Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/5527 E. 2026/7867 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/171 E., 2025/418 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Karabük 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2024 tarihli ve 2024/219 Esas, 2024/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52, 53... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvuruları üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.03.2025 tarihli ve 2025/171 Esas, 2025/418 Karar sayılı kararı ile, duruşma açılarak yeniden yapılan yargılama sonucunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/3, 188/4-a, 52, 53... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlemediğine, kullanıcı olduğuna, sanıkta ele geçen maddenin kişisel kullanım sınırında olduğuna, araçta ve ikamette ele geçen uyuşturucuların sanığa ait olmadığına, sanığın tanığa uyuşturucu madde satmadığına, arama ve el koyma işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna, sanık aleyhine her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde öngörülen takdiri indirimin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyasının kapsamına göre sanık hakkında, adresi bildirilen günübirlik kiralık evde uyuşturucu madde sattığına ilişkin ihbar bulunduğu, fiziki takip yapan kolluk görevlilerinin, sanık ile ikametten çıkarak buluşan tanık ....'ye bir şey verdiğini gördükleri, ayrılmalarından sonra kesintisiz takip ile durdurulan tanık ....'nin üzerinde ... içeren uyuşturucu madde ele geçirildiği, tanık ...,'nin, uyuşturucu maddeyi sanıktan para karşılığı aldığını beyan ettiği, sanığın üzerinde, kullandığı araçta ve ikamette de paketçikler halinde ... içeren uyuşturucu maddeler tespit edildiği iddiasına ilişkin olarak, Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dava dosyasında bulunan; araştırma, fiziki takip ve yakalama, araç ve ikamet arama tutanakları, kriminal inceleme raporları, tanık beyanları, nüfus ve adli sicil kaydı ile sanık ifade ve savunmaları dikkate alındığında sanığın, tanık ....'ye ... içeren uyuşturucu madde sattığına ilişkin kabulde isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.03.2025 tarihli ve 2025/171 Esas, 2025/418 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak, sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karabük 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde karar verildi.