Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2009/20776 E. 2011/29283 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme Hüküm : 1- TCK'nın 152/1-a, 168/2, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 2- TCK'nın 265/1-4, 53, 54, 58, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 02.03.2010 tarih, 2009/9-259 esas, 2010/47 sayılı kararında da belirtildiği üzere görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında 53/1-c maddesinde öngörülen hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar olacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın devamına "anılan Kanunun 53/1. maddesinin c bendindeki hakları kullanmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.