Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/517 E. 2024/6778 K. – Yayla Ve Meranın

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/840 E., 2021/1307 K. KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulüne İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2012/744 E., 2018/725 K.

Taraflar arasındaki yayla ve meranın aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Sivas ili Doğanşar ilçesi Avcıçayı köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 2 parsel sayılı 20.824.302,15 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 106 ada 4 parsel sayılı 891.898,81 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ve Sivas ili Doğanşar ilçesi Çatpınar köyü çalışma alanında bulunan 165 ada 1 parsel sayılı 59.208.586,24 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiş; Sivas ili Doğanşar ilçesi Avcıçayı köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 507 parsel sayılı 1.932.588,49 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 4342 sayılı Mera Kanunu’na göre haritaya bağlanan ve kadimden beri Avcıçayı, Beşağaç, Boyalı ve Yeşilçukur Köylerinin ortak yaylaları olarak kullanıldığı belirtilerek yayla niteliği ile sınırlandırılarak özel siciline yazılmıştır.

Davacı vekili; Sivas ili Doğanşar ilçesi Avcıçayı köyü 106 ada 2 ve 4 parselin Maliye Hazinesi, Avcıçayı köyü 106 ada 507 parsel sayılı taşınmazın yayla yeri olarak, Çatpınar köyü 165 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tescil edildiğini, söz konusu taşınmazların kadimden beri Beşağaç köyüne ait yaylakiye ve otlakiye olarak, nizasız, fasılasız, malik olarak kullanıldığını beyanla Doğanşar ilçesi Avcıçayı köyü 106 ada 2 ve 4 parsel, Doğanşar ilçesi Avcıçayı köyü 106 ada 507 parsel, Doğanşar ilçesi Çatpınar köyü 165 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar üzerine Beşağaç Köyü adına yayla ve otlakiye şerhi konulmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu Sivas ili Doğanşar ilçesi Avcıçayı köyü 106 ada 2 parsel, 106 ada 4 parsel ve 165 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde orman ağaç türlerinin bulunması, eğimi, toprak yapısı, genişlemeye müsait olması, 3116 sayılı Kanun ile orman rejimine girdikleri, 4785 sayılı Kanun ile devletleştirme kapsamında olduğu, anılan taşınmazların orman arazilerinden oldukları ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden oldukları; dava konusu Sivas ili Doğanşar ilçesi 106 ada 507 parsel sayılı taşınmazın yayla olarak kullanıldığı ve orman vasfı taşımayan yerlerden olduğu, bunun yanı sıra İpsile Asliye Hukuk Mahkemesinin 1952/46 Esas, 1953/13 Karar sayılı ilamı ile eski adı Rumcuk yeni adı Beşağaç olan davacı köy tüzel kişiliği adına yaylakiye ve otlakiye olarak tesciline karar verildiği ve verilen karara göre tesipt edilen sınırların dava konusu 106 ada 507 parseli kapsadığının mahalli bilirkişi beyanları ve harita mühendisi bilirkişinin raporuyla sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, dava konusu Sivas ili Doğanşar ilçesi Avcıçayı köyü 106 ada 2 parsel, 106 ada 4 parsel ve 165 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine açılan davanın reddine; dava konusu Sivas ili Doğanşar ilçesi Avcıçayı köyü 106 ada 507 parsel sayılı taşınmaz aleyhine açılan davanın kabulü ile dava konusu Sivas ili Doğanşar ilçesi Avcıçayı köyü 106 ada 507 parsel sayılı yayla vasfındaki taşınmazın kullanım hakkının davacı Beşağaç tüzel kişiliğine ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, uzman orman mühendisi bilirkişi tarafından hava fotoğraflarına ve memleket haritalarına dayalı olarak yapılan inceleme, araştırma ve uygulama sonucunda Avcıçayı köyü 106 ada 2 ve 4, Çatpınar köyü 165 ada 1 parsel sayılı taşınmazların dava edilen kesimlerinin orman sayılan yerlerden olduğu, üzerlerinde orman ağaçlarının yer aldığı, orman toprağı niteliğinde bulundukları, orman sayılan yerlerden olduklarının belirlendiği, İlk Derece Mahkemesince 106 ada 2, 4 ve 165 ada 1 parsellere ilişkin davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı; 106 ada 507 parsel sayılı taşınmazın kadastro sırasında yayla niteliği ile sınırlandırıldığı, itiraz edilmeksizin kesinleşmekle özel sicile tescil edildiği, daha sonra Mera İl Komisyonunca Avcıçayı Köyü Tüzel Kişiliği’ne mera olarak tahsis edildiği, davacı köy tüzel kişiliğinin de 106 ada 507 parselin kendi köylerine ait yayla olduğunun tespiti istemiyle eldeki davayı açtığı, davalı ... Yönetiminin 106 ada 2, 4 ve 165 ada 1 sayılı orman parselleri yönünden davada taraf olarak gösterildiği, Orman Yönetiminin, 106 ada 507 parsele ilişkin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla açılmış davası ve mevcut davaya katılımı bulunmadığından orman sayılan yerlerden olduğu yönündeki istinaf isteğinin yerinde görülmediği, ancak mera ve yaylaklara ilişkin aidiyet kararı verilmesi davalarında taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığından maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, ayrıca 106 ada 507 parsel yönünden Orman İdaresi taraf olmadığı halde 106 ada 507 parsele ilişkin davanın kabulüne, 14.213,49-TL nispi vekalet ücretinin Hazine, Orman Yönetimi ve Avcıçayı Köyü Kişiliği’nden alınarak davacıya ödenmesine yönünde karar verilmesinin isabetsiz olduğu, yine davacının, 106 ada 507 parselin (C) ve (D) ile işaretlenen kesimlerini dava ettiği belirlendiği halde mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesinde düzenlenen istekle bağlılık ilkesi dışına çıkılarak 106 ada 507 parselin tamamı yönünden kabul kararı verilmesinin de doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davacının Sivas ili Doğanşar ilçesi Avcıçayı köyü 106 ada 2 ve 106 ada 4 parseller ile Çatpınar köyü 165 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin ispatlanamayan davasının reddine; davacının Sivas ili Doğanşar ilçesi Avcıçayı köyü 106 ada 507 parsele ilişkin açılan davasının kabulüne, 106 ada 507 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişiler Mustafa Özdemir ve Selçuk Çağlayan Malkoç tarafından düzenlenen 25.07.2017 tarihli rapor ve krokide (C) ile işaretlenen 111.822,40 m2 yüzölçümlü ve (D) ile işaretlenen 341.175,26 m2 yüzölçümlü kesimlerinin kullanım hakkının davacı Beşağaç köyü Tüzel Kişiliğine ait olduğunun tespitine karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekili ve davalı Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.