Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/361 E. 2026/4734 K. – Kişiyi Hürriyetind

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/51 E., 2025/1270 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Antalya 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2023 tarihli ve 2022/279 Esas, 2023/479 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2., 29/1., 62., 53., 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 25.09.2025 tarihli ve 2024/51 Esas, 2025/1270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanığın istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca ilk derece kararı kaldırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2., 53.,58. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Katılanın kendisine iftira attığına, olayla ilgisinin bulunmadığına, olay günü ailesine zarar gelmesin diye evinin kapısını kilitlediğine, müşteki ifadeleri arasında çelişkiler bulunduğuna, beraaatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın nitelikli şekilde katılanı hürriyetinden yoksun bıraktığına, bunu zorla cinsel ilişkiye girmek suretiyle de yaptığına, sanığın en üst hadden ve hiçbir takdiri indirim yapılmaksızın cezalandırılmasına, verilecek cezanın Türk Ceza Kanunu'nun 109/5 uyarınca yarı oranında arttırılmasına, ayrıca sanık hakkında kasten yaralama suçundan da ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanık ile katılanın 4 aydır sevgili oldukları, birlikte aynı evde yaşadıkları, sanığın katılanı evde tuttuğu, ikametinden ayrıldığı zamanlarda evin kapısını kilitleyerek ayrıldığı, 18.04.2022 tarihinde evde bulunan eşyaların satılması meselesinden katılan ile tartıştıkları, sanığın katılanı basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde yaraladığı, sonrasında evde bulunan eşyaları alarak evden ayrıldığı sanığın katılana karşı cebir kullanmak suretiyle katılanın evden ayrılma hürriyetini engellemek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan raporlar, tutanaklar, tanık beyanları ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun’un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Tekerrüre esas alınan Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2012/451 Esas, 2012/672 Karar sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmasına rağmen, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında ilk kez tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 25.09.2025 tarihli ve 2024/51 Esas, 2025/1270 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümüne "ikinci kez" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde karar verildi.