Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2008/19948 E. 2010/12245 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 58/6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- Türk Telekom A.Ş'ye ait telefon kulübesinin camını kırma eyleminin, kamu hizmetine tahsis edilmiş eşyaya karşı işlenmesi sebebiyle 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan hakkın kullanılmasının, anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar kısıtlanabileceğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi, mükerrir olan sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının infazı sırasında farklı infaz rejimi ve infazdan sonra uygulanmak üzere denetimli serbestlik tedbiri uygulamasını getirdiği, maddenin kapsam ve amacından da anlaşılacağı üzere; maddede yer alan hususların bir ceza değil cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olduğu ve denetimli serbestlik tedbiri süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tayin ve tespit edilmesi gerektiği düşünülmeden, infazı kısıtlar biçimde kararla 1 yıllık denetimli serbestlik tedbiri süresine hükmedilmesi,

4- Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesindeki suçun takibinin şikayete bağlı olması ve Türk Telekom A.Ş. temsilcisi olduğunu belirten şikayetçi ...’un 08.02.2006 tarihli celsede sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, adı geçen şikayetçinin Türk Telekom A.Ş.’nin yetkili temsilcisi olup olmadığı araştırılıp yetkili olduğunun saptanması halinde 5237 sayılı TCK'nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşürülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.