Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/4206 E. 2026/6728 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/172 Esas-2025/243 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2024 tarihli ve 2024/113 Esas, 2024/392 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52/2-4, 53, 54/1-4 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına ve karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.02.2025 tarihli ve 2025/172 Esas, 2025/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Delillerin mahkumiyet için yeterli olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın şehirler arası otobüs ile uyuşturucu madde nakledeceğine dair kolluğa ihbarda bulunulduğu, olay tarihinde otobüsten inen sanığın üstünde usulüne uygun yapılan aramada kullanım sınırının üstünde ele geçen sentetik uyuşturucu maddeye el konulduğu ,sanığın suça konu maddeleri naklettiği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın savunmaları, ele geçen suça konu maddenin miktarı ve niteliği nazara alındığında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltilmesi gereken husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda“ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı” yapılmayarak, 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranıldığı, değerlendirilmiş ancak bu husussun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.02.2025 tarihli ve 2023/172 Esas, 2023/243 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasındaki; Sanığa verilen adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin kısımda, " edileceğinin ibaresinden sonra gelmek üzere "... Ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ” ibaresinin eklenmesi, suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde karar verildi.