Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2009/15955 E. 2011/27107 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Görevi yaptırmamak için direnme, Mala zarar verme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 265/1-3-4, 62, 53/1. ile 5237 sayılı TCK'nın 151, 62 ve 52. maddeleri gereğince mahkûmiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde; Suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışlarla, görevini ifa eden iki kamu görevlisine karşı görevlerini yaptırmamak için direnmesi eyleminde, aynı nev’iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmaması suretiyle ve hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezadan takdiri indirim nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu, eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 2- Sanık hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince; Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; Sanığın polis ekip aracına zarar verme şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 765 sayılı TCK'nın da ise 516/2. madde ve fıkrası 3. bendi hükmünün, kamuya ait veya kamu hizmetine ayrılmış yapılara veya bunların eklentilerine ya da taşınır nitelikteki eşya ve parçalarına zarar verilmesi halinde uygulanabileceğinden anılan maddenin ilk fıkrası kapsamında kaldığı dikkate alınarak, 5252 sayılı Kanunun 9/3. madde ve fıkrasına uygun olarak karşılaştırma, değerlendirme ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.