Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/8348 E. 2026/8093 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/8348
Karar No
2026/8093
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/7837 E., 2025/3867 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılmakla gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Gaziantep 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2025 tarihli ve 2025/54 Esas, 2025/152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3-4a, 62, 52... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.07.2025 tarihli ve 2025/7837 Esas, 2025/3867 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediği yönünde yeterli delil bulunmaması, arama kararı ile ikamette yapılan aramada suç unsuru bulunmadığına, sanığın üzerindeki uyuşturucu maddeyi kendisinin teslim ettiğine, sanık lehine etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; önleme arama kararına istinaden durdurulan sanığın üzerinde sentetik ... ele geçirildiği; bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütlere göre; temel hapis ve adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay tutanağının içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, kriminal rapor, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin niteliği, miktarı ve dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; Mahkemenin, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün ve hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulması isabetli olduğu, etkin pişmanlık hükümleri şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde eleştiri konusu dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümününde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.07.2025 tarihli ve 2025/7837 Esas, 2025/3867 Karar sayılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/8348, K. 2026/8093, T. 10.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-8348-e-2026-8093-k-0977411ef332