Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/5722 E. 2026/9210 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/855 Esas, 2025/925 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2024 tarihli ve 2024/351 Esas, 2024/629 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 53... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 12.03.2025 tarihli ve 2025/855 Esas, 2025/925 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiilerinin Temyiz İstemleri Delil yetersizliğine, tanıklar ile sanık arasında husumet bulunduğundan beyanlarının dikkate alınamayacağına, sanığın atılı suçu işlemediğine, soruşturma ve yargılamada usulsüz işlemlerin yapıldığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, ikamet ettiği binada uyuşturucu madde sattığına dair istihbari bilgiler bulunan sanığın yakalanması için kolluk kuvvetince yapılan fiziki takipte, kullanıcı şahıslar .... ve .... isimli şahısların sanığın ikametine gittikleri ve ikametin giriş kapısının önünde sanıktan uyuşturucu madde satın aldıkları, kullanıcı şahıslardan ele geçen sentetik ... maddesini sanığın sattığı iddiasına ilişkin olarak; İlk Derece Mahkemesi Gerekçeli kararı, istinaf ilamı ve tebliğnamenin başlık kısmında suç tarihinin "07.03.2024" yerine "08.03.2024" olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir. 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kolluk tutanakları ve kriminal rapor, sanıkla temas halinde olan .... ve .... isimli şahısların aşamalardaki anlatımları, tutanak mümziilerinin sanık ile kullanıcı şahıslar arasında gerçekleşen alışverişi doğrulamalarına göre, sanığın, kullanıcı şahıslara uyuşturucu madde satışı yaptığına dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında, 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanığın koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına ibaresinin yazılması hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 12.03.2025 tarihli ve 2025/855 Esas, 2025/925 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm fıkrasının mahsus bölümünden "5275 sayılı kanunun 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına," ibaresinin çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2026 tarihinde karar verildi.