Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/4077 E. 2012/2033 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; a- TCK'nın 265/1-3, 58/6, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet b- TCK'nın 125/1-3(a)-4, 43/1-2, 58/6, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında; a- TCK'nın 265/1-3, 62/1, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme b- TCK'nın 125/1-3(a)-4, 43/1-2, 62/1, 51, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme c- TCK'nın 152/1-a, 62/1, 51, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 02.03.2010 tarih, 2009/9-259 esas, 2010/47 sayılı kararına göre, görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimanın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan sanıklar hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçların niteliği, hükmolunan cezaların türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.