Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2012/5444 E. 2013/4957 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2012/5444
- Karar No
- 2013/4957
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; a) 765 sayılı TCK’nın 516/3, 517, 522, 55/3, 72, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkûmiyet b) 765 sayılı TCK’nın 266/1, 55/3, 72, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkûmiyet (2 kez) 2- Sanık ... hakkında 765 sayılı TCK’nın 516/3, 517, 522, 55/3, 72, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkûmiyet 3- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında; a) 765 sayılı TCK’nın 516/3, 517, 522, 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddeleri uyarınca mahkûmiyet b) 5237 sayılı TCK’nın 265/1-3-4, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet 4- Sanık ... hakkında; a) 765 sayılı TCK’nın 516/3, 517, 522, 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddeleri uyarınca mahkûmiyet b) 5237 sayılı TCK’nın 265/1-3-4, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet c) 765 sayılı TCK’nın 266/1, 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddeleri uyarınca mahkûmiyet 5- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK’nın 516/3, 517, 522, 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddeleri uyarınca mahkûmiyet Temyiz edenler : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... müdafileri, 2- Sanıklar ..., ... 3- Sanık ... ve müdafii Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'a atılı görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... ile sanık ...'a atılı hakaret suçları için 765 sayılı TCK'nın 258/2 ve 266/1. maddelerinde öngörülen cezaların süresi itibariyle, anılan Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; Tekerrüre esas geçmiş mahkûmiyeti bulunan sanık ... hakkında verilen cezanın suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olduğu kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 81/1-3. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar ..., ... müdafileri, sanık ... ile sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak; 765 sayılı TCK'nın lehe olduğu kabul edilerek uygulama yapılmasına rağmen anılan Kanunun bir bütün halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden, 5252 sayılı Kanunun 9. maddesine aykırı olarak tayin olunan cezadan 765 sayılı Kanunun 59. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle karma uygulama yapılması, Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından takdirî indirime ilişkin "TCK'nın 62. maddesi uyarınca" ibarelerinin çıkartılarak yerine "TCK'nın 59. maddesi uyarınca" ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 3- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde ise; Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında verilen cezanın suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olduğu kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 81/1-3. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanıkların Saruhanlı Devlet Hastanesi camlarına zarar verdiklerine dair, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden beraatleri yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanıklar ..., ..., ... müdafileri ve sanık ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.