Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2013/8848 E. 2013/10462 K.

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi Suç : Tehdit, hakaret, kasten yaralama, mala zarar verme Hüküm : 1- TCK'nın 86/2, 86/3-e, 35/2, 31/3, 62/1, 63, 50/1-a, 52/2-4 . maddeleri uyarınca mahkumiyet (1.000 TL Adli para cezası) (3 kez) 2- TCK'nın 106/2, 31/3, 62/1, 63, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (320 TL Adli para cezası) (3 kez) 3- TCK'nın 125/1-3-a, 31/3, 62/1, 63, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3 kez) 4- TCK'nın 152/1-a, 31/3, 62/1, 63, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Kasten yaralama ve tehdit suçlarından hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve 1412 sayılı CMUK'nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının anılan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; a) CMK'nın 231. maddesine göre açıklanması geri bırakılan hükmün ancak denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyip sanığın mahkum olması halinde açıklanabileceği gözetilmeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmeden bir başka deyişle denetim süresi başlamadan önce işleyip sonradan mahkum olduğu suç nedeniyle sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması, b) Kabule göre de; i)Sanığın şikayetçi polis memurlarına karşı hukuksal anlamda tek fiil ile aynı zaman dilimi içerisinde hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin aynı nev'iden fikri içtima hükümlerini oluşturup, tayin edilen cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılarak belirlenmesi yerine, şikayetçi sayısınca ayrı ayrı cezaya hükmedilmesi, ii)Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan sanık hakkında "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine" karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.