Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/3678 E. 2026/7172 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/4024 E., 2025/3036 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.07.2025 tarihli ve 2025/164 Esas, 2025/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 192, 53... . maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ve 100.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.11.2025 tarihli ve 2025/4024 Esas, 2025/3036 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, suç vasfında hataya düşüldüğüne, takdiri indirim hükmünün uygulanmamasına dair gerekçenin oluşa ve dosya kapsamına uygun olmadığına, lehe delillerin değerlendirilmediğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay günü kolluk kuvvetlerince rutin kontrol görevi ifa edilirken ön yolcu koltuğunda sanığın oturduğu 55 *** 621 plakalı aracın durdurulduğu, şüphe üzerine usulüne uygun aramaya başlandığı, sanığın eşi H.Y. isimli şahsın yapılan üst aramasında sanığın kendisine ait olduğunu ikrar ettiği bir miktar sentetik ... ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak; Sanık hakkında temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 3. ve 61. maddeleri gereğince ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı gözetilerek temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve 17.12.2024 tarihli olay, arama-el koyma, tartı vezin tutanağından sanığın eşi H.Y. isimli şahsın ele geçen uyuşturucu maddeyi kasık kısmından çıkararak göğüs kısmına koymaya çalıştığının kolluk kuvvetlerince görülmesi karşısında sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kolluk tarafından tanzim edilen olay, arama-el koyma tutanağı, ön inceleme ve değerlendirme tutanağı, telefon ön inceleme tutanağı, kriminal uzmanlık raporu, ele geçen maddenin kullanım sınırının çok üzerinde olması, sanığın ele geçen maddenin kendisine ait olduğuna ilişkin savunmalarına göre, sanığın ele geçen uyuşturucu maddeyi satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltme nedeni ve eleştiri konusu dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52/4-son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.11.2025 tarihli ve 2025/4024 Esas, 2025/3036 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesi hükmünün mahsus kısmından " ödenmeyen adli para cezasının 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde yer alan; -Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.- hükümleri gereğince hapse çevrilebileceğinin ihtarına" ibaresi çıkartılarak yerine "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2026 tarihinde karar verildi.