilen; sanığın mağdureye yönelik cinsel duygularını tatmin amacıyla elle sarılıp kalçasını dokunma şeklindeki eyleminin; ani, kısa süreli ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'nun 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan gerekçelerle Tebliğnamadeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2015/217 Esas, 2015/480 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2024 tarihinde karar verildi.