Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/2316 E. 2024/7014 K. – Tapu İptali Ve

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/970 E., 2021/997 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölcük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2015/193 E., 2019/220 K. Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın ayrı ayrı kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Hazine vekili, davalı-karşı davacı vekili, tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili, davalı-karşı davacı vekili, tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Çekişmeli taşınmazların bulunduğu, Hisareyn köyünde 5602 Sayılı Kanunu'na göre 1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda çekişmeli parsellerin ifrazen geldiği 96 parsel 27.660 m2 yüzölçümlü taşınmaz belgesiz olarak çalılık niteliğiyle... oğlu ... adına tespiti yapılmış, ...'ın taşınmaza paydaş olduğu, Hazinede taşınmazın çalılık yerlerden olduğu, zilyetlik koşullarının tespit maliki yararına oluşmadığı savı ile yaptıkları itiraz Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 1959/21-1960/105 sayılı kararı ile dava konusu 96 ve 100 sayılı parsellerin 1938/35 tahrir numaralı 8 hektar 75 arlık vergi kaydı kapsamında kaldığından Hazine ve gerçek kişinin itirazlarının reddine ve tespit gibi tesciline dair verilen karar kesinleşmiştir. Daha sonra, 1993 yılında yapılan ifraz ve 2000 yılında yapılan paylaşım sonucunda, 96 parsel 101 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 102 ada 1, 2, 3, 4, 5 ve 103 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 104 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 ve 105 ada 1 sayılı parsellere ifraz edilerek gerçek kişiler adına tapu kayıtları oluşturulmuştur. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1995 yılında 3302 Sayılı 31.08.1956 Tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 Sayılı Kanun) hükümleri gereğince yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B çalışmaları bulunmaktadır. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Kocaeli ili, Gölcük ilçesi, Hisareyn Mahallesi, 110 ada, 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı bulunduğunu, söz konusu taşınmaz ile ilgili olarak Orman Kadastro Komisyonu tarafından Orman Kadastrosu ve 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 3302 sayılı Kanun ile Değişik 2/B uygulamasına yönelik çalışmalar yapıldığını, çalışmaların 06.12.1993 tarihinde başladığını, 29.12.1993 tarihinde bitirilerek 13.10.1995 tarihinde kesinleştiğini, yapılan incelemeler sonucunda dava konusu taşınmazın tamamının orman sayılan yerlerden olduğunu ve orman vasfını haiz bulunduğunu ileri sürerek taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı-Karşı davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin maliki ve hissedarı olduğu Gölcük ilçesi Hisareyn Mahallesi 110 ada, 5 ve 6 parsellerin kadastro tutanaklarına göre orman tahdit sınırları içerisinde kaldığını ve tapu kayıtlarına orman şerhi işlendiğini, bu hali ile müvekkillerinin mülkiyet ve tasarruf haklarının ellerinden alındığını ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalarak 10.000,00 TL tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 19.04.2019 havale tarihli dilekçesinde müddeabihi 224.660,00 TL'ye yükseltmek suretiyle davayı ıslah etmiştir. Asıl dava kesinleşmiş orman tahdidine dayalı tapu iptali ve tescil, karşı dava tazminat istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "çekişmeli taşınmazların yapılan orman kadastro çalışmaları sonucunda "Devlet Ormanı" olarak sınırlandırıldığı, tapu kaydına "tamamı orman sınırları içerisinde kalmaktadır" şerhi konulduğu, imar planında da orman alanında bırakıldığı sabittir. Bu halde davacının mülkiyet hakkının tamamından yoksun bırakıldığının anlaşıldığı" gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, Kocaeli ili, Gölcük ilçesi, Hisareyn mah, 101 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, karşı davanın kabulüne ve 10.000,00 TL'nin dava tarihi olan 10.09.2015 tarihinden, 214.660,00 TL tazminatın ıslah tarihi olan 03.04.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hükmün, davalı-karşı davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı vekili ve davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.