Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/14749 E. 2026/5225 K. – İnfaz Kurumuna

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/1395 E., 2023/883 K. SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 297/2-b, 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 24.10.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 04.12.2025 tarihli ve 2025/24777 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2025 tarihli ve KYB-2025/145771 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2025 tarihli ve KYB-2025/145771 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 15.10.2021 tarihli ve 2021/2266 esas, 2021/72 sayılı kararı ile bozulmasından sonra yapılan yargılamada yerel mahkemece sanık, katılan ve varsa müdafi ve vekillerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/2. maddesi uyarınca yokluğunda karar verilebilir şerhli tebligat çıkartılarak duruşmadan haberdar olmalarının sağlanması gerektiği, talimat mahkemesi olan Bursa 38. Asliye Ceza Mahkemesince sanığa yapılan tebligatın, sanığa "Mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediğinizde CMK 176/2 maddesi uyarınca zorla getirileceğiniz, CMK 206/1 madde uyarınca delillerin ortaya konulmasına başlanacağı; CMK 98/3 maddesi gereğince hakkınızda yakalama emri düzenlenebileceği ihtar olunur." şerhiyle tebliğ edildiği, esas mahkemesince sanığın savunması alınmadan sanık hakkında hapis cezasına hükmedilmesi karşısında, sanığa duruşmaya gelmemesi durumunda duruşmanın yapılacağı ibaresinin yer aldığı bir davetiyenin tebliğ edilmediği ve sanığın savunması alınmadan mahkûmiyetine karar verilemeyeceği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli ve 2019/475 Esas, 2019/679 Karar sayılı kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 15.10.2021 tarihli ve 2021/2266 Esas, 2021/72 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 307/2. maddesi; "Sanık, müdafii, katılan ve vekilinin dosyada varolan adreslerine de davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları saptanmamış olsa da duruşmaya devam edilerek dava yokluklarında bitirilebilir. Ancak, sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise, her hâlde dinlenmesi gerekir." Şeklinde düzenlenmiştir. Bu kapsamda istinaf bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada İlk Derece mahkemesince sanık, katılan ve varsa müdafi ve vekillerine 5271 sayılı Kanun’un 307/2. maddesi uyarınca yokluğunda karar verilebilir şerhli tebligat çıkartılarak duruşmadan haberdar olmalarının sağlanması gerektiği talimat mahkemesi olan Bursa 38. Asliye Ceza Mahkemesince tebliğatın yapıldığı ve hükümlü hakkında verilen cezanın, bozmaya konu olan cezadan daha ağır olmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde karar verildi.