Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2009/15025 E. 2011/9283 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma Hüküm : 1- Sanık ... hakkından; Beraat, 2- Sanıklar ..., ... ile ... hakkında; 3713 sayılı Kanunun 7/2, 5237 sayılı TCK’nın 31/3, 62.maddeleri uyarınca mahkumiyet, 3- Sanıklar ..., ..., ..., ... ile ... hakkında; 3713 sayılı Kanunun 7/2, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde; 5237 sayılı TCK’nın 58/9. maddesi infaz rejimi ile ilgili olup kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek örgüt propagandasını yapma suçundan mahkumiyetine karar verilen sanıklar hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'ın mahkûmiyetine yeterli delil elde edilemediği kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, mahkumiyet ve beraata ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 2- Sanıklar ..., ... ile ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince; Hükümden sonra 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6008 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun ilgili maddeleri ile 3713 sayılı Kanunda yapılan değişiklik ve CMK'nın 250. maddesine eklenen 4. fıkra hükmü karşısında görev hususu da gözetilerek sanıkların hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.