Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3867 E. 2026/4547 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR SAYISI : 2020/4020 E., 2023/445 K. SUÇ : Taksirle öldürme KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan hükme yönelik sanığın ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine dair karara karşı sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında ek karar ile 5271 sayılı CMK'nın 296/1. maddesi gereği temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın en yakın arkadaşının ölümüne sebep olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması gerektiğine, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, ceza miktarının fazla olduğuna, ölenin emniyet kemerini takmamış olması nedeniyle illiyet bağının kesildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaat oluşması halinde ise sanık lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE VE KARAR 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı CMK'nın 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2020/4020 Esas, 2023/445 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 296/2. maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1.maddesi uyarınca Ankara Batı 7.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2026 tarihinde karar verildi.