Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/8021 E. 2026/7324 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/8021
Karar No
2026/7324
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2027 Esas, 2025/2085 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2025 tarihli ve 2024/290 Esas, 2025/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 02.06.2025 tarihli ve 2025/2027 Esas, 2025/2085 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1 maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlemediğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tahliye ve beraat kararı verilmesi istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; hakkında ... ilinden, Manisa iline uyuşturucu madde getireceği yönünde istihbari bilgi edinilen sanığın olay günü 18.03.2024 tarihinde otobüsten inerken durdurulduğu, Cumhuriyet savcısından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan yazılı arama emri ile usule uygun olarak yapılan aramada sanığın üzerinden kullanım sınırının çok üzerinde uyuşturucu maddenin ele geçirildiği , sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak sureti ile üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; 1.Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61. maddesi gereğince temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında edinilen istihbari bilgi ve bilgi ile uyumlu sanığın yakalanış şekli ile uyuşturucu maddelerin ele geçiriliş şekli, kolluk tutanakları içeriği, kriminal rapora göre ele geçen uyuşturucu maddenin MDMB-4EN-PINACA ve THC içerdiğinin tespiti , ele geçen uyuşturucu maddenin cinsi ve miktarı, cep telefonu inceleme raporu ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın ticari kasıtla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair kabulde ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, eleştiri konusu dışında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 02.06.2025 tarihli ve 2025/2027 Esas, 2025/2085 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/8021, K. 2026/7324, T. 01.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-8021-e-2026-7324-k-3b2517ad9ed7