Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15264 E. 2024/7639 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/158 E., 2016/19 K. SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararı ile; sanığın katılana yönelik cebir kullanmak ve tehdit etmek suretiyle birden fazla kez vajinal yoldan saldırıda bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında cinsel saldırı suçundan ve "bu olayı kimseye söylemeyeceksin, seni öldürürüm, abini, babanı öldürürüm" dediği iddiasıyla açılan kamu davasında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, "bir mesaj daha atsın sıçarım ağzına, ağzımı bozarım, susturamazsın Filiz, s,,kerim hayatını" şeklinde mesaj attığı iddiasıyla tehdit suçundan açılan kamu davasında, hakaret suçundan, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Katılanın bakire olmadığının tespit edilmesi ve aşamalardaki samimi beyanları, iffet ve namusunu ortaya atması için sebep olmaması, adli raporda depresyon tedavisi görmesi gerektiğinin bildirilmesi nedeniyle sanığın suçu işlediğinin sabit olduğunu, karşılıklı hakaret kapsamında katılanın attığı mesaja dair kayıt bulunmadığını beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İntikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki beyanları, savunma, rapor ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemlerine uyan hakaret suçunun düzenlediği 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, tehdit suçunun düzenlendiği aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 15.01.2016 sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, buna göre Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. IV. KARAR A. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA, B. Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle, Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.