Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/4745 E. 2026/3867 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/4745
Karar No
2026/3867
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1383 E., 2025/850 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölbaşı (Adıyaman) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/105 E., 2021/311 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kullanım kadastrosu sonucunda, Adıyaman ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 1 22... parsel sayılı 10.786,06 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'in kullanımında olduğu" şerhi yazılarak, bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. 2. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; Adıyaman ili ... ilçesi ... köyünde bulunan 1 22... parsel sayılı taşınmazın halihazırda orman vasfını taşıdığını ve 6831 sayılı Orman Kanunu' nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman rejimi dışarısına çıkarıldığını, ancak 2014 yılında gerçekleştirilen orman dışına çıkarma işleminin hatalı olduğunu belirterek, taşınmazın 6831 sayılı Kanun' un 2/B uygulaması sonucu orman sınırları dışına çıkartılması yönündeki tefrik, tespit ve tescil işleminin iptaline ve taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı Hazine temsilcisi cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın orman vasfını kaybettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, "davaya konu taşınmazın 1952, 1978, 19 85... tarihli hava fotoğraflarına göre orman görünümlü bir karakter taşımadığı, dava konusu taşınmazda tarımsal faaliyetlerin bulunduğu, taşınmazın çevresinde bulunan taşınmazların da aynı özellikte olduğu, taşınmaz içinde sıralı, düzenli veya toplu ağacın dikili olmadığı ve orman görünümlü bir karakter taşımadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, kullanım kadastrosu sonucunda davalı lehine kullanıcı şerhi verildiği, eldeki davanın 2019 yılında açıldığı, dava konusu taşınmazın orman vasfında olmadığı, 19 78... yıllarına ait hava fotoğraflarında orman niteliğinde olmayıp 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman vasfını yitirdiği, bu nedenle davacı ... İdaresinin davasının reddedildiği, bu itibarla davanın niteliği gereği vekalet ücretinin davalı lehine maktu olarak hesaplandığı, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. A. Temyiz Sebepleri 1. Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, taşınmazın tamamının bilim ve fen bakımından orman vasfını yitirmediğini, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğunu ve emsal Yargıtay kararlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. 2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; lehlerine hükmedilen vekalet ücretinin nispi olması gerekirken maktu olarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının vekalet ücreti yönünden kaldırılmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi uyarınca yapılan orman rejimi dışarısına çıkarma işleminin iptali istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın 31.12.981 tarihinden önce orman niteliğini kaybedip kaybetmediği ve halen orman vasfında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 615,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 116,60 TL'nin temyiz eden davalı ...'den alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2025/4745, K. 2026/3867, T. 03.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2025-4745-e-2026-3867-k-8414fb613d2d