Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2009/16500 E. 2011/28308 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/16500
- Karar No
- 2011/28308
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 4320 sayılı Kanununa muhalefet, Mala zarar verme, Konut dokunulmazlığının ihlali, Kasten yaralama, Görevi yaptırmamak için direnme, Tehdit, Hakaret Hüküm : 1- 4320 sayılı Kanunun 2. maddesi uyarınca mahkumiyet, 2- TCK'nın 152/1-a, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 3- TCK'nın 116/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 4- TCK'nın 86/2, 86/3-a, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 5- TCK'nın 265/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 6- TCK'nın 125/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 7- TCK'nın 106/1-1. cümle, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tekerrüre esas sabıkası buluna sanık hakkında; Mala zarar verme, tehdit, görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama ve 4320 sayılı Kanuna muhalefet suçlarında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmaması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 02.03.2010 tarih, 2009/9-259 esas, 2010/47 sayılı kararına göre, görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimanın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1- Mala zarar verme , tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2- 4320 sayılı Kanuna muhalefet ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a- Sanığın kasten işlemiş olduğu 4320 sayılı Kanuna muhalefet suçundan dolayı hapis cezasına mahkum edildiği halde 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmemesi, b- Sanığa kasten yaralama suçundan tayin edilen temel cezanın TCK'nın 86/3-a maddesi gereğince 1/2 oranında artırılması sırasında hesap hatası sonucu 12 ay yerine, 1 yıl olarak fazla ceza tayini, Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4320 sayılı Kanuna muhalefet suçuna ilişkin bölümüne "Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi, hükmün kasten yaralama suçuna ilişkin TCK'nın 86/3-a maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki "1 yıl " ibaresinin çıkarılarak yerine "12 ay" ibaresinin eklenmesi sureti ile diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 3- Hakaret ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarına yönelik temyize gelince; Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı hakaret ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarının uzlaşma hükümlerine tabi bulunduğu halde, yargılamanın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde öngörülen uzlaştırma işlemlerine başvurulmadan sonuçlandırılması, Kanuna aykırı sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.