Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/5781 E. 2026/7903 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/234 Esas, 2026/188 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Birecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2025 tarihli ve 2025/146 Esas, 2025/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 62, 52, 53, 63, 55, 54. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ve 83.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.01.2026 tarihli ve 2026/234 Esas, 2026/188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapmadığına, sanığın üzerinde veya ikametinde uyuşturucu madde ele geçirilmediğine, mahkumiyete elverişli yeterli delil bulunmadığına, tanık beyanlarındaki çelişkinin giderilmediğine, kazanç müsaderesi şartlarının oluşmadığına, sanığın sosyal ve ekonomik durumuna ilişkin araştırma yapılmadığına, mahkemenin gerekçesinin hukuka aykırı olduğuna, tahliye ve beraat istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; 07.08.2025 tarihinde sanık ...'in tanık ...'a uyuşturucu madde sattığının devriye görevini ifa eden kolluk ekibince görülmesi akabinde tanığın durdurulduğu ve sanıktan aldığı uyuşturucu maddeyi rızası ile kolluk ekibine teslim ettiği, sanığın uyuşturucu madde satmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinde "en az yüz ve en fazla beşyüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir" denildiği, yargılama sırasında 5271 sayılı Kanun'un 191/3.a maddesinin "ekonomik durumu hakkında bilgi alınır" şeklindeki son cümlesine aykırı olarak sanığın ekonomik durumunun sorulması gerekirken sorulmadığı, İlk Derece Mahkemesince adli para cezasının miktarının alt sınırdan takdir edilmesi karşısında, bu husustaki eksikliğin bu aşamada düzeltilmesi mümkün olmadığı ancak sonuca da etki etmediğinden İlk Derece Mahkemesinin uygulaması eleştirilmiş, bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın yakalanış şekli ile uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli, kolluk tutanakları içeriği, kriminal rapora göre ele geçen maddenin THC ihtiva eden ESRAR elde edilmesine elverişli kenevir bitkisi parçaları olduğunun tespiti, ele geçen uyuşturucu maddenin cinsi, sanığın savunması, tanık beyanı, tutanak mümzii beyanları, telefon ön inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştiri konusu dışında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.01.2026 tarihli ve 2026/234 Esas, 2026/188 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Birecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde karar verildi.