Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/6162 E. 2026/4546 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/104 E., 2025/94 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63. ve 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba ilişkin 07.02.2017 tarihli hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 07.04.2017 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 15.01.2024 tarihli bozma ilâmı üzerine İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren 16.09.2025 tarihli Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığa atfedilen kusur oranının fazla olduğuna, sanığa verilen cezanın kusur durumuna göre fazla olduğuna, bilinçli taksir değerlendirmesinin doğru olmadığına, cezadan yapılması gereken indirim uygulamalarının eksik yapıldığına, hapis cezasının paraya çevrilmediğine, sanığın olay nedeniyle çok pişman olduğuna, uygulamanın hatalı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; 10.10.2016 tarihinde, gece saat 04.30 sıralarında, aydınlatmasız, meskun mahal dışında, sanık ...'in 1,86 promil alkollü olduğu halde sevk ve idaresindeki otomobil ile bölünmüş D-300 Kara yolunu takiben Konya istikametinden Afyonkarahisar istikametine seyredip, ... Köyü mevkiindeki olay mahalline geldiğinde, önünde kendisi ile aynı istikamette sağ şeridi takiben seyretmekte olan sürücü ...’in kullandığı çekiciye takılı römorkun sol arka kesimine, aracının sağ ön kesimi ile çarpması sonucu sanığın aracında yolcu olan ... ve ...'in öldükleri olayda, sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verildiği, bilinçli taksir oluşturan tek bir hâlin söz konusu olması nedeniyle bilinçli taksir artırım oranı (1/3) olarak belirlenmek suretiyle Dairemizce verilen bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2026 tarihinde karar verildi.