Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/18205 E. 2011/30394 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Hakaret, mala zarar verme Hüküm : 1- 765 sayılı TCK’nın 266/1, 647 sayılı Kanunun 4, TCK’nın 72. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- 765 sayılı TCK’nın 516/3, 522, 647 sayılı Kanunun 4, TCK’nın 72. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 81. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce sonradan benimsenen 13.12.2005 tarih 2005/8-2005/164 sayılı kararına göre suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “450 TL” yerine “489 TL” olarak fazla tayini, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan 765 sayılı TCK'nın 266/1. maddesi gereğince uygulanan temel adli para cezasının "450 TL" ye, sonuç adli para cezasının ise "1.170 TL" ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) 765 sayılı TCK'nın 516/3. maddesinin kamu hizmetine ayrılmış binalarla eklentilerine veya bunların mütemmim cüz'ünü teşkil eden taşınır nitelikteki eşya ve parçalarına zarar verilmesi halinde uygulanabileceği, polis aracına zarar veren sanığın eyleminin aynı Kanunun 516/ilk maddesi kapsamında bulunduğu, hukuki durumunun ve lehe kanun değerlendirmesinin buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, b) Kabule göre de, i) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce sonradan benimsenen 13.12.2005 tarih 2005/8-155 esas, 2005/164 sayılı kararına göre suç tarihi itibariyle adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi ile belirlenen 450 YTL’den fazla olamayacağının gözetilmemesi, ii) Sanığın tekerrüre esas adli sicil kaydı nedeniyle hakkında 765 sayılı TCK'nın 81. maddesinin uygulanmaması suretiyle noksan ceza tayini Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sonuç ceza yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.