Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/4036 E. 2026/2970 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/4036
- Karar No
- 2026/2970
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/624 E., 2025/587 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Selçuk 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/243 E., 2022/28 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
K A R A R
İlk Derece Mahkemesince verilen 24.10.2024 tarihli ek karar ile istinaf dilekçesinin davalılara tebliği için dosyada yeterli gider avansının bulunmaması nedeniyle düzenlenen muhtıranın 03.10.2024 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği ancak verilen bir haftalık kesin süre içerisinde istinaf avansının yatırılmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş; hükmün, istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı ... İdaresinin 492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince harçlardan muaf olduğu, ancak İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 344. maddesi gereğince, eksik istinaf giderinin yatırılması amacıyla muhtıra düzenlendiği, verilen süre içinde istinaf gider avansı yatırılmadığından istinaf kanun yoluna başvurusunun reddine dair verilen ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı ... İdaresinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.