Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/2917 E. 2026/3937 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/2917
Karar No
2026/3937
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/770 E., 2025/422 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölbaşı(Adıyaman) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/14 E., 2021/292 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kullanım kadastrosu sonucunda, Adıyaman ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 1 46... parsel sayılı taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'ın kullanımında olduğu" şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. 2. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; Adıyaman ili ... ilçesi ... köyünde bulunan 1 46... parsel sayılı taşınmazın halihazırda orman vasfını taşıdığını ve 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesindeki nitelikleri haiz olmadığını, 2014 yılında gerçekleştirilen 631 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uygulamasının hatalı olduğunu ileri sürerek, taşınmazın orman sınırları dışına çıkartılması yönündeki tefrik, tespit ve tescilin iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar cevap dilekçelerinde; davanın reddini savunmuşlardır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, "20.09.2021 tarihli ek fen bilirkişisinin raporunda (A) harfi ile gösterilen 8.305,53 m²lik kısmında 1952 tarihli hava fotoğrafına göre imar ihya olarak nitelendirilebilecek ekonomik amaca uygun kullanımın bulunmadığı, 31.12.1981 tarihinden önceki 1973 ve sonraki 1985 tarihli hava fotoğrafında dava konusu taşınmazda tarımsal faaliyetlerin bulunduğu, üzüm bağı olarak kullanıldığı, bu nedenle (A) harfi ile gösterilen alanda imar-ihyanın 1973 tarihinden sonraki tarihlerde başladığı, taşınmaz içinde sıralı, düzenli veya toplu ağaç dikili olmadığı, orman görünümlü bir karakter taşımadığı, (B) harfi ile gösterilen 3.258,92 m²lik kısmında 1952 tarihli hava fotoğrafına göre imar ihya olarak nitelendirilebilecek ekonomik amaca uygun kullanımın bulunmadığı, üzerinin doğal yapraklı meşe türündeki orman ağaçları ile kaplı olduğu, 31.12.1981 tarihinden önceki 1973, 1978 ve sonraki 1985 yılı hava fotoğraflarında dava konusu taşınmaz üzerindeki orman görüntüsünün devam ettiği anlaşıldığından 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi kapsamı dışında kalan, orman sayılan alanlardan olduğu" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, Adıyaman ili ... ilçesi ... köyünde bulunan ve 20.09.2021 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda 1 46... parsel nolu taşınmaz içinde kalan ve sınırları rapora ekli krokide (A) ile gösterilen 8.305,53 m²lik yüzölçümündeki taşınmaza karşı açılan davanın reddine, aynı krokide (B) ile gösterilen 3.258,92 m²lik yüzölçümündeki P.LI no.lu 2/B parselinin, 2/B vasfıyla orman sınırları dışına çıkarılmasına yönelik tefrik tespit ve tescilin iptaline, orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, taşınmazın tamamının bilim ve fen bakımından orman vasfını yitirmediğini, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğunu ve emsal Yargıtay kararlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. 2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi raporunda (B) harfiyle belirtilen taşınmaz bölümünün de orman vasfını yitirdiğini, tarım arazisi olarak kullanıldığını ve lehlerine hükmedilen vekalet ücretinin nispi olması gerekirken maktu olarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının vekalet ücreti yönünden kaldırılmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, 6381 sayılı Kanun' un 2/B maddesi uyarınca yapılan kadastro işleminin iptali istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın 31/12/1981 tarihinden önce orman vasfını kaybedip kaybetmediği ve halen orman vasfında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

615,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 116,60 TL'nin temyiz eden davalı ...' dan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2025/2917, K. 2026/3937, T. 04.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2025-2917-e-2026-3937-k-0e1f7d580eda